Archief

Tour de France

Rit 2: Les Essarts - Les Essarts (23 km)

zondag 3 juli 2011

 

 

Hushovd ruilt regenboog voor geel

Tijdens de tweede dag van deze Tour stond een ploegentijdrit van 23 km op het programma. Het parcours was vlak en niet technisch. Er lagen twee tussenpunten: na 9 en na 16 kilometer. Saxo Bank startte om 14h30 als eerste aangezien het de laatste plaats in het ploegenklassement bekleedde. Elke zeven minuten vertrok een andere ploeg vanaf het startpodium. Omega Pharma-Lotto, met gele trui Philippe Gilbert, sloot de rij om 16h57. De tijd van de vijfde man telde.

Gisteren verloor Alberto Contador (Saxo Bank) 1'14" op klassementsrijders als Jurgen Van den Broeck (Omega Pharma-Lotto), Ivan Basso (Liquigas), Robert Gesink (Rabobank) en de gebroeders Schleck (Leopard). El Pistolero moest hopen dat de verschillen, vooral met de Schlecks, niet veel verder zouden oplopen. Dat het Luxemburgse team sneller zou zijn, leek al vast te liggen. Bij Saxo moesten drie renners afhaken. Het ging om klimmers Benjamin Noval, Jesus Hernandez en Daniel Navarro. Het team zou uiteindelijk eindigen als achtste op 28" van de winnaar. Dat betekende dat Contador voor de tweede opeenvolgende dag tijd verloor op de Schlecks, want Leopard legde beslag op de vierde plaats met slechts 4" achterstand op de beste ploeg. Ook Leopard kwam niet voltallig aan de finish. De broertjes Schleck hingen beiden achteraan en het meeste werk rustte op de brede schouders van wereldkampioen tijdrijden Fabian Cancellara. Na twee dagen hebben Andy en Fränk Schleck reeds een bonus van 1'38" op Contador.

Wat de strijd om het eindklassement betreft verloren Samuel Sanchez (Euskaltel), Ivan Basso en Roman Kreuziger (Liquigas) net als Contador kostbare seconden. Liquigas werd 15de op 57" van de winnaar, Euskaltel eindigde als laatste op 1'22". Voor Jurgen Van den Broeck (Omega Pharma-Lotto) verliep het evenmin zoals gewenst. De Belgische ploeg werd pas tiende op 39". Gilbert raakt zo na één dag het geel reeds kwijt. Groen en de bollen blijven wel in zijn bezit. Het andere Belgische team, QuickStep, finishte als 14de op 56". Dat is beter dan het Nederlandse Vacansoleil (20ste op 1'15"), maar slechter dan Rabobank (7de op 12"). 

Hoe verliep de strijd om de dagzege? Naast Leopard waren de Angelsaksische teams favoriet. HTC Highroad dat de ploegentijdrit won in de voorbije Giro strandde nu op plaats vijf, slechts vijf seconden trager dan het beste team. De ploeg kende wel pech, want in de eerste honderden meters kwam Bernhard Eisel ten val. Ze moesten dus met acht man verder. Dat heeft hen mogelijk de etappezege gekost. Leopard viel net naast het podium. Sky, ploeg van tijdrijder én klassementsrenner Bradley Wiggins, was net één seconde beter. De tweede plaats was weggelegd voor BMC. Dat betekent dat Cadel Evans, die tweede stond in het algemeen klassement, net naast het geel grijpt. Dat gegeerde kleinood komt in handen van wereldkampioen Thor Hushovd, want Garmin-Cervélo was het snelste team in deze ploegentijdrit. Garmin legde de 23 km af in 24'48". Tien jaar geleden won Hushovd de ploegentijdrit met Crédit Agricole. Toen was Jonathan Vaughters een ploegmaat, nu is de Amerikaan teammanager. Hij mocht meevieren op het podium, net als de andere acht renners: Tom Danielson, Julian Dean, Tyler Farrar, Ryder Hesjedal, David Millar, Ramunas Navardauskas, Christian Vandevelde en David Zabriskie.

