Maandag 28 October

Na een rustige nacht begeven we ons op weg naar Duitsland. We plannen onze reis naar Koblenz. Onderweg kunnen we genieten van de mooie herfstkleuren langs de autostrade.

Oei... "moeilijk hier vertrekken omdat het hier zo mooi weer is", dat hadden we gisterenavond niet moeten schrijven... De weergoden hebben onze blog meegelezen!

Vannacht hoorde we op zijn minst één regenbui langskomen.
Vanochtend is het opgeklaard maar het blijft iets te fris om buiten te ontbijten. 

Wanneer we in de krant lezen over zware overstromingen met veel materiele schade  in verschillende delen van Zweden, waaronder Jönköping, worden we meteen wat nederiger.  Jönköping, daar waren we toch enkele weken geleden? 

De stortregenzone trekt vandaag over het zuiden maar is al afgezwakt.  Dus toch maar "dank u weergoden". Wat zijn we weer gespaard gebleven. 

We rijden door een drietal normale regenbuien en komen veilig aan in het zwaarbewolkt Malmö bij een woelige zee. 

De tekst op één van de onderstaande fotos komt van de Noorse dichter Jan-Magnus Bruheim.  Hij heeft heel zijn leven in Billingen gewoond in de omgeving waar wij een paar dagen geleden gewandeld hebben. 

Dit vinden we een van de mooiste teksten die we tegenkwamen tijdens deze wandeling over het "gedichtenpad" in Billingen, opgericht ter nagedachtenis van zijn 100e verjaardag :

               "Elke nieuwe dag is als een verjaardagsgeschenk
                              Je weet niet wat het inhoudt
                         En het is elke keer weer spannend
                                    Om het te openen".

Ja toch...?!

Wie had gisterenochtend een vermoeden dat wij nu buiten in het zonnetje kunnen ontbijten?!  Toch dringt de krachtige wind bij momenten doorheen de bomenhaag.  We hebben een trui nodig, telkens als de wolken zich even voor de zon doorhaasten.  Maar voor het grootste deel zitten we dankbaar onder een staalblauwe hemel.

We maken "om het af te leren" de wandeling die we vorige keer niet gedaan hebben.  We genieten van de pure natuur, als van een klassiek muziekstuk wat nooit gaat vervelen, ook al hoor je het voor de zoveelste keer.

In het dorp leidt een zijwegje naar rotsschilderingen van 3000 jaar oud. 

Een groep donkergrijze wolken komt naar ons toe en waait dan weer verder zonder ook maar 1 druppel te laten vallen.

Natuurlijk is dat leuk. 
Maar anderzijds wordt het weer moeilijk om al dat moois achter te laten...

Het regent geen pijpenstelen.  Neen, het regent borstelstelen! 
Sinds 5 uur vanochtend verandert onze gezellige overnachtingsplaats in een slijkerig terrein.  Gelukkig sijpelt het water ongelooflijk goed in de grond, zodat we vlot kunnen wegrijden. 

Op de parking van een warenhuis kloppen we de bosgrond uit de vochtige dweilen en matjes. Nu komt onze autostofzuiger goed van pas.
We tikken Falun in, in onze gps.  We zullen verder rijden tot het opklaart.  Er is hier overal genoeg ruimte om buiten te zijn. 

Maar het blijft regenen. Dus blijven wij maar rijden.  Niets staat ons nu nog in de weg om toe te geven aan ons verlangen naar onze kinderen en kleinkinderen... 

Tussen Enviken en Falun stoppen we bij een verlaten skipiste.
De omgeving is mooi en er zijn heel wat meren. Maar het regent nog steeds en we hebben geen zin om uit onze droge Vroem te komen. 

Voor onze bloglezers maken we toch enkele foto's.  Ze tonen hoe wij de omgeving op dit moment waarnemen.

Het leven zoals het is...

We nemen de toeristenweg RV 55, om alle wandelingen in te halen die we vorig jaar wegens de regen niet konden doen. 
In Leierdalen stoppen we om te eten. We zitten midden in een dal met aan weerszijden watervalletjes die in verschillende rivieren uitmonden.

Het bergwater klotst en kabbelt vrolijk in de beddingen.  Hier willen we  wandelen en blijven slapen! 

Deze tolweg begint op 13 km van Leirvåssbu van waaruit nog meer wandelingen vertrekken, die hoog de bergen in gaan.

We twijfelen om die 60kr (8,5€) aan de slagboom te betalen.  In ruil daarvoor willen we wel iets meer te zien krijgen dan bergtoppen die in de wolken verscholen liggen. 

Dus wandelen we eerst wat in het dal, in afwachting tot de hemel opklaart.  Maar de wolken komen van overal en trekken steeds meer samen boven ons hoofd. Eerst vallen er enkele druppels, daarna gaat het druppelen over in regen. Tja, dan maar terug naar Vroem.
Zodra we vertrekken barst de hel pas goed los. 

