Archief

Brrrr! 0 °; buiten; 8° binnen! Vlug de verwarming aan... De regen nodigt niet uit om te wandelen.

We rijden naar Parque Natural de Cabo de Gata, aan de oostkust. Hier belanden we eigenlijk in "Parque Natural de Cabo Tomato" (ongelooflijk veel tomaten plantages).

Na wat rondrijden en zoeken vinden we in El Playazo een mooi plaatsje waar we kunnen overnachten. We kijken uit op het strand, de zee en de bergen.

Ideaal dus, ware het niet dat we eerst kijken op een ongelooflijk grote berg huishoudafval, met bijbehorende vliegen.

En zo zorgen toeristen er zelf voor, dat straks alle parkeer-en overnachtingsplaatsen betalend zullen zijn, en dat vrije overnachtingen verboden worden.

Nieuwsgierig als we zijn willen we Sierra de los Filabres niet overslaan, nu we toch " in de buurt" zijn.

We nemen de N340 en rijden via Tabernas meteen het gebergte in. Op sommige plaatsen lijkt het alsof we door een industriegebied rijden. De bergen zijn letterlijk "kapot" en en worden gebruikt voor de tegelindustrie.

Dichter bij het natuurgebied zien we soms rotsen die nog met rust zijn gelaten, maar er is geen begroeiing en dat maakt het landschap schraal, eentonig en saai.

Halverwege onze bestemming besluiten we om heel de weg terug te rijden.

We overnachten op de grote parking bij het winkelcentrum in Murcia. Van hieruit zullen we onze reisplannen aanpassen.

Vermits we hier staan op een grote parking omringd door tal van winkels maken we van de gelegenheid gebruik om eens een dagje te gaan shoppen.

We kiezen voor de Sierra Martes, ten noorden van Albacete.

We maken een tussenstop in Chinchilla de Monte Argor.

Op een uithangbord lezen we dat deze gloednieuwe camperplaats gisteren feestelijk werd ingehuldigd. De zeer ruime parking biedt alle voorzieningen en kijkt uit op het dorpje, dat tegen de berghelling ligt.

Een stenen trap brengt ons naar het centrum. We zien er enkele bars, restaurantjes en een klein winkeltje.

De camperplaats moet vroeger wel een braakliggend terrein geweest zijn waar honden naar hartelust konden achterlaten wat ze niet meer nodig hadden. Dit gebeurt nog steeds, zien we. Zelfs nu al, na één dag, moeten we oppassen waar we lopen.

Wat zullen we vinden als we hier later nog eens overnachten.

Vandaag is marktdag in Chinchilla.

Voor enkele euro’s laden we onze tassen vol verse groenten en heerlijk rijp fruit.

In Albacete proberen we met veel moeite een wegwijzer naar het warenhuis "Alcampo" te volgen. Hier zouden we onze voorraad verder kunnen inslaan, want we hebben ervaren dat de winkeltjes in de bergdorpjes weinig variatie bieden.

We komen terecht in een mastodont shoppingscentrum. Nadat we zowat alle winkels gezien hebben, vinden we de Alcampo, verscholen in een van de winkelstraatjes.

In de late namiddag bereiken we "Reserva Nacional de Muela de Cortes". Eindelijk nog eens een ongerept natuurgebied en nog mooi ook!

Het gebergte ligt echter gehuld in een dik wolkendek. We rijden er recht naartoe. Wanneer we aankomen op de camperplaats in Jalance, is het volop aan 't regenen.

We sluiten ons op in onze Vroem, hopend op betere tijden.

Het is fris regent nog steeds.

Komt daar nog bij dat onze resterende tijd in Spanje begint af te korten. Wat willen we nog, alvorens we de terugtocht naar België aanvatten?

We willen de zon ook eens zien. We willen wandelen in de natuur en ook genieten van de gezellige avonddrukte in de stadjes.

We gaan niet meer gokken en nemen geen risico's meer. We begeven ons naar Retamar. Hier genoten we vorig jaar van zon, zee, strandwandelingen en kuieren door de straatjes van het stadje.

We rijden uren in de regen. Ongeveer 100 km vóór onze bestemming begint het op te klaren. Spannend Retamar is licht bewolkt en er waait een zeer sterke landwind. Maar de zon slaagt erin om erbij te zijn. 

Ons plaatsje bij de bank op de dijk is nog vrij. Alle vertrouwde plekjes zijn nog niet veranderd. Nieuwe oorden ontdekken is avontuurlijk. En we merken nu dat een plaats waar we graag verbleven kan voelen als "thuis komen".

Dat alles is mogelijk dankzij Vroem!

We bezoeken Almeria. We kunnen Vroem parkeren op de Plaza Alfredo Krans.

Dit is een uitgestrekt terrein, dichtbij de dijk,  op ongeveer 3 km van het stadscentrum.

Overnachten zou hier best kunnen meevallen. Maar het is zaterdagavond en we volgen trouw regel nummer één.

We nemen het zekere voor het onzekere en keren terug naar “ons plaatsje” in Retamar.

Almeria is een beetje te groot om in 1 keer te bezoeken, dus komen we vandaag hier terug. Oude herinneringen komen boven.  36 jaar geleden hebben we deze stad ook al eens bezocht...

's Avonds keren we terug naar ons plaatsje op de dijk in Retamar.

We rijden naar huis via Pamplona - Lembras -  Sully s/ Loire - Kelchterhoef.

Het is nog maar 16u30 als we in La Cheppe aankomen. Tijd genoeg om onze benen te strekken en de omgeving te verkennen. Maar dat pakt anders uit. Op de camperplaats staat een grote tent opgesteld met bijbehorend volk. Wat er nog overblijft van de camperplaats is volledig bezet met mobilhomes en auto's. Geen plaats meer voor Vroem. 

We rijden verder tot Méry Sur Seine, waar we volgens de app op een mix-parking langs de rivier mogen overnachten. Klinkt goed, ware het niet dat we hier in werkelijkheid op de parkeerstrook langs de drukke verkeersweg terechtkomen.

Vóór we het dorp uitrijden willen we, enkele meter verder van de weg, “ Parking de l' église “ bekijken. Hier wordt het lawaai gedempt door de bebouwing. Daar kunnen we mee leven, en ook slapen.

Een enthousiaste haan verwelkomt ons. Hij mag ons morgenochtend wakker maken.