 

 

(Foto's: www.sporza.be)

 

 

Top 10		Algemeen klassement
01.Garmin-Cervélo	23 km in 24'48"	01.T.Hushovd	in 5h06'25"
02.BMC	op       4"	02.D.Millar	z.t.
03.Sky	z.t.	03.C.Evans	1"
04.Leopard		04.G.Thomas	4"
05.HTC Highroad	5"	05.L.Gerdemann	z.t.
06.RadioShack	10"	06.F.Schleck
07.Rabobank	12"	07.F.Cancellara
08.Saxo Bank	28"	08.E.Boasson Hagen
09.Astana	32"	09.M.Quinziato
10.Omega Pharma-Lotto	39"	10.A.Schleck

 

Puntentrui: P.Gilbert

Bergtrui: P.Gilbert

Jongerentrui: G.Thomas

Beste ploeg: Garmin-Cervélo

 

GiGiVéLo

Tour de France 

zondag 3 juli 2011 - rit 2

 

 

Rit 2: Les Essarts - Les Essarts (Ploegentijdrit) (23 km)

De tweede rit in deze Tour is een ploegentijdrit in en rond Les Essarts. Het parcours is slechts 23 km lang. De eerste van de 22 ploegen die van start gaat om 14h30 is Saxo Bank, het team van Alberto Contador. Saxo staat immers laatste in het ploegenklassement. Tussen elke ploeg is er een wachttijd van zeven minuten. Omega Pharma-Lotto, het team van gele trui Philippe Gilbert start als laatste om drie minuten voor vijf. De tijdrit verloopt over vlakke wegen. Onderweg liggen tussenpunten na 9 en na 16 kilometer.

Het valt af te wachten of Philippe Gilbert zijn leiderstrui kan houden. In de Giro werd Omega Pharma-Lotto vierde in de ploegentijdrit, maar dat ging natuurlijk om een heel ander team. Als Gilbert het niet haalt, zal het geel waarschijnlijk gaan naar Fabian Cancellara (Team Leopard) of Tony Martin (HTC Highroad). Ook Sky en RadioShack zijn kanshebbers op de dagzege en dan gaat het geel hoogstwaarschijnlijk naar Gerraint Thomas van Sky of Andreas Klöden van Shack. Garmin-Cervélo wordt eveneens vaak getipt. In dat geval zou Thor Hushovd het geel overnemen.

In deze tijdrit staat niet alleen de dagzege en de gele trui op het spel, maar voor de klassementsrijders is dit een cruciale dag. In deze discipline kunnen ze veel tijd verliezen. Vandaag is de afstand echter relatief kort dus zullen de tijdsverschillen binnen de perken blijven. Gisteren verloor Alberto Contador reeds 1'14" op zijn grote concurrent Andy Schleck (Team Leopard). Deze Luxemburgse ploeg begint aan de tijdrit om 14h43. 

 

(Kaart: www.letour.fr)

GiGiVéLo

Tour de France

Rit 1: Passage du Gois - Mont des Alouettes (Les Herbiers) (191,5 km)

zaterdag 2 juli 2011

 

Gilbert wint op bestelling

Deze 98ste Tour werd op gang geschoten in de Vendée. Dat is de thuisstreek van de Franse chouchou Thomas Voeckler (Europcar). Belgisch kampioen Philippe Gilbert (Omega Pharma-Lotto) had deze rit aangestipt om zo de dubbelslag te slaan: ritzege en geel. Het parcours lag hem als gegoten doordat deze vlakke rit eindigde met een kleine helling in Les Herbiers, namelijk de Mont des Alouettes (4de cat.). Die is slechts 2,2 km lang en het gemiddeld stijgingspercentage bedraagt 4,7 km. Afwachten of Phil zijn droom waar zou kunnen maken, met de conditie die hij de afgelopen maanden tentoonspreidde hadden vele volgers daar echter weinig twijfels over.

Omstreeks kwart over twaalf werd de officieuze start gegeven. Het geneutraliseerde deel liep over de Passage du Gois, een strook van 4,5 km lang die het eiland Noirmoutier verbindt met het Franse vasteland. Aan het einde ervan zou de Tour officieel van start gaan. Op weg naar de echte start reden de Franse kampioen Sylvain Chavanel (QuickStep) en de Belgisch kampioen Philippe Gilbert vooraan. Uiteraard liet ook Voeckler zich zien op de eerste rij. In het neutrale gedeelte ging André Greipel (Omega Pharma-Lotto) al tegen de vlakte. Gelukkig zonder erg.

Onmiddellijk na de officiële start ging Perrig Quémeneur (Europcar) in de aanval. De eerste ontsnappingspoging was meteen de goeie. De onbekende Fransman kreeg zijn landgenoot Jérémy Roy (FDJ) en de Nederlander Lieuwe Westra (Vacansoleil) mee. Het trio zou bijna zeven minuten voorsprong bij elkaar fietsen. In het peloton reed Omega Pharma-Lotto een heel groot deel van de koers op kop, vooral superknecht Jurgen Van de Walle. Zijn ellenlange kopbeurt was des te opvallender doordat hij ten val kwam in deze rit en zijn linkerflank geschaafd was. Zijn val kwam er op het moment dat hij zijn collega's waarschuwde voor een gevaarlijk punt... Het zou niet de enige val zijn in deze etappe, de openingsrit is traditioneel een heel nerveuze rit.

