Archief

Naar goede, jaarlijkse gewoonte laat het Waregems Harmonieorkest het beste van zich horen tijdens 2 opvoeringen van het Groot Concert in de Schakel te Waregem. Tegelijk worden de jubilarissen in het bloemen gezet.  Voor het Waregems Harmonieorkest is de organisatie van het Groot Concert telkens weer het muzikale hoogtepunt van het jaar. Er wordt onder leiding van dirigent Luc Neirynck hard gewerkt om er een muzikaal feest van te maken waar menig muziekliefhebber ongetwijfeld naar uitkijkt.

De editie 2005 laat muziekstukken horen van bekende componisten als (onder meer) Dirk Brossé (7 inch framed) en Carl Wittrock (The power of the megatsunami). In het tweede gedeelte komt enkel filmmuziek aan bod. Wie kent niet de muziek uit ‘La vita è bella’ van Roberto Benigni of uit ‘Schindler’s list’ van Steven Spielberg ? In dit stuk neemt Petra Deleersnijder de vioolpartij voor haar rekening. Ook bekende tunes uit diverse tekenfilms zullen niet ontbreken !

 

Het Waregems Harmonieorkest vergeet zijn jubilarissen niet en het Groot Concert is de ideale gelegenheid om hen in de bloemen te zetten. Een speciale vermelding verdienen Marnix Arno (reeds gedurende 20 jaar bestuurslid én voorzitter) en Gilbert Arno (eveneens 20 jaar bestuurslid). Andere jubilarissen zijn : Paul Kindt (50 jaar lid !), Hans Vuylsteke (25 jaar lid), Hans Puype (25 jaar lid), Andries Cottenier (15 jaar lid) en Nele Vandeputte (15 jaar lid). Aan hen van harte ‘proficiat’ en veel dank voor de steun en de medewerking.

 

Het Waregems Harmonieorkest is zonder twijfel de nestor onder de Waregemse verenigingen. Het is immers de oudste van Waregem. Nog voor de onafhankelijkheid van België werd de vereniging gesticht op 28 april 1828. De leden werden voorgedragen en bij stemming aanvaard. Zij betaalden een éénmalig lidgeld van zes gulden. Spelende leden betaalden een maandbijdrage. Ferdinand Storme maakte deel uit van de stichters en behoorde tot één van de eerste spelende leden. In de aanvang was de vereniging een puur fanfaregenootschap waar geoefend werd op een zondagnamiddag. Tijdens de Tweede Wereldoorlog slaagde men erin de koperen intrumenten weg te stoppen in de centrumkerk om deze te beschermen tegen de Duitsers die fel belust waren op koper als grondstof.

De vereniging werd naar een hoger niveau gebracht onder de leiding van befaamde voorzitters zoals notaris Dufaux, Henri Damman, August Verhaeghe en O. Verschuere. Na deze periode nam Valère Devos met succes de fakkel over, gevolgd door Henri Vandewiele. Sedert 1985 is Marnix Arno voorzitter van deze vereniging. Sinds 1990 zwaait Luc Neirynck als 12e dirigent met het dirigeerstokje. Luc beweegt zich in de illustere dirigentsporen van Palmer Putman, Alfons en Hubert Baert en Bernard Courtens. In 1939 neemt de Koninklijke Fanfare onder de leiding van Alfons Baert deel aan de provinciale classificatiewedstrijd. De uitslag van dit tornooi brengt Sint Cecilia in 1ste categorie. In 1962 dirigeerde Hubert Baert de vereniging in de afdeling uitmuntendheid. Hubert wist de hardwerkende vereniging in 1966 te promoveren naar ereafdeling. De vereniging is gerangschikt in ereafdeling en werd onder de leiding van Luc Neirynck in 1999 Provinciaal Kampioen bij Fedecam.

Het Groot Concert gaat door in de Schakel te Waregem op zaterdag 19 november (om 20.00 u.) en op zondag 20 november (om 18.00 u.). Toegangskaarten kosten 6 EUR en zijn te verkrijgen bij Gilbert Arno (056/60.31.95) of bij de leden van het Waregems Harmonieorkest. 

