Archief

Het is fris, klam en nat. We hebben ineens veel minder zin in wandelen.

We schuiven doorheen het druilerige maar  prachtige berglandschap, helemaal tot in Baril de Alva, ten zuiden van Olivera. We willen overnachten op de ruime camperplaats, rustig en midden in de natuur. Maar we zijn niet de enigen die dat willen... De mobilhomes plakken bijna letterlijk tegen elkaar.

Na heel lang wikken en wegen begeven we ons terug naar Baragem de Luzia voor een extra nachtje.

We wandelen onder een diepblauwe hemel in het gebergte. De heerlijke geur van de bloeiende brem blijft ons vergezellen tijdens deze tocht.

Bij Vroem staan twee banken voor ons klaar: één in de aangenaam warme zon en één in de schaduw.

We sluiten deze dag en ook Portugal af met op de actergrond het getsjielp van de vogels. We zijn vooral blij over onze tot nu toe veilige reis en onze gezondheid die dit toelaat.

De zon haalt ons alweer uit ons bed en nodigt ons meteen uit naar buiten voor een warm afscheid.

We nemen haar mee nnar het frisse België en hopen dat zij zich onderweg niet bedenkt. Dat lukt ons alvast tot in La Alberia, Spanje.

Na de laatste Spaanse boodschappen in Pamplona rijden we naar de Spaans-Franse grens.

We stoppen in Punto de Artesiaga, tussen Eugui en Irurita, om te wandelen. We zijn meteen verkocht om hier ook te overnachten.

In Nederland trotseren we gigantische files. Wat moeten we ons hier tijdens werkdagen voorstellen?

We overnachten op de drukbezette, maar verder rustige camperplaats in Sittensen.

Op een bord staan verschillende wandelingen in de omgeving aangegeven.

Goed idee voor een volgende uitstap, op één dag rijden van thuis.

Voorbij het terrein van de voor ons vertrouwde doorreisparking (bij de Storebæltsbroen) vinden we een plaatsje aan het water.

Het verkeerslawaai op de beroemde verbindingsbrug blijft ons achtervolgen. Maar deze doodlopende weg verlost ons wel van het af en aan gerij van voertuigen.

We kopen zegels aan het postloket in het Zweedse warenhuis “ICA”.

Voor zo ‘ n klein bedrag willen we het Zweeds geld dat we thuis nog hadden liggen tevoorschijn halen. Maar de biljetten zijn niet meer geldig. Je kon ze inruilen tot … juni 2017. We begeven ons naar de Forex-bank, de enige bank die verouderde briefjes van 200 en 500 kronen nog omruilt. (doch enkel naar Euro!)

We overnachten aan het water, nu aan de Zweedse kant van de Oresund brug die Denemarken met Zweden verbindt.

We picknicken in de warme najaarszon, op een zitplaatsje bij het water, afgebakend met windschermen.

De rustige omgeving nodigt ons uit om verder te wandelen. Tot onze verrassing laten de dreigende donkere regenwolken ons met rust.

We maken een korte wandeling over het Skåneledenpad. We lopen aan de rand van het bos en kijken neer op de vogels, die zich koesteren in het zonnetje op de stenen in het kabbelende zeewater.

We overnachten op de parking aan de rand van het natuurgebied.

Vannacht heeft het flink geregend. Maar vanaf de ochtend worden we getracteerd op zon en zomerse temperaturen.

We volgen het Skåneledenpad over Domsten tot in Viken, en weer terug.

We picknicken aan het water bij de vogels.