Sinds dit jaar ligt in elke rit slechts één tussensprint, maar daar zijn wel punten te verdienen voor de eerste 15 renners. Degene die als eerste passeert krijgt 20 punten, de tweede 17, de derde 15, de vierde 13 en vervolgens wordt afgeteld van elf naar één. Van de vluchters kwam Roy als eerste voorbij, gevolgd door Westra en Quémeneur. Vanaf dan was het afwachten wat de sprinters zouden doen. Tyler Farrar (Garmin-Cervélo) won de tussensprint van het peloton. Daarna volgden André Greipel en Francisco Ventoso (Movistar). Tom Boonen (QuickStep) sleepte zeven punten in de wacht, Mark Cavendish (HTC Highroad) vijf en Alessandro Petacchi (Lampre), de groene trui van vorig jaar, vier punten. 

Na dit intermezzo zetten de mannen van Gilbert zich terug op kop om de kloof op de koplopers verder te dichten. Op 30 km van de meet zakte hun voorsprong onder de minuut. 10 km verder werden ze ingelopen. De ontsnapping leverde aanstoker Quémeneur alvast de prijs van de strijdlust op. Alles liep perfect volgens plan voor Belgisch kampioen Gilbert. Voor Alberto Contador (Saxo Bank) bleef echter niet alles op wieltjes lopen. Een renner raakte een toeschouwer en dat veroorzaakte een domino-effect waardoor ook de drievoudig Tourwinnaar ten val kwam en van fiets moest wisselen. Anderen die ten val kwamen waren onder andere Thomas De Gendt (Vacansoleil), Bauke Mollema (Rabobank) en Tyler Farrar. De val zorgde voor heel wat verbrokkeling. Dat Contador achterop verzeild was, inspireerde RadioShack en BMC tot kopwerk in de eerste groep. Omega Pharma-Lotto nam echter al gauw weer over met een sterke André Greipel, Jürgen Roelandts en Jelle Vanendert. Bij het ingaan van de laatste twee kilometer alweer een val. Daarbij stonden ook Andy Schleck (Team Leopard), Robert Gesink (Rabobank) en Levi Leipheimer (RadioShack) te voet. Omdat het in de laatste drie kilometer is gebeurd, zouden hij en de anderen de tijd aangerekend krijgen van het groepje waar ze voor de val bij zaten. 

Zwitsers kampioen Fabian Cancellara, ploegmaat van Andy Schleck, zat wel nog voorin en hij anticipeerde op een aanval van Gilbert. Onze landgenoot pareerde de demarrage echter perfect en stak nog een tandje bij. Cancellara stond gewoon stil. Phil maakt zijn droom waar en wint een Tourrit en pakt meteen het geel aangezien het om de openingsetappe gaat. Ook het groen en de bollen zijn voor hem. En dat allemaal op de verjaardag van echtgenote Patricia. Ploegmaats Roelandts en Vanendert omhelsden elkaar toen ze tijdens hun laatste meters hoorden dat Phil gewonnen had.

Cadel Evans (BMC) finishte op de tweede plaats op drie seconden van Gilbert. Drie seconden later reed wereldkampioen Thor Hushovd (Garmin-Cervélo) over de streep. Met hem liep ook de rest van de groep binnen waarbij Jurgen Van den Broeck (Omega Pharma-Lotto) op een vijfde plaats. Andy Schleck kreeg de tijd van deze groep toegewezen. Contador kwam op 1'20" van Gilbert binnen en staat na de eerste rit al 1'14" achter op zijn grote concurrent Andy Schleck én op Van den Broeck. Alles moet uiteraard nog beginnen zoals Bjarne Riis, de teammanager van Contador aangeeft, maar het is toch geen goede uitgangspositie. Contador is niet de enige klassementsrijder die tijd heeft verloren in de openingsetappe. Dat geldt eveneens voor Samuel Sanchez (Euskaltel) die vorig jaar vierde eindigde. Roman Kreuziger (Astana) verloor zelfs al 1'49" op de broertjes Schleck en onze Van den Broeck.