Naar aanleiding van de Dag van de Natuur gaan zowat 300 schoolkinderen uit 13 verschillende Waregemse scholen vrijdagmiddag 18 november 8000 bomen en struiken aanplanten in het nieuwe kabouterbos (zie ook beslissing gemeenteraad 8 november 2005). Dit gebeurt op een stuk grond van 2 ha achter de begraafplaats langs de Schoendalestraat in Desselgem. De benaming ‘Kabouterbos’ kadert binnen een educatief project in het basisonderwijs, waarbij de klassen jaarlijks een bos leerrijk ontdekken met als hulpmiddelen  een kabouterkoffer en kabouterpad. Nu moeten de plaatselijke scholen daarvoor een verplaatsing maken buiten de stad. Binnen een vijftal jaren zal dit kabouterbos kunnen aangewend worden voor dit project.

 

Het stuk grond kon vrij recent worden aangekocht door de stad. Vorige eigenaar Jozef Vandenbuverie baatte er tot voor enkele jaren een zavelput uit. Toen hij begin 2002 daarvoor  een nieuwe uitbatingvergunning aanvroeg, werd hem deze niet toegekend. Hij kreeg nog een laatste vergunning voor drie jaar met als voorwaarde dat de put met overschotten van aarde werd toegedekt om de grond dan met een geldig bodemattest te kunnen verkopen aan de stad. Het werd uiteindelijk nog een wedloop tegen de tijd om alle nodige formaliteiten te kunnen vervullen teneinde de boomplantactie met de Dag van de Natuur te kunnen laten doorgaan. De grond kwam pas vrij met een geldig bodemattest in juni dit jaar en er was nog vertraging wegens het overlijden van de eigenaar.

 

Al is dit kabouterbos een afzonderlijk Waregems initiatief, dan wordt de bosplantactie toch aangegrepen om deze als startschot te zien van de realisatie van het project “Stadsrandbos Waregem-Wielsbeke”. De bosplantdag start om 11 u. met een officiële ontvangst, waarbij we toespraken mogen verwachten van milieuschepen Raf De Cabooter (what’s in a name), diensthoofd Jan Billau van Bos en Groen Aminal, Provinciaal gedeputeerde voor milieu Jan Durnez en onze burgemeester Yolande Dhondt.  Het officieel gedeelte wordt besloten met het aanplanten van drie bomen door de drie partners (stad, aminal en provincie). Ook tijdens het eigenlijke bosplangedeelte ’s namiddags worden partnerbomen geplant. Elk van de dertien deelnemende scholen planten daarbij een acacia.

In Waregem komt er dit jaareinde opnieuw een ijspiste in het kasteelpark Casier. Van vrijdag 09 december 2005 tot en met zondag 08 januari 2006 moet de ijspiste weer de hoofdattractie worden voor de eindejaarsfeesten in het centrum van Waregem.  De ijspiste wordt nu geplaatst op het hoofdterrein nabij de kiosk in Park Casier, waar ook al de zomerconcerten doorgaan.  Deze piste van 30 bij 15 meter en zal volledig overdekt zijn. Het wordt een volledig nieuw systeem met aluminium buizen in plaats van rubbermatten waardoor zelfs bij een temperatuur van 15° men nog zal kunnen schaatsen. Het plaatselijk verenigingsleven krijgt drie chalets ter beschikking om bijkomende eindejaarsanimatie te verzorgen.  De stad investeert dit jaar opnieuw 60.000 € in het eindejaarsgebeuren.

 

De ijspiste in Waregem zal open zijn tijdens de schoolperiode: van 17.00 u. tot 21.00 u.

En tijdens de vakantie en weekends: van 11.00 u. tot 23.00 u.

Scholen kunnen tijdens deze periode reserveren voor kleuters van 10.00 u. tot 11.00 u. andere

van 10.00 u. tot 16.00 u. Bedrijven en groepen kunnen mits reservatie schaatsen van 11.00 u. tot 16.00 u. Tijdens de vakantieperiode is de ijspiste elke dag toegankelijk van 11.00 u. tot 23.00 u. Alleen op kerst- en oudejaarsavond sluit de ijspiste om 16.00 u.

 

Het tarief bedraagt 3 euro per persoon, huur van de schaatsen inbegrepen. Leerlingen in schoolverband betalen 2 euro (huur van de schaatsen inbegrepen).

