Berichten van 17 juli 2006 tot 23 juli 2006

Stad van Chanel, Piaf en Molière. De stad van clochards en kunstenaars. Stad van de Cancan, glitter en champagne, van onvergetelijke nachten. Stad van kleine 'restaurants de quartier, sympas et pas chers'. Stad van de Eiffeltoren, Montmartre en de Sacré-Coeur, Notre-Dame, het Grand Louvre, de Champs Elysées, het Musée D'Orsay, La Défense en La Villette - het Parijs van de toekomst -, en de romantische Marais.

 

Ergens hebben we met de glazen piramide op de esplanade van Het Pand ook in Waregem een verwijzing naar Parijs. De bekende glazen Piramide op het binnenplein van het Louvre in Parijs werd in 1993 gecreëerd om de verschillende afdelingen beter met elkaar te verbinden en bezoekers een handige toegang te verschaffen. Ook de Waregemse piramide is functioneel als toegang tot het bioscoopcomplex Star. Bij de heropening van de bioscoop werd eerst gedacht aan de benaming Louvre, maar dat kon blijkbaar niet. In Parijs is de creatie van de Chinese architect Ieoh Ming Pei. Over de ontwerper van het Waregemse project ontbreekt ons momenteel nog de nodige informatie. (voor foto van glazen piramide aan Louvre te Parijs verwijzen we naar e-waregem op wareber2)

 

Parijs is ontstaan voor het begin van de jaartelling, op de eilandjes in de Seine, die nu nog steeds het hart van stad vormen (en waar de Notre-Dame staat). De eerste bewoners waren de Parisii, waarnaar de stad later vernoemd is. Het werd nochtans snel door de Romeinen, onder aanvoering van Julius Caesar veroverd, en Lutetia genoemd. Onder Romeins bestuur bloeide de stad open, ook omdat het een belangrijk handelskruispunt was.

 

Na het uiteenvallen van het Romeinse Rijk, werd het een van de belangrijkste steden van het rijk van koning Clovis. In de daaropvolgende eeuwen ontpopte Parijs zich langzaam aan als de belangrijkste stad en hoofdstad van Frankrijk, dat ondertussen één van de machtigste staten van Europa geworden was. De stad zelf breidde zich steeds verder uit. Daarvoor werden onder meer moerassen in de buurt drooggelegd en kwam er een stenen ommuring.

 

In de veertiende en vijftiende eeuw kwam er een tijdelijke stop aan de groei, onder meer door het lange conflict met Engeland (de Honderdjarige Oorlog) en de pest die toen miljoenen doden maakte in de Europese steden.

 

De grote opbloei van Parijs kwam er onder de Zonnekoning, Lodewijk XIV, die tussen ongeveer 1650 en 1715 Frankrijk en Parijs heel wat rijkdom en cultuur bijbracht. Het onovertroffen complex te Versailles is daar nog steeds getuige van. De stad groeide ondertussen naar een half miljoen inwoners.

 

In 1789 vond in Parijs de Franse revolutie plaats, en toen werden de koningen voorgoed verbannen uit Frankrijk. Keizer Napoleon Bonaparte kwam in de plaats, wat al niet veel beter was, en de volgende honderdvijftig jaar werd de stad niet gespaard van conflicten. Napoleon werd tot stilstand gebracht door de geallieerden, later volgde de Frans-Duitse oorlog in 1871, erna volgen de twee grote conflicten met de Duitsers tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog. De stad zelf werd gelukkig grotendeels gespaard tijdens deze conflicten, waardoor de talloze monumenten en mooie gebouwen die ondertussen gebouwd werden niet verloren gegaan zijn.

 

De grootste ingreep in de stad kwam er tijdens de heerschappij van Napoleon III, die na de volksopstanden in 1848 in geheel Europa (en ook in Parijs) besliste om brede lanen (boulevards) aan te leggen in Parijs, waardoor opstandelingen tijdens een opstand veel beter in toom konden gehouden worden. Voordien bestond de stad uit steegjes en straten waar oproerkraaiers zich makkelijk konden verschuilen. De architect die dit, en nog veel meer realiseerde was Haussmann. Bij deze ingrijpende veranderingen werden vele huizenrijen afgebroken. Nieuwe huizen, zoals je er vele ziet langs de boulevards, werden dan ook in zogenaamde Haussmann-stijl opgebouwd.