 

(Foto's: www.sporza.be)

 

Top 10		Algemeen klassement
01.P.Gilbert	191, 5 km in 4h41'31"	01.P.Gilbert	in 4h41'31"
02.C.Evans	op          3"	02.C.Evans	op          3"
03.T.Hushovd	6"	03.T.Hushovd	6"
04.J.J.Rojas	z.t.	04.J.J.Rojas	z.t.
05.J.Van den Broeck		05.J.Van den Broeck
06.G.Thomas		06.G.Thomas
07.A.Klöden		07.A.Klöden
08.R.Taaramae		08.R.Taaramae
09.C.Horner		09.C.Horner
10.T.Martin		10.T.Martin

 

Puntentrui: P.Gilbert

Bergtrui: P.Gilbert

Jongerentrui: G.Thomas

Beste ploeg: Omega Pharma-Lotto

 

GiGiVéLo

Tour de France 

zaterdag 2 juli 2011 - rit 1

 

 

Rit 1: Passage du Gois - Mont des Alouettes (191,5 km)

Het is zover: de Tour 2011 wordt vandaag op gang getrokken in de Vendée, meer bepaald op de Passage du Gois die het eiland Noirmoutier verbindt met het Franse vasteland. Twee maal per dag staat deze strook, die 4,5 km lang is, onder water. De Tour passeert hier niet voor het eerst. Dat gebeurde in 1999, de eerste editie die Lance Armstrong won. Heel wat grote namen kwamen toen tijdens de oversteek ten val, zo ook Alex Zülle. De gebrilde Zwitser verloor zes minuten. Op het podium in Parijs stond hij als nummer twee naast The Boss die zeven minuten voorsprong had in het eindklassement. De doortocht van de Passage du Gois had dus zware gevolgen. In 2005 verliep het echter vlekkeloos. Vandaag behoort de Passage du Gois in elk geval tot het  geneutraliseerde deel. Daarna volgen 190 km vlak tot de Mont des Alouettes in Les Herbiers waar de streep is getrokken. De Mont des Alouettes werd ingedeeld bij categorie vier. Dit hellinkje is slechts 2,2 km lang en het gemiddeld stijgingspercentage bedraagt 4,7%. Geknipt voor kersvers Belgisch kampioen Philippe Gilbert (Omega Pharma - Lotto). 

Met hem lijken de Belgen gebeiteld te zitten voor een ritzege. Is het niet in rit één dan wel in de rit op dinsdag, op zijn verjaardag, want ook dat parcours zit Phil als gegoten. Net als de aankomst in Superbesse zaterdag, zo verkondigde Michel Wuyts. Maar laten we alvast de eerste etappe afwachten vooraleer we teveel meegesleurd worden in patriottisme. Als Gilbert, wiens manen trouwens wit zijn geverfd, wint mag hij na de finish de gele trui in ontvangst nemen. Het leeuwtje kan hij dan geven aan zoontje Alan en de bloemen aan echtgenote Patricia die dan weer vandaag jarig is. Zoals het Phil de voorbije maanden is vergaan, lijkt het alsof hij op bestelling kan winnen. Toch is het in deze eerste etappe oppassen voor mannen als wereldkampioen Thor Hushovd (Garmin - Cervélo) en Edvald Boasson Hagen (Team Sky). De Noor verkeert de laatste weken in opperbeste conditie. En thuisrijder Thomas Voeckler (Europcar) zal zich in zijn Vendée zeker mengen in de debatten.

Onderweg ligt één tussensprint. Dat is het nieuwe systeem vanaf dit jaar voor het puntenklassement. In die tussensprint zijn 20 punten te verdienen voor de eerste en de volgende veertien krijgen ook punten. Aan de aankomst krijgt de winnaar 45 punten in een vlakke rit, 30 voor een etappe in het middengebergte en 20 voor een bergrit of tijdrit. Door deze nieuwe puntenverdeling wil men de pure rassprinters à la Mark Cavendish (HTC Highroad) meer kans geven op groen. Doordat de tussensprint belangrijker is geworden, zullen de tenoren voor het groen niet op hun lauweren mogen rusten als een kopgroep weg is, want een groep van 15 man zal niet zo gauw wegraken. Dat betekent dat er altijd wel nog punten zullen te rapen vallen. Volgens vele wielerkenners kan ook Gilbert aanspraak maken op de groene trui als hij inderdaad succesvol is in de eerste week en meerdere ritten wint. Voorlopig is dat echter nog geen doel zegt de Waal zelf. Let vooral op de bewoording: voorlopig. Andere concurrenten van Cav, zowel voor groen als voor de sprintzeges, zijn onder meer Tyler Farrar (Garmin - Cervélo) en Alessandro Petacchi (Lampre) die vorig jaar het groen meenam richting Italië. Het duel waar iedereen naar uitkijkt is echter dat tussen Cavendish en zijn ex-ploegmaat en grootste rivaal André Greipel (Omega Pharma - Lotto). Tot vorig jaar reden ze beiden bij HTC en mocht Cav de belangrijkste wedstrijden zoals de Tour rijden. De Brit liet ook regelmatig verstaan dat hij Greipel een veel minder getalenteerde renner als zichzelf vond. Greipel zal de wereld zonder twijfel van het tegendeel willen bewijzen. In de massasprinten zou de jonge Ben Swift (Team Sky), landgenoot van Cavendish, wel eens de toppers kunnen verschalken. Aangezien de spurtsnelheid van Tom Boonen (QuickStep) is afgebot en hij zich niet meer durft te smijten in een massaspurt, is het te hopen dat Gert Steegmans (QuickStep) nog eens het beste uit zichzelf naar boven haalt. Hij won al twee massasprinten in de Tour waaronder die met aankomst op de Champs Elyséees in 2008.