Zopas is de Waregemse e-gazette Wareber bij seniorennet opnieuw binnengekomen in de top 10 van blogs met het meest aantal verschillende bezoekers. Het aantal blogs, die in aanmerking komen groeit met de dag aan en op 15 november 2005 gaat het al over 4426 blogs. Wareber is daarvan wellicht het blog met het meest tekstuele informatie en kan ondanks zijn beperkt doelgebied , nl. de regioWaregem, en sobere lay-out inzake¨belangstelling toch wedijveren met meer professioneel gerunde blogs. De e-gazette is pas zeven maanden geleden gestart en telt al 259 berichten over de regio Waregem. 

 

Oorspronkelijke bedoeling was een interactief medium te ontwikkelen over de plaatselijke geschiedenis, maar het is uitgelopen en moet nu op termijn uitgroeien tot een archief over het actuele gebeuren in Waregem. Soms zitten er pittige randjes aan zoals de aanklacht over een fietsrek, dat wekenlang dwars over de toegang tot het zebrapad op de markt bleef staan of de wenk om enkele potentiële Waregemse ere-burgers deze eretitel te bezorgen. Als er dan een Waregemnaar, die nog in Waregem woont, wordt genoemd voor deze eretitel stijgert  de WAREgemse BERnard en ziet liever de geboorte van een andere eretitel die geen afbraak doet aan de bestaande modaliteiten voor de titel van “Ere-Burger”.

 

Misschien is het blog ook een uitlaatklep voor de persmedewerker in Wareber waarvan zijn bijdragen niet gewaardeerd worden voor uitzending op Radio 2, terwijl daar veel verwrongen of zelfs onjuiste informatie over Waregem wel een uitlaatklep vindt. We kunnen ons afvragen waarom van de hier ruim 250 hier gepubliceerde nieuwsbijdragen er uiteindelijk slechts enkele ook nieuws waren voor de gewestelijke uitzendingen van Radio 2.  Hij ervaart ook dat het respect voor de plaatselijke medewerker met de dag kleiner wordt. Maar het gebrek aan ervaring in het plaatselijke reilen en zeilen leidt ook tot steeds grotere flaters in de dagelijkse nieuwsberichtgeving.  

Op deze e-gazette kondigden we op 21 september 2005 al aan, dat de Desselgemse gemeenschap met eigen middelen werk maakte van een eigen standbeeld voor zijn ere-burger Briek Schotte. Het resultaat wordt op zaterdag 3 december al ingehuldigd. De volkse beweging met de naam "Wa soet(er) ulder believen ?" kreeg hiervoor een mooie locatie in de buurt van de aankomstplaats van de jaarlijkse wedstrijd "De grote prijs Memorial Briek Schotte".  Bij onze aankondiging op 21 september hadden we al lof voor Jef Verhamme. Nu weten we dat hij samen aan de kar trok met Gino Dupont en Thierry Haerynck. 


Het nieuwe monument is niet alleen een blijk van waardering voor de Desselgemse wielerlegende, die tweemaal wereldkampioen werd. Daarbij wordt teveel vergeten dat Briek Schotte een echte Desselgemnaar was, hier zijn jeugd en koersjaren doorbracht, wereldkampioen werd. Als thuishaven wilde de Desselgemse gemeenschap niet achter blijven bij Kanegem, Waregem en andere locaties. Briek zou heel tevreden geweest zijn dat hij nog een beetje thuis mocht zijn in zijn Desselgem. Dat de initiatiefnemers juist mensen zijn, die zijn koersjaren niet hebben kunnen meebeleven, maar zich als Desselgemnaar heel nauw verbonden voelen met de figuur van Briek Schotte, geeft aan dat de verbondenheid met hun eenvoudige karaktermens Briek Schotte hier nog sterk aanwezig is. 


Het wordt een volkse inhuldiging zaterdag 3 december om 18 u. aan de hoek van de Liebaardstraat met de Meierie, dat meteen de naam meekrijgt van 'Briek Schotte pleintje'.  En bij die volkse manifestatie horen een volkse toespraak, muziek van de plaatselijke muziekvereniging en een drankje, dat als slot wordt aangeboden in café Casa El Vid. We weten al dat er speeches zijn van  o.a. de schepen van cultuur Jeannine Vervaeke, een wielrenner, een familielid of dorpslid. een hoogtepunt wordt zeker het optreden van Steffen Ron, die zijn nummer “IJzeren Briek” te gehore gaat brengen.


