Archief

We verversen ons sanitair op de camperplaats in Soajo, dichtbij Lindoso. Hier staat een wandeling van 14 km aangegeven. Maar we vinden geen enkel wandelpad of wegwijzer. Eigenlijk treuren we daar niet om, want het is bloedheet en de wandelweg ligt in volle zon. 

Even buiten de stad Ponte de Barca vinden we een grote parking bij de rivier.  Bij het frisse water en in de schaduw van de bomen is het hier heerlijk vertoeven

Vooralleer we verder rijden willen we een uurtje wandelen via het pad dat vanaf de parking vertrekt. Maar wat hebben we spijt dat we onze picknick niet meegenomen hebben! Het is hier overal zo adembenemend mooi, midden in de natuur.

Ponte de Lima gonst van drukte. We installeren ons bij de rivier, kuieren door het centrum en maken plannen voor morgen

We wandelen langs de rivier en door het bos tot Santa Cruz en weer terug: 14 km. Nu hebben we toch een terrasje verdiend, vinden we. We klinken op de ideale wandeltocht in het ideale weer.... en op onze gezondheid die ons allebei  toelaat om dit te mogen meemaken.

We geven ons over aan een zonovergoten wandelpad, nu in de andere richting, tot Bracha en weer terug.

Ponte de Lima barst van het volk. Toch is “ons” plaatsje op het terrasje waar we gisteren waren nog vrij. Geen mens die hier durfde te gaan zitten, want wij verdienen het weer, na een ontspannende dagtocht van 18km...

Nog nooit hebben we zoveel marktkraampjes bij elkaar gezien. De tentjes met alle mogelijke koopwaar beslaan een oppervlakte van enkele vierkante kilometers.

Namiddag rijden we naar Viana do Castello. Achteraan op de parking van de supermarché bevindt zich een comfortabele camperplaats met sani en gratis water.

Maar we willen in Ponte de Lima ook nog aan de overkant van de rivier wandelen. Dus rijden we terug naar de parking langs de Lima.

We begeven ons over “de brug van vergetelheid” naar het “Parque de Amado”.

Volgens een legende durfden de Romeinen niet over die brug omdat, als ze dat deden, ze dan compleet hun geheugen zouden kwijt geraken.

Gelukkig kunnen wij het ons nog herinneren!

Daarna wandelen we verder langs de rechteroever.

We kunnen niet aan de verleiding weerstaan ons Vroemeke te fotograferen vanaf de overkant van de rivier.

Vooraleer we Ponte de Lima verlaten willen we in een tankstation onze gasflessen bijvullen.  Heel wat auto's rijden hier op gas.  Dus dit is in Portugal absoluut geen probleem.

Onze volgende bestemming wordt Porto. We gaan geen moeite doen om in die stad een parkeerplaats te zoeken voor Vroem. We willen ergens in de buurt van een treinstation blijven slapen.  We vinden een mooie en rustige camperplaats in Sao Romao. 

Maar met de trein reizen in Portugal is andere koek : Er staat een biljettenautomaat, maar buitenlandse kredietkaarten worden niet geaccepteerd.  Je moet eerst een oplaadkaart kopen en dan je ticket opslaan.  We slagen er echter niet in om uit de automaat een treinticket te krijgen. Komt daar nog bij dat vandaag, 5 oktober, het station gesloten is wegens nationale feestdag in Portugal. 

Je kan aan de automaat ook met pasmunt betalen. Helaas moet het bedrag dat je in de automaat steekt 100% juist zijn anders wordt het geweigerd.

Opnieuw ervaren we de vriendelijkheid van de Portugezen.  Een  bewoner geeft ons zomaar twee electronische kaartjes. Die kunnen we dan morgen in de trein opladen en tenslotte valideren. Oef...

Op de camperplaats ontmoeten we nog Fransen.  Zij hebben precies hetzelfde meegemaakt.

Dankzij de gekregen oplaadkaarten lost de treinconducteur ons probleem op met de glimlach.

We vinden Porto een aangename bruisende stad. Samen met het Spaanse Salamanca, Bourgos en Elche komt deze plaats op ons top 10 lijstje.

Maar wat een drukte... Misschien is vandaag een brugdag voor de Portugezen. Maar we horen toch ook Engels - Frans - Duits en soms zelfs Nederlands.

De talrijke terrasjes doen gouden zaken.

Onderweg naar de Sierra Estrella doen we een tussenstop om te overnachten in Castello de Paiva.

In dit drukke stadje is verder niets te beleven.

Maar de ekstreem grote parking met sanivoorziening wordt door ons meteen goedgekeurd.

We besluiten om te  picknicken in het "Parque de Merendas do Penedo de São João".  Er is een grote parking boven op een bergtop met een 360° zicht over de Douro vallei.

We zijn meteen verkocht om hier te blijven. De omgeving is mooi en ontzettend rustig, in hartje natuur.

We lopen over de rijweg, op zoek naar wandelwegwijzers, die we niet vinden. We slaan dan maar een van de vele bospaden in en wandelen heen en terug.

Af en toe parkeren mensen even om naar de rots te komen kijken. Voor de rest hebben we dit natuurrijk voor ons alleen.