Voor de Belgen is het vooral uitkijken naar Jurgen Van den Broeck (Omega Pharma - Lotto). Vorig jaar werd hij knap vijfde. Als hij dit kan herhalen zou dat al formidabel zijn. Uiteraard dromen velen, waaronder ongetwijfeld Jurgen zelf, van het podium. De kans bestaat echter ook dat Van den Broeck lager in het klassement eindigt. De groep outsiders is namelijk heel breed. Daar komen we dadelijk op terug. Alberto Contador (Saxo Bank) versus Andy Schleck (Leopard Trek) is het grote duel dat wordt verwacht. Want jawel, El Pistolero staat gewoon aan de start van deze Tour. Lange tijd werd gedacht van niet, maar het TAS behandelt de zaak rond clenbuterol pas in augustus. Dit mede dankzij de advocaten van Contador. De zaak sleept veel te lang aan en dat werkt het publiek duidelijk op de zenuwen. Tijdens de ploegvoorstelling op donderdag werd Contador uitgejouwd door een groot deel van de toeschouwers in het amfitheater. En het is hen moeilijk kwalijk te nemen, want het feit dat er nog geen definitieve beslissing is in de zaak is niet alleen jammer voor Contadors concurrenten die duidelijkheid willen maar ook voor de wielerfans die ondanks de dopingschandalen van hun sport blijven houden, maar niet willen dat er met hen gesold wordt. Vandaar alle begrip dat ze zich laten horen! Laten we wel hopen dat het protest niet uit de hand loopt. In de Giro reed Contador al met dichtgeknepen billen rond in de bergen, dat zal tijdens deze Tour waarschijnlijk niet anders zijn. Zoals gezegd is de subtop groot. De nummer drie van vorig jaar Denis Menchov is niet aanwezig, want Geox kreeg geen wildcard, de nummer vier is er wel, namelijk Olympisch kampioen Samuel Sanchez (Euskaltel). Nummer vijf was dus Van den Broeck. Daarna kwam Robert Gesink (Rabobank). Ook met hem zal Jurgen rekening moeten houden. Nederland stelt hoopt ook op een goede prestatie van Bauke Mollema (Rabobank). Daar komen ook mannen bij die vorig jaar tekort kwamen, maar nu in vorm lijken, meer bepaald Ivan Basso (Liquigas), Cadel Evans (BMC) en Bradley Wiggins (Team Sky). Ook Levi Leipheimer (RadioShack), die al op het podium stond, kan voor Van den Broeck eindigen. In de ploeg van Leipheimer moet eveneens rekening worden gehouden met Chris Horner die vorig jaar tiende werd en Andreas Klöden die zowel in 2004 als 2006 op het podium stond.

Speculatie alom, maar dat maakt deel uit van het spel. Vanaf vandaag begint het echt en zien we wat er werkelijk gebeurt. Veel plezier de komende weken!

 

 

          (Kaarten: www.letour.fr)

 

 

 

GiGiVéLo

Morgen gaat de Tour de France van start in de Vendée. Maak u dus klaar voor drie weken wielerplezier! Met Philippe Gilbert lijkt een Belgische etappezege zo goed als zeker. Jurgen Van den Broeck moet ons dan weer in vervoering brengen in de bergen. Vorig jaar legde de Morkhovenaar beslag op de vijfde plaats, benieuwd waar hij dit jaar eindigt. Voor de eindzege lijkt het volgens velen een duel te worden tussen Alberto Contador en Andy Schleck. Er zijn echter genoeg outsiders, niet in het minst Fränk Schleck. Wat vorig jaar niet mogelijk was door de val van Fränk kan dit jaar misschien wel, namelijk dat het broederpaar El Pistolero op de knieën dwingt. Andere verwachte namen wat het eindklassement betreft zijn Ivan Basso, Cadel Evans, Levi Leipheimer, Samuel Sanchez, Bradley Wiggins en Robert Gesink. Deze laatste is niet de enige renner waar onze noorderburen hun hoop op kunnen stellen. Er is ook Bauke Mollema die een schitterende Ronde van Zwitserland reed. Wat de massasprinten betreft is het uitkijken naar het duel tussen ex-ploegmaats en rivalen André Greipel en Mark Cavendish. The Manx Express wil dit jaar eindelijk de groene trui binnenrijven. In de sprint zullen de twee kemphanen worden uitgedaagd door onder meer Tyler Farrar en Alessandro Petacchi, de groene man van vorig jaar. Mogelijk kan Ben Swift, de jonge Brit van Sky, als een duivel uit een doosje tevoorschijn komen en een ritzege meegraaien.

