AUG 2005 - VAN TEXEL NAAR HARLINGEN

 
Sent: Sunday, February 19, 2012 12:00 PM
Subject: AUG. 2005 _ TEXEL VERKENNEN


We lagen nog maar amper aangemeerd in Oudeschild of de wind begon al aan te trekken. Een goed gevoel is het dan om veilig in een beschutte haven te liggen. Van de weersvoorspelling voor de volgende dagen werd je niet echt vrolijk dus besloten we om hier onze tijd te nemen voor een verkenning. Eerst maar eens naar het Maritiem- en Juttersmuseum, dat is vlakbij de haven...en we hadden ook nog een missie te volbrengen. We hadden nl. één kilo Belgische pralines mee als kado voor de neef van onze buurvrouw die jarenlang een landbouwbedrijf had op Texel maar nu van zijn rust genoot in Den Burgh. Daar werden we zeer hartelijk ontvangen, met mokkataart en koffie ; de dag kon niet meer stuk !!
 
's Anderendaags in De Cocksdorp geweest...er lag zowaar één jacht aan het meestal verlaten steigertje. Dreigende wolken en veel wind was ons deel. We gingen aan boord van " De Vriendschap " voor een overtocht door het Eierlandse Gat naar de Vliehors. Daar liet de zon zich weer zien en met gehuurde fietsen zaten we zo op een terrasje in het dorp Oost-Vlieland. In de namiddag vrolijk terug naar "het Posthuys" gereden ; prachtige fietsroute langs strand en door duinen. Doch stilaan begon het te druppelen, dan regenen, dan stortregenen. We probeerden eerst te schuilen onder bomen maar waren toen al nat tot op het bot. Uiteindelijk hebben we in het Posthuys onze kleding op het toilet uitgewrongen en nat weer aangeschoten. Wat moet je anders?  Een pannekoek met cranberry's en warme chocolademelk hielpen ons er weer bovenop . Terug aan boord van "De Vriendschap" deed een borrel ook goed.
 
Natuurlijk hebben we op Texel ook het centrum voor Wadden en Noordzee "Ecomare" bezocht. Alles wat het wad biedt is er te zien dus ook de zeehonden : spektakel als ze eten krijgen !!Met het weer was het in die eerste week van aug. zo goed mis dat we soms noodgedwongen maar de kooien indoken met een goed boek terwijl de regen op de roef kletterde. Morgen is het 8 aug. en komt er een lichte weersverbetering, misschien kunnen we dan verder....











Veersteiger van "De Vriendschap" bij De Cocksdorp







Interieur van onze "Catharina" na de restauratie

In het voorjaar 2005 vertoefden we met onze herboren "Catharina" vooral op de Oosterschelde. Kwestie van oefenen ; zij mocht niet met ons varen maar wij wél met haar. Zonder boegschroef ben je in kneuterige haventjes zoals Burghsluis of Stavenisse een beetje verplicht om na te denken en dus rekening te houden met wind en stroom maar ze gedroeg zich telkens zeer voorbeeldig.
 
Wanneer het begon te zomeren hielden we het niet meer en besloten we, na vele jaren, terug de Waddenzee op te gaan. Toen we een beetje verwaaid in Enkhuizen lagen hebben we de eerste eigenaars uitgenodigd die daar niet ver vandaan woonden. Het echtpaar voer 23 jaar met dit schip en toen ze daar op de kaai stonden sprongen bij die mevrouw de traantjes in de ogen. Dat hebben we opgelost met koffie en gebak en we geraakten gewoon niet bijgepraat: ze bleven 5 uren aan boord !! Het abdijbier heeft toen rijkelijk gevloeid...
 
Twee dagen later lagen we in Den Oever en konden we de zilte lucht van het wad opsnuiven. " Eerst maar eens naar Texel" zeiden we tegen elkaar "daarna zien we wel wat het wordt met het weer". We luisterden naar het weerbericht voor 's anderendaags en dat zag er niet écht fraai uit. Men voorspelde toenemende wind voor de namiddag dus besloten we om vroeg te vertrekken en reeds om 08.15 h voeren we de Stevinsluis uit, het wad op. Via de betonning van het Visjagersgaatje tot aan de scheidingston M14/B11, langs het Vaarwater over de Bollen draaiden we bij de T19/B2 bakboord in de Texelstroom, tegenstrooms naar Oudeschild. De passantenhaven was redelijk vol maar toch vonden we een mooie ligplaats aan een kopsteiger... en nu maar eens het eiland verkennen.... wordt vervolgd !!

 

Vertrek naar Texel

 
Sent: Saturday, February 18, 2012 6:07 PM
Subject: EINDELIJK GEVONDEN


In het milleniumjaar zaten we, door omstandigheden, al negen jaar zonder schip en dat is best lang ! Tot we op een mooie zomerdag op een kleine scheepswerf in Zeeuws Vlaanderen belandden. Sonja en ikzelf liepen kwijlend langs al die mooie scheepjes. Toen we plotseling, wat verdoken in een hoekje, een roestig casco van een motorboot zagen staan. Een trieste aanblik van een ten dode opgeschreven scheepje. Ondanks haar penibele toestand deden haar lijn ons hart een paar slagen méér dan normaal slaan. En praatje met de werfbaas bracht al wat opheldering : in de gure oudejaarsnacht had ze besloten zich op de bodem van het modderhaventje Paal te laten zakken ; een afsluiter had het door de vrieskou begeven. Verschillende getijden gingen over haar heen tot ze na Nieuwjaar werd gelicht en als verloren kon worden beschouwd. En nu stond ze daar in een hoekje achter de schuur te wachten tot haar vonnis geveld werd : de sloop !

De eigenaar zag een restauratie niet meer zitten, dus zou ze kapot gebrand worden.
 
  
 
Terug thuis kregen we dat scheepje niet meer uit onze gedachten en langzaamaan groeide bij ons een sterk verlangen om haar te redden. Na heel wat over en weer gepraat met de werf besloten we om ervoor te gaan. We gaven de werf opdracht om haar volledig te restaureren en verklaarden onszelf daarbij onmiddellijk voor gek. Ja, bootjesgek, dat wel. Het schip was een Bergumermeerkotter van 10 meter, stevige stalen scheepsbouw uit 1973 van de friese werf Terpstra te Eestrum. De restauratie duurde 4 jaar. Lang, ja, maar het resultaat is ongekend. Zij is weer helemaal in topvorm en we bevaren de Zeeuwse delta en Waddenzee naar alle tevredenheid.