Voor de initiatiefnemers van "Wa soet(er) ulder believen ?" is het monument ook een teken van erkentelijkheid voor de plaatselijke wielerclub, die reeds jarenlang wielerwedstrijden organiseert in het dorp. De plaats van het monument moet ook doen terugdenken aan het legendarische wielergebeuren op Desselgemse Velodroom, daar aan de Meierie in de jaren 1930-35. Desselgem lokte toen tot vierduizenden toeschouwers op meetings met alle grote wielerhelden uit die tijd. Briek Schotte kreeg daar als scholier al de smaak te pakken om later te koersen.

Niet alleen Briek staat in het centrum van het gebeuren, maar vooral ook de Desselgemnaren. De creatie van dit kunstwerk kon enkel gebeuren dank zij een wisselwerking van ideeën tussen vele dorpsgenoten en de kunstenaar. Dit gebeurde vooral op de grote prijs Briek Schotte en op Straete Kermis. Het kunstwerk, een initiatief van “wa soet(er) ulder believen”, kwam tot stand onder druk van de Desselgemse bevolking en met de optimale medewerking van stad Waregem.

We willen ook even de sluier ophalen over “wa (soet(er) ulder believen”. Het is een groep van enkele vrienden die door middel van leuke en ludieke activiteiten, van en voor Desselgemnaren, het dorpsleven willen herwaarderen en datgene wat er is in de kijker willen plaatsen. Een Desselgem “à la carte” waarbij je niet langer ongemerkt ons dorp passeert.

En we besluiten met de woorden uit de uitnodiging, die we via hebben kunnen op de kop tippen : "We hopen da we ulder doar allemolle meugen tegenkommen !!!"...

We vernemen het overlijden van Frans De Lombaerde, ere-schepen en eerste-OCMW voorzitter van Waregem. Geboren op 8 april 1927 zal hij vooral de geschiedenis ingaan voor zijn dynamische leiding van het OCMW na de fusie in 1976, wanneer de openbare instelling een grondige wijziging onderging van Commissie van Openbare Onderstand naar Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn. We herinneren ons zijn open beleid over zijn toekomstgericht beleid. De onder zijn leiding doorgevoerde reorganisatie met ondermeer ook het scheppen van mogelijkheden voor thuisbegeleiding (o.a. bedeling warme maaltijden) en het onder zijn leiding uitgetekend toekomstproject maken van hem de 'vader van het Waregemse OCMW'. Door toedoen van een politieke rel op goede vrijdag 1983 mocht hij zijn werk niet meer als voorzitter afmaken. Raadslid Floris Pauwels van zijn eigen CVP-fractie werd toen overgehaald door de Eendracht-oppositie om zelf voorzitter te worden en haalde toen bij de installatie verrassend een stem meer dan Frans De Lombaerde. 

Voor de fusie was Frans De Lombaerde schepen in centrumgemeente Waregem in de dynamische ploeg van burgemeester Coucke en ondermeer nog Arthur Vanhauwere. Het is dat college dat ondermeer het project van het Administratief- en Commerciëel Centrum Het Pand uitwerkte. Van beroep was Frans De Lombaerde toen BAC-kassier in Waregem en heel actief binnen het ACW. Persoonlijk hebben wij hem leren kennen bij de inhuldiging van Padre De Lombaerde, die als missionaris een belangrijke rol speelde in Brazilië en hier door zijn toedoen gedenktekens heeft in Beveren-Leie en Nieuwenhove. Frans De Lombaerde is een oom van schepen Paul Kindt en groot-oom van gewezen ACW-secretaris Bart Kindt. We bieden de familie onze deelneming aan.    

 

In Waregem gaat Ghislain Dekyvere op de gemeenteraad van december aankondigen dat hij uit het Vlaams Belang stapt. Daarmee volgt hij zijn collega Hubert Barbary, de kopman van VB in 2000, die al een paar jaar geleden in de aanloop van de federale verkiezingen ontslag nam uit de partij. Ghislain gaat nu net als Hubert Barbary tot eind volgend jaar blijven zetelen in de raad. Hij weet nu nog niet of hij als onafhankelijke zal zetelen, want er zijn contacten met andere partijen.

