Zondag 2 december was het dan zover. Aperitiefconcert op zondagmorgen maar dan zonder aperitief. Donderdagavond was er nog een algemene repetitie, die tamelijk goed verlopen was. Zaterdagmiddag dan was er even een snelle over en weer naar Ter Smisse om de zaal klaar te zetten. D.w.z. de tafels en stoelen  + muziekstaanders en de muziekkaften. Een uurtje werk want vele handen maken het werk licht. Dan naar den DT om een paar uurtjes met de Drumband te repeteren. We waren met 7 muzikanten en de muziek dat zal wel in orde komen, maar voor de stapoefening zal er toch wel eens wat meer volk aanwezig moeten zijn. Allez we zullen wel zien.

Zondagmorgen dan rond 10.00 u waren wij in Ter Smisse aanwezig en ik had nog even werk met het klaarzetten van de geluidsinstallatie voor onze presentator. Den Herman Peeters doet dat al een paar jaar voor de harmonie en hij doet dit zeker prima, waarvoor ik hem toch wil bedanken. Hij zegt wel dat dit een vriendendienst is, maar toch !!!

’t Was 11.00 u toen we begonnen met ons eerste marchke :  “Sons of the Brave” en de zaal was direct mee met dit warmblazerke . De zaal zat intussen toch goed vol en dat is natuurlijk altijd prettig hé, spelen voor een volle zaal. In medley n° 3 heb ik dan een soloke mogen spelen en ik vond van mezelf dat het goed was. Een heel pluspunt hé of zou ik dan toch een dikke nek aan ’t krijgen zijn, vindt ons Ritteke al jaren.  Verder is het concert goed verlopen, alleen op het einde de medley van Glenn Miller die iets minder was, maar wij zijn dan ook geen beroeps hé.

De tombola tijdens de pauze was ook naar behoren en de boterhammetjes, die nadien aangeboden werden aan de muzikanten door de uitbaters, hebben goed gesmaakt.

Buiten het weer, dat maar miezerig was, hebben wij er toch weer een geslaagde zondag van gemaakt. Voilà !

De week voorafgaande aan dit jaarlijks evenementje was er eentje van veel repeteren. Maandagavond een repetitie met alleen de muzikanten om de stukken nog eens door te nemen voor het concert. Dinsdagavond was er dan een herhaling voorzien samen met het koor. Zangkoor “DE RAM” zou samen met ons optreden op het jaarconcert en daarom moest er nog eens met hen gerepeteerd worden. Een paar weken geleden was dit ook al eens gebeurd, maar toen was er eigenlijk weinig tijd over om de stukken die de harmonie zou spelen te oefenen. Daarom hebben we het nu dus op maandag en dinsdag gedaan. De rest van de week was er een vakbondsvergadering voorzien met onze Nederlandse collega’s  in de buurt van Bergen op Zoom. Een hele dag ervaringen uitwisselen met collega’s van OTIS Benelux over hoe het er aan toe gaat in de firma langs de andere kant van de grens.

Dat was op donderdag en ’s avonds dan repetitie in Borsbeek voor ons concert van zondag 2 december. Zaterdagmiddag dan naar de repetitie van de Drumband. We waren toch met acht muzikanten en dat is tegenwoordig al een hele prestatie, een week na een uitstap zoals de Sinterklaasstoet er één was.

Zondagmorgen dan om 9u45 in de F.Messingstraat, voorbereiding van het concert later op de dag. Samen met het zangkoor het repertoire nog eens doorgenomen, de testen voor het geluid en het licht en dan rond 12.00u samen eten.

Tomatensoep met balletjes en broodjes. Om 14u30 was het dan zover en begon het concert. Al bij al is het nogal meegevallen, buiten de genre van muziek, maar dat is een persoonlijke keuze. Ach ja, naar het schijnt loop ik intussen toch al 30 jaar in deze vereniging mee, de tijd gaat snel, dus gebruik hem wel.

Na het concert nog de nodige sociale kontakten onderhouden om te eindigen in café “Fair Play” (sponsor), waar we na de nodige infusen rond 23.00 u moe maar tevreden naar huis zijn vertrokken.

Voilà dat was het weeral en dan zeggen we maar…… TOT DE VOLGENDE

De Drumband is dan ook terug met oefenen begonnen. Tijdens mijn afwezigheid is er niet veel gedaan denk ik.

Op zondag 18 november hebben we meegedaan aan de Sinterklaasstoet van Berchem. De Sint kwam aan op Deurne Airport en den Drumband mocht meelopen in de stoet. Van de Diksmuidenlaan tot aan de Grote Steenweg, een serieuze wandeling in ieder geval. We hadden geluk met het weer. Het was wel erg koud, maar we zijn toch droog gebleven.

Met 12 muzikanten waren we en enkele supporters erbij. Met dank aan Ingrid dat zij ons Ritteke wou vervangen om het vaandel te dragen. Zij moest weeral werken. Wanneer we aan de Grote Steenweg kwamen konden onze muzikantjes toch wel bijna alles van buiten spelen. Oefening baart kunst, zeg ik altijd maar en dit was toch wel zo’n oefening zeker. Misschien volgend jaar nog eens, maar dat zien we dan wel weer.

