Waarom een dagboek van een vijwilliger

Ik werk 1x per week als vrijwilliger op een pediatrie afdeling. Misschien wel de meest juiste en leukste beslissing die ik al in mijn leven genomen heb. Het geeft mij 'elke keer’ een enorme voldoening, als je die glimlach bij die zieke kindjes ziet verschijnen, de high en low five’s, de vuistjes en de ‘dank u’ knuffels. Te weten dat je zo’n kind eens een paar uurtjes hebt kunnen doen vergeten dat het ziek en in ’t ziekenhuis is. Elke keer weer ga ik met een goed gevoel naar huis, daarom dacht ik er over om een soort dagboek/blog aan te maken…

En de complimenten die ik vaak ontvang van ouders, neem ik graag aan en draag ze meteen op aan alle vrijwilligers waar of hoe dan ook.