Ik wens u alvast veel kijk- en leesplezier toe de komende weken.

Groetjes, GiGiVéLo

 

dinsdag 10 mei 2011

 

 

Wouter Weylandt, voor altijd in ons hart

 

Woorden schieten tekort. Wouter Weylandt verloor maandag 9 mei het leven in de derde etappe van de Giro d'Italia. De papa in spe is amper 26 geworden.  De hele wielerwereld is in diepe rouw. Vandaag exact één jaar geleden won onze landgenoot nog de Giro-etappe met aankomst in Middelburg. Of hoe de hemel in één jaar tijd in de hel kan veranderen... 

Het noodlot sloeg genadeloos toe op ongeveer 25 km van de finish tijdens de afdaling van de Passo del Bocco. Wouter Weylandt raakte met zijn linkerpedaal een muurtje aan de kant van de weg. De klap tegen het asfalt die daarop volgde, werd hem fataal. De hulp van de Giro-artsen die Weylandt meer dan veertig minuten reanimeerden mocht jammer genoeg niet baten. Op 10 mei vorig jaar, vandaag exact één jaar geleden, won onze landgenoot de derde rit in de Giro met aankomst in het Nederlandse Middelburg. Graag had hij dat kunstje herhaald. Bij afwezigheid van Daniele Bennati was Weylandt de sprinter van dienst bij Leopard-Trek. 's Ochtends had hij de buschauffeur van het team nog gezegd dat het zijn dag zou worden.

De flamboyante Gentenaar had dit seizoen de overstap gemaakt van QuickStep, waarvoor hij zeven jaar in dienst had gereden, naar het Luxemburgse team Leopard. De ploeg van onder meer de broertjes Schleck en Fabian Cancellara. Op de ploegvoorstelling begin dit jaar glom Weylandt van trots. Hij vertelde dat hij zich in de toekomst graag als klassiek renner wou profileren. Alle renners waren op de voorstelling uitgedost in pak met bijhorend sjaaltje en dat ging WW Special wel af. De immer vriendelijke Weylandt zag er steeds goed uit. Het geblondeerde haar rechtop gezet met gel, blinkende oorbellen en vaak een zonnebril op de neus. De overstap naar een ander team opende perspectieven op sportief vlak voor 2011, maar ook in zijn persoonlijk leven ging het hem voor de wind. Begin dit jaar kondigde Weylandt aan dat hij in september vader zou worden.

Na de aankomst van de derde etappe werden de renners op de hoogte gebracht van het overlijden van hun collega. Het nieuws zorgde uiteraard voor verslagenheid. Op Twitter uitten velen hun ongeloof en steunbetuigingen voor degenen die achterblijven. Uit respect voor Weylandt werd beslist de vierde etappe in deze Giro te neutraliseren. Zijn teamgenoten beslisten te starten, maar wachten af wat ze de komende dagen zullen doen. Bij de start werd één minuut stilte gehouden ter nagedachtenis van Wouter Weylandt. Elke tien kilometer zette een andere ploeg zich aan kop. Ook de supporters langs de kant van de weg betuigden hun medeleven. Wouters rugnummer 108 was prominent aanwezig net als vele spandoeken met zijn naam. De voorlaatste kopbeurt nam Garmin-Cervélo voor zijn rekening, de ploeg van leider David Millar, maar vooral van boezemvriend Tyler Farrar. De Gentse Amerikaan is logischerwijze zwaar aangedaan en besliste om na dit eerbetoon de Giro verlaten. Als laatste trad Leopard naar voren met Tyler Farrar aan hun zij. Hij liet zijn tranen de vrije loop, net als de teamgenoten van Weylandt. Een aangrijpend moment.

Voor wat gisteren is gebeurd schieten woorden tekort. Wouter Weylandt is veel te vroeg van ons heengegaan. Laten we de mooie herinneringen koesteren en vooral zijn mooie glimlach nooit vergeten. Wouter, je blijft voor altijd in ons hart.