 

Zijn ontslag is een gevolg van ruzie binnen de plaatselijke kern van het Vlaams Belang. Lode Debouver, die vorig jaar voor het eerst deelnam aan de Vlaamse verkiezingen, wil niet meer samenwerken met Ghislain Dekyvere. Hij wil niet dat het Waregemse VB-raadslid op de lijst verschijnt voor de gemeenteraadsverkiezingen en dreigde er bij het nationale leiding mee om desnoods met een afzonderlijke lijst op te komen. Volgens Lode Debouver en zijn aanhangers heeft Dekyvere de voorbije jaren de partijstandpunten over bepaalde items van de gemeenteraad niet gesteund. Zo stemde hij zowel tegen de bouw van een nieuwe bibliotheek als tegen de nieuwe evenementenhal.

 

Ghislain Dekyvere zegt ontgoocheld te zijn in de politiek en in de partij. Met Lode Debouver en collega's wil hij niets meer te maken hebben. Zijn neen-stemmen waren wel gevraagd in de partijvergaderingen. Pas nadat de media ruchtbaarheid gaven aan zijn neen-stem, zag de partij een betere strategie achter een gemotiveerde onthouding. Ghislain ziet het dan ook niet meer zitten om op die manier voor het VB te zetelen en stapt uit de partij. Zijn ontslagbrief ligt klaar. Die stuurt hij eerst naar het arrondissementeel bestuur. In december brengt hij de Waregemse raadsleden op de hoogte van zijn beslissing.

 

Ghislain is tien jaar lid van geweest. Pas na vijf jaar gemeenteraad voelt hij nu aan dat hij in de verkeerde partij terechtkwam. Tijdens de jongste raadszittingen moest hij vragen indienen die tegen zijn principes zijn. Of hij in oktober 2006 zich opnieuw verkiesbaar stel, weet hij nog niet. Maar hij gaat niet als onafhankelijke opkomen, want in dat geval verlaat hij zeer ontgoocheld de politiek. Echtgenote Nancy Verdru - momenteel provincieraadslid voor het Vlaams Belang - blijft wel bij de partij.

Op de foto ziet u Ghislain Dekyvere uiterst rechts naast Hubert Barbary tijdens een recente gemeenteraadszitting.

Wandelclub “Het Wandelend Paard” richt op zondag 13 november 2005 zijn eerste najaarswandeltocht in ten voordele van Somival, wat staat voor Sport en Ontspanning voor Minder Validen.  Er zijn drie afstanden voorzien, al naargelang de fysieke conditie van de moedige deelnemers. Alle tochten gaan van start aan café ’t Gaverke, in de Tjollenstraat niet ver van de kerk. Vanuit de hoofdingang van het station van Waregem is de herberg gemakkelijk te vinden door aan de hoofduitgang rechts de spoorweg te volgen tot aan het rond punt aan de kerk van het Gaverke. Café ’t Gaverke ligt daar onmiddellijk rechts in de Tjollenstraat. Er is ruime parkeergelegenheid in de nabije omgeving.

 

De najaarswandeling is de eerste organisatie van de nieuwe Waregemse wandelclub met de toepasselijke naam “Het Wandelend Paard”.  Organisator is Jacques Zauters, die altijd open staat voor het goede doel en ondermeer ook actief is voor Levenslijn en in het verleden ook meewerkte aan een historische wandelzoektocht door het centrum. Er kan vrij gestart worden van 8 tot 15 u. en het inschrijfgeld bedraagt 1,50 €. De kleinste tocht bedraagt een zestal kilometer.en is in het bijzonder bedoeld voor rolstoelgebruikers, mensen met    een handicap of verminderde mobiliteit en hun begeleiders. Een groep van Somival gaat gezamenlijk van start om 14 uur. In groep wandelen is immers bijzonder gezellig en bevordert alleszins de groepssfeer.

 

De tochten van 11 en 18 km zijn bedoeld voor meer geoefende stappers. Dan trekt de wandeling in de richting van de Karmel, Waregems groenste hoekje. Op de grens van Oost- en West-Vlaanderen is altijd wel een droomparkoers uit te bouwen. De tocht moet een zegen worden voor de gezondheid van de deelnemers en het inschrijvingsgeld gaat integraal naar de kas van Somival. Je vangt dus twee vliegen in één klap.