Het is weeral geleden van einde september dat er nog eens iets op de blog gezet is en dat gaan we nu rechtzetten.

30 September zijn we (ik en ons Ritteke) in alle vroegte vertrokken naar Spanje, richting goed weer, dachten wij. Samen met Willy, Viviane, Frans & Maria, die wij vervoegden in “Air de Capelle “ in Luxemburg, reden wij naar Spanje. Met een overnachting in Lloret de Mar in 2 dagen naar Calpe. Maandag 1 oktober zijn we dan in de namiddag gearriveerd op ons appartementje, dat een maand lang onze thuis zou zijn. Een hoogbouw van 22 verdiepingen, waar we op de 6^e verdieping een uitzicht hadden op de Mediterrane en hotel Esmeralda. Over de temperatuur hebben we zeker geen klagen gehad, alle dagen rond de 25°. De zon daartegenover heeft die maand dikwijls haar kat gestuurd. Ergens in de helft van de maand hebben we dan een natuurfenomeen meegemaakt om over naar huis te schrijven. De Spanjaarden noemen dit de “Gotta Fria”, het veel te warme zeewater stijgt op en komt in de koude hoge luchtlagen, waardoor het terug naar beneden komt in de vorm van regen, heel veel regen en geen wind, dus alles bleef ter plaatse hangen.  200 liter in 24 uur per vierkante meter, dat kan in ieder geval tellen. Dus grote overstroming in Calpe. Kennissen  waarvan we vroeger het appartement huurden maar er nu zelf waren, hebben hun mercedes zien veranderen in een duikboot, rijp voor de sloop. Wij zijn er eigenlijk nog goed vanaf gekomen, 5 dagen zonder lift, omdat de ondergrondse parking ondergelopen was en het bijna 4 dagen heeft geduurd voordat al dat water er terug uit was. Het was in ieder geval goed voor onze conditie, alle dagen die trappen doen.

Een week later was in ieder geval het grootste leed geleden en konden de Spanjaarden terug feestvieren. In oktober worden daar de feesten gehouden van de Christenen en de Moren, herdenking van de invallen van de moren een paar honderd jaar geleden. Een massa mooie kostuums en vuurwerk om het feestje compleet te maken. Zaterdag de stoet voor volwassenen ’s avonds om 19.30u begonnen en om 23.30u was hij voorbij. Zondag de kinderstoet, dezelfde kostuums, maar dan een maatje kleiner, De kleine mannen allemaal even ernstig en opgedraaid, reclame voor Duracell.

Onze bezigheden daar in Spanje zijn, regelmatig naar de markt gaan, zoals dier zijn in Calpe, Altea, Alfaz del Pi en Benidorm. Regelmatig eens een restaurantje meepikken of tapaz gaan eten en dan voor serieuze verassingen komen te staan. Zodat je goed moet kunnen eten om een paar borrelhapjes binnen te krijgen.

Willy & Viviane waren intussen al terug naar huis vertrokken want zij waren het slijk daar moe. Zij logeerden ook dichter bij het rampgebied. Mijn zus, (ons Muis), en Paul, ja die waren daar ook, die zijn ook een week vroeger vertrokken, zodat wij de laatste week daar nog een beetje van ons rust konden genieten en ’s avonds toch nog naar de meegenomen DVD’s konden zien.

Het naar huis rijden, moest weeral in één trek, want ik ga graag op reis, maar ben ook graag thuis – zodoende.

Op zondag 9 september was er een dagje pretpark gepland met de Drumband. In juni hebben wij de inschrijvingen voor dit dagje meegegeven en 3 maanden later hadden wij dan toch een halve bus volgekregen. Zit de verlofperiode er voor iets tussen of wat dan ook, 26 inschrijvingen, waarvan toch zeker 9 van de Drumband waren.
We hebben het in ieder geval niet aan ons hartje laten komen en toch geprofiteerd van deze toffe leuke dag voor jong en oud.
Zondagmorgen om half negen was iedereen bijna aanwezig, behalve Erwin, die zich overslapen had. (Dit meldde hij rond 10.00 uur per gsm). Rond de klok van tien waren we dan als eerste aan de poorten van Walibi. Het jeugdige volkje heeft zich zeker geamuseerd op de attracties zoals : de Weerwolf, de Cobra, de Vampire, de Radja River, de Boomstammen enz... eigenlijk teveel om op te noemen. De wat oudere generatie heeft toch ook genoten van het toch wel meevallend weer, niet te koud en niet te warm en natuurlijk ook van sommige attracties waar je dan weer niet droog in bleef. Sommige hadden dan ook een natte broek.
Om 18.00 uur was iedereen stipt op tijd aan de bus, zodat we op een mooi uur terug in Deurne waren.
't Zal wel een vermoeiend dagje geweest zijn, want op de terugweg naar huis was het zeer stil in de bus.
Een dag die zeker voor herhaling vatbaar is, want we hebben niet alles kunnen zien en doen,
Volgend jaar misschien.
Jos