Archief

In welk seizoen zijn we hier eigenlijk?  Het regent bij 9 graden !

Markske, vandaag ga je ons niet meer beetnemen! 
Gewapend met de wegenkaart zegt de bijrijder hem telkens voor welke weg hij moet rijden.  We maken er een spelletje van en gebruiken dezelfde zinnen als Markske. Terwijl we ons afvragen wat de juiste definitie is van GPS...

In de vroege avond bereiken we Auxerre.  Chaource, dat tussen Auxerre en Troyes lig, biedt volgens de campergids overnachting met voorzieningen.  Maar Géraudot ligt slechts op een uurtje afstand en daar hebben we vorig jaar heel rustig en gezellig tussen andere campers gestaan. Dat uurtje rijden hebben we ervoor over om op deze favoriete plaats de laatste avond van deze reis door te brengen. 

Rond 19h45 komen we aan.  En wat zien we?  De parking is afgesloten met de bekende paaltjes die enkel auto's doorlaten met een maximum hoogte van 2m.  Gedaan voor campers!
Op de weg naar Géraudot reden we een tijdje rond het meer en zagen we enkele parkings langs de weg. Op een van deze parkings tegen een bosrand zijn we blijven staan.  Het valt mee,  het is hier zelfs nog rustiger dan aan het meer.
De luidruchtige vogels zullen wel indommelen wanneer wij naar bed gaan. Met het gerikketik van de regen op de achtergrond vallen we in slaap.

Donderdagochtend
Rustig ? Gedurende de nacht wel, maar owee! Op deze ochtend werd het tegendeel bewezen.  Stipt om 6u schrikken we wakker van een bulderend geluid.  Een boot op het meer die zijn motor repareert? Een buldozer die autopech heeft?  Bijna juist.
Door het raam zien we twee zware tractoren die het gras maaien, langs de kant van de weg en op enkele meters van Vroem.  Bovendien loopt er ook iemand met een handmaaier rond.
Misschien komen ze het gras op de parking verfraaien zodat wij op een mooie omgeving kunnen verblijven? Of willen ze ons een extra uurtje geven, zodat we vanavond op een deftig uur aankomen?
We begrijpen dat gras moet gemaaid worden, maar om 6u ! en juist bij Vroem?

We vertrekken dan maar om het lawaai te ontlopen en installeren ons bij een parking van de kerk in het nabijgelegen dorp.  Hier kunnen we rustig ontbijten en ons klaar maken voor de laatste tocht.

In de namiddag rijden we ons landje binnen.  De regen is met ons meegereden, of was die er al in België?  Toch is er iets wat ons onmiddellijk opvalt.  We hebben zo'n 8000 km gereden, nergens file gehad of ongevallen gezien.  Op de E411 staan we bijna een uur stil !  Tijdens onze afwezigheid is het fileprobleem er niet op vooruit gegaan in ons land... maar ja hier is het dan ook geen crisis!

We kijken terug op een reis die in alle opzichten meegevallen is. We werden rotverwend met mooi weer en veel zon. Dan is het overal mooi en aangenaam!
We sturen Markske met pensioen en zoeken voor onze volgende reis een echte GPS

Vanaf het ogenblik dat we in Vroem stappen en wegrijden, begint de vakantie toch?  Ook al zijn we tegen 20h30 nog maar tot in Kelchterhoef geraakt.

De avondzon schijnt tussen de bomen door.  Het getjirp van de vogels klinkt als gedempt gebabbel. Wat doet dat deugd na een dag van : "hebben we dit en dat wel bij?", "zijn alle ramen dicht?", "deze brief moet nog gepost en die persoon moeten we nog bellen."

We kijken uit over de bossen en vragen ons nieuwsgierig af hoe deze reis zal verlopen.
Een tijd van vrijheid en avontuur, van ontspannen genieten ligt weer voor ons.

Maar eerst brengen we enkele dagen door in Schillingen (D), samen met onze kinderen en kleinkinderen.  De zomerzon garandeert ons dat dit verlengd weekend voor niemand meer stuk kan.

We komen aan in Schillingen.  
We verblijven in een klein pension in het Zuiden van de Eifel.

Een leuke wandeling in de natuur.
Oh ja, Pedro en Te Quiero mogen ook op de foto.  De alpaca's zijn de trouwe bewoners op het erf samen met de talrijke kippen en herten. 

Met z'n allen naar heet Eifelpark in Gondorf. 
Het was een leuke namiddag. 

In de late voormiddag verlaten we het zonovergoten Schillingen.  Naarmate we vorderen, richting Zweden, betrekt de lucht.  In de omgeving van Dortmund is de zon niet meer te zien. De thermometer wijst 18 graden aan en er staat een lichte bries.  In onze frisse zomerkleding vallen we meteen op tussen de andere reizigers.

We rijden tot Minden en kiezen de grootste camperplaats uit die we ooit gezien hebben.  Het evenementenplein biedt plaats aan 100 campers, vermeldt onze campergids, maar er kunnen wel meer dan 1000 auto's staan op dit reusachtige plein.


We genieten van een avondwandeling.
Op een pleintje onder de bomen vinden een heel gezellig terrasje waaraan we niet kunnen weerstaan.

Waar zoveel vakantiegangers op een zomeravond samen zijn, verwacht je op z'n minst wat gestommel en rumoer.  Maar we krijgen een opvallend rustige nacht

Het wordt weer moeilijk kiezen bij de Duitse bakker.  "We" (lees : Nelly) zouden wel van elk overheerlijk brood een stukje willen meenemen.  (René kiest veilig enkele witte pistolets uit)
Vóór ons in de toonbank roepen de koeken, gevuld met fruit en pudding. Die lusten we allebei.

We worden uitgewuifd door enkele Nederlanders die in het midden van het plein in hun stoeltjes naast hun campers hun kopje koffie drinken.

Het is best wel druk op de wegen maar we kunnen vlotjes doorrijden.  Zelfs in Hamburg moeten we maar één keer aanschuiven wegens werken.

In de vooravond bereiken we de parking in Odense aan de eerste brug in Denemarken (Lillebaelt).  We kunnen hier blijven slapen maar de brug naar Zweden lokt zo uitnodigend.

Tegen 9u15 rijden we Malmö binnen, recht naar "ons plaatsje" vlak bij de zee.  Het is zwaar bewolkt.  Een flinke wind doet de golven krachtig tegen de keien klotsen, het beste achtergrondgeluid om bij in slaap te vallen.

De wind is gaan liggen. We kunnen best een trui verdragen.  Maar telkens als de zon tussen de wolken door schijnt is het plots veel warmer en moet die trui weer uit.
Het warenhuis in Malmö oogt even vertrouwd als de weg ernaar toe.  We herinneren ons van vorig jaar waar we een simkaart voor onze laptop en smartphone kunnen kopen.
En we zijn nog veel minder vergeten dat de parkeermeters in Zweden geen buitenlandse kredietkaarten aanvaarden.  Dus hebben we een hoop kleingeld gespaard.  Alles bij elkaar scheelt dit enkele uren zoeken en prullen.

Het is opvallend rustig op de dijk aan de rand van de stad.  Wat een verschil met onze Belgische kuststeden tijdens het hoogseizoen.

We wandelen langs een keienstrand, plaatsen ons dagboek op het internet en turen naar de spiegelgladde zee.

's Avonds trekt de hemel helemaal open en schenkt ons een sfeervolle zonsondergang.