 

 

Steekkaart

Geboren: 27september 1984 in Gent

Ploegen: QuickStep (2004-2010) en Leopard-Trek (2011)

Zeges

2005: GP Briek Schotte

2006: GP Vichte

2007: 3de rit Driedaagse West-Vlaanderen, Ronde van het Groene Hart, 1ste rit Ronde van België, 2de rit Ster Elektrotoer, Heusden Koers, 4de rit Eneco Tour

2008: 1ste rit Ronde van Qatar, Nokere Koerse, 17de rit Vuelta, Omloop van de Vlaamse Scheldeboorden

2009: GP Samyn, 3de rit Driedaagse West-Vlaanderen, Gullegem Koerse

2010: 3de rit Giro, Gullegem Koerse, 4de rit Franco-Belge, Sint-Niklaas, Temse, Heusden Koers

 

Wouter Weylandt bij zijn zege in de Giro vorig jaar

(foto's: www.sporza.be)

 

 

 

GiGiVéLo

Luik-Bastenaken-Luik

zondag 24 april 2011

 

 

Wie anders dan Phil?

Omstreeks tien uur op een zonovergoten paaszondag stonden de renners vertrekkensklaar in Luik voor een mogelijk memorabele editie van La Doyenne. Topfavoriet Philippe Gilbert kon de eerste Belg zijn sinds de betreurde Frank Vandenbroucke in '99, die de Waalse topklassieker op zijn naam kon schrijven. En Phil kon een unicum realiseren. Gilbert zou vier op vier kunnen scoren in de klimklassiekers na winst in de Brabanste Pijl, Amstel Gold Race en Waalse Pijl. En dat allemaal op anderhalve week tijd. Alhoewel Phil duidelijk maakte in de aanloop naar Luik dat hij de drie voorgaande zeges maar al te graag wilde inruilen voor zijn droomkoers. De voorbije drie koersen had Gilbert op indrukwekkende en schijnbaar makkelijke wijze gewonnen. Zou hem dat nu weer lukken? Aan uitdagers echter geen gebrek. De Luxemburgse broertjes Schleck stonden klaar om Phil het vuur aan de schenen te leggen, net als de winnaar van vorig jaar Alexander Vinokourov. Elf hellingen lagen tussen Gilbert en zijn mogelijke moment de gloire in, met als sluitstuk het drieluik La Redoute, La Roche-aux-Faucons en Saint-Nicolas.

Ondanks het mooie weer maakten de renners er geen toeristentocht van. Van bij aanvang werd er hevig doorgetrokken. In verschillende schijfjes ontstond dan de vlucht van de dag. Eerst raakte een drietal voorop dat bestond uit Jesus Herrada (Movistar), David Le Lay (AG2R) en de Belg Sébastien Delfosse (Landbouwkrediet). Eerst maakten zes renners de aansluiting, daarbij zat nog een landgenoot, namelijk Thomas De Gendt (Vacansoleil), ritwinnaar in Parijs-Nice. Mickaël Delage (FDJ), Tony Gallopin (Cofidis), Fredrik Kessiakoff (Astana), Yannick Talabardon (Saur-Sojasun) en Eduard Vorganov (Katuska) waren de andere namen. Ten slotte voegde ook Mathias Frank (BMC) zich bij de kopgroep. Geen mannetje mee van Omega Pharma-Lotto, dus moesten zij het heft in handen nemen. De voorsprong liep uit tot vier minuten, maar dan zette Lotto Jurgen Van De Walle in, die er in zijn eentje voor zorgde dat de tien niet verder wegreden en dat het peloton zelfs naderde tot op drie minuten. Na de wedstrijd riep Björn Leukemans (Vancansoleil) Van De Walle uit tot beste man in koers. Ook van zijn team zou hij schouderklopjes krijgen.

Op de Stockeu, de vierde helling van het parcours, losten Delage, Le Lay en Talabardon. Zo bleven er nog zeven koplopers over. Ter hoogte van de Haute-Levée had Jelle Vanendert (Omega Pharma-Lotto) materiaalpech, maar hij zou kunnen terugkeren in het peloton om zijn kopman bij te staan. Leopard, het team van de gebroeders Schleck zette zich op kop van het peloton op die Haute-Levée. Ze dreven het tempo niet te hoog op, want een groep van negen man slaagde er in weg te rijden. Daarbij zaten enkele interessante namen, niet in het minst Greg Van Avermaet (BMC). Maar ook Enrico Gasparotto (Astana) en Juan Manuel Garate (Rabobank) hadden hun wagonnetje aangepikt. Zij probeerden de sprong te wagen naar de kopgroep op het moment dat de kloof één minuut bedroeg en het nog meer dan 80 km ver was tot de finish. 