 

Nadien kwamen er nog enkele monumenten bij die de stad een spectaculair en ook modern uitzicht geven. Vooreerst de Eiffeltoren, gebouwd ter ere van de Wereldtentoonstelling van 1889 te Parijs. In de twintigste eeuw vielen de Toren van Montparnasse op, Centre Pompidou en la Défense, het kantorencomplex aan de buitenzijde van de stad.

Vlaams minister Kris Peeters, bevoegd voor leefmilieu en natuur, wil het private bos in Ooigem aankopen. Het gaat om een bosgebied van iets groter dan 12 ha. verdeeld over een vijftal eigenaars. Het Vlaamse dossier “Ooigembos” dateert reeds van 1989, toen nog op initiatief van Leefmilieuminister Miet Smet. Toen werd voor het eerst onderhandeld tussen de verschillende eigenaars en het bevoegde Aankoopcomité van de Vlaamse overheid. Uiteindelijk kwam men toen echter niet tot een verkoopovereenkomst.  In 1998 werd een nieuwe poging ondernomen, maar de opvolging van de ‘groene’ ministers van Leefmilieu bleef in gebreke.

 

Het bos (privaat eigendom maar vrij toegankelijk) en naaste omgeving is wel al als landschap beschermd sedert 1979. Dat gebeurde toen op initiatief van de vroegere Ooigemse kasteelheer Verhaeghe, die toen ook slaagde in zijn opzet om het kasteel en zijn omgeving te laten beschermen. Het beschermingsbesluit heeft toen kunnen verijdelen dat het bos de prooi werd van privaat verkavelaars.  Ook de kasteelheer zag zich bedreigd door een gepland onteigeningsbesluit om een weg te trekken door een deel van zijn domein.

 

In Vlaanderen zijn ongeveer 146.000 ha bebost. Het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen stelt dat het aandeel bos tussen 1994 en 2007 met 10.000 ha moet aangroeien.  Om dit doel te bereiken wil de Vlaamse minister Kris Peeters nu ook het private bos in Ooigem aankopen. Dat blijkt alvast uit het antwoord op een parlementaire vraag van Vlaamse volksvertegenwoordiger Carl Decaluwé. Het gereserveerde aankoopkrediet van 1998 is nu nog steeds beschikbaar. Daarom zal de minister nu het Agentschap voor Natuur en Bos verzoeken om het dossier terug aan te kaarten bij het Aankoopcomité en op basis van een geactualiseerd schattingsverslag kijken welke stappen verder kunnen ondernomen worden.

 

Het bos is op zijn mooist in het voorjaar. Op bepaalde plaatsen is nog te zien dat delen van het bos lang gebruikt werden voor het verzamelen van hakhout (hakhoutbeheer). Het bos is wellicht nog een overblijfsel van het uitgestrekte bosgebied, dat we hier reeds bij het begin van onze tijdrekening kenden.  Ook op de Ferrariskaarten uit de 18^de eeuw wordt het bos nog vermeld. Dit betekent niet dat het huidige bos op zich zó oud is, maar dat op deze plaats minstens sedert deze periode een bos aanwezig was. De bosbodem behoort dus zeker tot het type 'oud bos'. Er komt Boshyacint voor, naast Muskuskruid, Speenkruid, Salomonszegel, Bosanemoon. Ook Eenbes werd er ooit aangetroffen. Maar recente waarnemingen van deze plant zijn er niet meer. Vermeldenswaard zijn nog de vondsten van Grote klit, Grote muur, Smalle stekelvaren, Groot heksenkruid, Grote wederik, Bosereprijs en Gladde Iep.

 

Het bos is al decennia toegankelijk voor natuurexploratie. De Vrije Vogelvrienden van Beveren-Leie, Desselgem en Ooigem hadden er jaren ook nestkastjes hangen en onder impuls van deze vereniging en toenmalig secretaris Gerrit Kerckhove is er een kwarteeuw geleden ook een natuurprogramma uitgewerkt voor de scholen. Ooigembos is ook een vaste halte in bijvoorbeeld de Peter Benoitroute. Ooigembos ligt tussen de oude Leiebedding van Beveren-Leie-Bavikhove en het natuurgebied langs de oude Leiebedding van de site Munkenhof aan de andere kant van de Desselgemse weg.