De Sint-Hubertusviering is een plechtigheid, die elk jaar traditioneel doorgaat de zondag omstreeks het naamfeest van Sint-Hubertus op 3 november, vroeger zelfs vast op die datum. Op die plechtigheid wordt het Sint-Hubertusbrood gewijd en ter zegening uitgedeeld aan paard en ruiter. We kennen (nog) niet de reden voor de week vertraging, maar dit jaar staat dat in Waregem geprogrammeerd voor zondag 13 november. Het gaat om een gezamenlijk initiatief van het stadsbestuur, Rijvereniging de Gaverbeek, het Blososportcentrum en de jagers van de Sint-Hubertusclub, afdeling West-Vlaanderen. Naar aloud gebruik gaat de viering sedert 2002 opnieuw door in de Dekenale kerk (enkele jaren ging de plechtigheid nog door op de binnenpiste van het Bloso-sportcentrum) . Het wijden van de Sint-Hubertusbroden heeft als bedoeling de dieren voor een jaar tegen ziekten te beschermen. Er lag immers wel altijd een of andere "vogelgriep" op de loer.

 

De dag begint dit jaar om 9.30 u met een vroege wandeling voor paarden en koetsen vanaf het Bloso. De deelname is gratis, maar inschrijving vooraf is wel noodzakelijk.  De eucharistieviering gaat door om 11 uur in de dekenale kerk. Ze wordt opgeluisterd door het jachthorenensemble Rallye Ypara. Het hoorngeschal van de Rally Ypara, waarin onder meer de Waregemnaar Daniël de Schietere de Lophem speelt, is werkelijk een attractie. De paar honderd aanwezigen krijgen ongetwijfeld weer kippenvel wanneer ze ,,Les adieux de Wareghem'' en andere nummers brengen in de uitstekende akoestiek van de dekenale kerk. De mis wordt afgesloten met het Te Deum, naar aanleiding van het feest van de dynastie op 15 november.

 

Na de misviering volgt de stijlvolle parade van de Rijvereniging De Gaverbeek. Deken Verhelst zegent dan paarden, honden, menners, ruiters, huisdieren en hun baasjes op het Marktplein en deelt hen  het Sint-Hubertusbrood uit. Alle Waregemnaars zijn er welkom. De Sint-Hubertusviering wordt afgerond met een drink in de overdekte manege van het Blososportcentrum of in Restaurant Bie-tje Ter Doest.

 

Er bestaan heel wat foto's over deze stijlvolle traditie. Uit oude prentkaarten kunnen we achterhalen dat de traditie van ,,De Rallye Waereghem” zeker teruggaat tot 1846.  Het was een club voor bereden jagers met een meute jachthonden. De jacht gebeurde vooral op hazen. Algemeen gaan de Sint-Hubertusvieringen veel verder terug en misschien wel tot onmiddellijk na het overlijden van Sint-Hubertus in 727 te Tervuren. Volgens sommige schrijvers zou het Sint-Hubertusviering verwant zijn met het feest, dat de Galliërs vierden ter ere van de jachtgodin Diana.

 

Sint-Hubertus was waarschijnlijk een Frankische edelman, die geboren is omstreeks 655. Op dertigjarige leeftijd werd hij medewerker van bisschop Lambertus van Tongeren-Maastricht om enkele jaren later zelf de bisschopstitel te ontvangen. Een kleine eeuw na zijn dood werden de stoffelijke resten overgebracht naar het klooster van Andage, waarrond zich de stad Saint-Hubert ontwikkelde. Het is vooral zijn bekering tijdens de jacht, bij het zien van een hert met stralend kruis in het gewei, dat sterk aansprak. Het is dit tafereel dat talloze malen op gravures en schilderijen werd voorgesteld. Vaak zien we Sint-Hubertus met jachthoorn en valk knielend voor een kruisdragende hert met in de buurt van hem steeds enkele jachthonden.

 

De legende wil dat Hubertus, een verwoed jager, op Goede Vrijdag van het jaar 683 tegen de voorschriften in met zijn honden op jacht ging. Toen hij zijn kruisboog spande om een hert te vellen, draaide het dier zich om en toonde zijn gewei met daartussen het stralend kruisbeeld van Christus. Een stem weerklonk: "Hubertus, waarom verlies je je tijd in dergelijke bezigheden? Als je je niet tot de Heer keert, zul je naar de hel gaan". Hubertus trad na het zien van het hert in het klooster. Hij schopte het tot bisschop van Maastricht en verplaatste de bisschopszetel naar Luik. Hubertus stierf in 727 en werd in 744 heilig verklaard.