We overnachten op een fraaie rustige parking langs de RV 27in de buurt van Folldal.   

Donkere wolken schuiven dreigend voorbij en nemen buiten alle verwachting de regendruppels mee. Maar niet voor lang... Wanneer we vertrekkensklaar  staan voor een aanlokkelijke wandeling rond de waterval, regent het zo hevig dat onze goesting overgaat. 

Dit wordt een gelegenheid om onze achterstallige boodschappen in te halen.  Dat kan in Stryn, het dichtstbijzijnde stadje.

We rijden tunnel in tunnel uit.  En achter iedere tunnel ontvouwt zich een uniek berglandschap het ene al even indrukwekkend als het andere. 

Om 15u regent het nog steeds.  Tijd voor ons 'plan B" van onder het stof te halen. "Plan B" betekent : wassen. 
Even buiten  Stryn vinden we een camping die we tot onze verrassing voor ons alleen hebben.  "Dit jaar valt het wel op", vertelt de uitbater, "we hebben zo goed als geen gasten. Heel Europa, behalve Noorwegen, lijdt onder de crisis.  Dus komen enkel nog de Noren hier kamperen. Al de anderen blijven weg: we zijn te duur geworden". 

We proppen de wasmachine vol, benieuwd afwachtend wat de droogkast  achteraf met het wasgoed gaat doen.

Daar is de zon weer ! Ze brengt de frisse ochtendtemperatuur van 8 graden snel naar een aangename 22 graden. 

We beklimmen een wandelpad in een gebied waar in de 17de eeuw koper ontgonnen werd.
We vinden bordjes met info als "hier was de schacht, hier werd water verzameld en langs daar naar de mijn geleid", enz... Alles gebeurde handmatig.  Wat hebben die mensen ongelofelijk hard moeten werken, in dit steil berggebied en onder barre weersomstandigheden ! 

Zodra we terug in Vroem zijn begint het te druppelen.  Laat het maar regenen.  Die droge zonnige wandeling hebben we toch maar gehad.

Even voor Grotli ligt een parking bij een indrukwekkende waterval "Stor Foysa".  Er vertrekken ook wandelpaden.  Hier blijven we!

Een kudde schapen roept "goede nàààcht!" en wandelt verder het bos in.

We ontbijten buiten in de warme ochtendzon.  Enkele elanden komen aan het vijvertje drinken en lopen dan verder het bos in. 

We wandelen in het natuurreservaat "långfjället", vlakbij het meer Grövelsjön. Het is 27 graden en de warmte voelt wat zwoel.  Het frisse windje boven op de berg is heel welkom.

Morgen zullen we de grens met Noorwegen oversteken.  Dit land biedt niet de mogelijkheid om voor een tijdelijk verblijf een sim-kaart aan te schaffen.
Het enige wat je kan doen is, zoals de bewoners, een jaarabonnement nemen. Dat vinden we te duur voor die paar dagen dat we daar verblijven.
Dus moeten we wachten met bloggen tot we of weer in Zweden zijn of plaatselijk wifi kunnen gebruiken.

Indien het weer in Noorwegen tegenvalt zullen we reeds over enkele dagen terug naar Zweden komen. Maar natuurlijk hopen we op een onbeperkte zonnige tijd in de Noorse natuur.

Tot blogs...

Stel je voor, je wordt wakker in Vroem, midden in het bos hartje Zweden, en er komt een hinde met haar jong voorbij gewandeld.  Een betere "goede morgen" bestaat toch niet?

We willen afdalen langs het steile pad om bij de rivier te komen.  Maar door de regen is dat paadje glibberig geworden.  Het lukt echt niet.
Goed dat we tijdig in Vroem geraakt zijn, want de hemelsluizen barsten open om een ware zondvloed los te laten.
Een gelegenheid om terug naar Idre te rijden, waar we onze blog kunnen bijschrijven. 

Op enkele honderden meters van de plaats waar we vannacht geslapen hebben parkeren we Vroem in het bos.
Hier staan we dichter bij de rivier.  Het is opgehouden met regenen. We stappen over de vochtige aarde naar het kabbelende water, goed ingesmeerd met muggenspray.
Buiten stil zitten is er niet bij, want dan komen die kleine beestjes vlijtig rondom ons zoemen om een plaatsje te vinden waar ze nog aan ons kunnen, bijvoorbeeld vlakbij onze ogen en haar. De gezondste exemplaren steken gewoon door onze kleren heen. 

Je moet ook maar zo gek zijn om na een fikse regenbui in het Zweedse zompige bos dichtbij het water te willen vertoeven...