In het peloton bleven Leopard en Lotto de handen in elkaar slaan, ze zetten respectievelijk Jens Voigt en Francis De Greef in die op de Haute-Levée waren gelost. Maar voor kopmannen als de Schlecks en Gilbert kan men altijd nog een tandje bijsteken. Zeker ouwe rot in het vak Jens Voigt is gekend om zijn doorzettingsvermogen. Omdat het nog ver was tot de aankomst, lieten ze de voorgift van de vluchters weer wat vergroten, tot anderhalve minuut op de Rosier. Op die Rosier moesten Delfosse en Kessiakoff vooraan de rol lossen, waardoor de kopgroep nog uit vijf man bestond: De Gendt, Frank, Gallopin, Herrada en Vorganov. In het peloton namen de mannen van Gilbert het werk weer over van Leopard. Phil kreeg ook steun van Delage, de man uit de kopgroep die ondertussen was ingelopen. Delage en Gilbert zijn immers vrienden en ex-ploegmaats.

Ondertussen sloot de groep met Van Avermaet vooraan aan bij de Gendt en co. Herrada was er wel van tussen gevallen, waardoor er dertien koplopers waren: negen man die de sprong hadden gewaagd uit de achtergrond en vier oorspronkelijke vluchters. In het peloton moest Omega Pharma-Lotto Jurgen Vandenbroeck al opsouperen op 50 km van de streep. Op de Mont-Theux viel het dan stil en Gilbert praatte met de mannen van Leopard en vroeg steun, die kwam er echter al van Jens Voigt. Gilbert zou het vanaf La Redoute in elk geval zonder Vandenbroeck moeten stellen die met krampen moest lossen.

De leiders reden bij het begin van La Redoute anderhalve minuut voor het peloton uit. Voor De Gendt was dit de helling te veel. Onze landgenoot zou echter wel de bergprijs meekapen. In het peloton reden de Schlecks en hun ploegmaat Jacob Fuglsang samen met het duo Gilbert-Vanendert op de eerste rij. De kopmannen hadden dus nog hulp bij zich en hielden zich gedeisd. Het zou moeten gebeuren op de laatste twee hellingen. Op de top van La Redoute was het peloton genaderd tot op 50" van de kopgroep die nog uit zeven man bestond, waaronder Van Avermaet, Gasparotto, Jérôme Pineau (QuickStep) en Rabomannen Garate en Laurens Ten Dam. Eens de favorieten aan de boom zouden schudden, konden de vluchters makkelijk worden bijgehaald.

36" hadden de zeven koplopers nog over bij het begin van de Roche-aux-Faucons. Gasparotto en Van Avermaet waren de sterksten en gingen met z'n tweeën alleen door. Pineau zou zijn tweede adem vinden en naar de twee toe rijden. In het peloton versnelde Andy Schleck als eerste. Slechts twee mannen konden hem volgen: zijn broer Fränk en topfavoriet Philippe Gilbert. Niemand anders kon meespringen. Bij de winnaar van vorig jaar was er wel pech mee gemoeid. Net op het moment van de waarheid moest Vinokourov van fiets wisselen. Het koningstrio reed met gemak naar de drie leiders toe. In de uitloper van de Roche-aux-Faucons buigden en barstten Gasparotto en Pineau definitief. 

De laatste officiële helling van de dag was de Saint-Nicolas. Zou Gilbert zijn medevluchters hier vaarwel zeggen, net als Vandenbroucke er in '99 komaf maakte met Michael Boogerd? Fränk Schleck was wel diegene die de debatten opende. Dat betekende het genadeschot voor Van Avermaet. De oudste van de broertjes Schleck reed echter niet weg. Vervolgens demarreerde Gilbert waardoor Andy moest lossen, maar Fränk zat nog aan het wiel van Phil. De twee zetten niet vol door en Andy kon na de top weer aansluiten. Er restten nog vijf kilometer waarvan de laatste in Ans bergop liep. Fränk Schleck nam in de slotkilometers niet meer over en liet het werk aan zijn broer en aan Gilbert. Die zat in de tang bij het broederpaar, maar sterk als hij is, mocht hij zich daar niets van aantrekken. Voor het ingaan van de laatste kilometer besliste Phil niet meer over te nemen. Gilbert was op papier de sterkste in de spurt, dus zou Fränk Schleck nog een ultieme aanval moeten wagen. Dat deed de Luxemburger echter niet. In de laatste hectometers zette Gilbert als eerste aan en spurtte de Schlecks los uit het wiel. Philippe Gilbert maakte daarmee zijn droom waar en schrijft Luik-Bastenaken-Luik bij op zijn onderhand al indrukwekkend palmares. Tijdens de podiumceremonie nam Fränk Schleck, die op zijn waarde was geklopt, dan ook letterlijk zijn petje af voor Gilbert en maakte hij er nog een mooie buiging bij. Philippe Gilbert is gewoon de beste renner van het moment!

Tot slot nog het volgende meegeven. Het podium bestond uit de onbetwiste nummer één Philippe Gilbert, Fränk Schleck op twee en Andy Schleck op drie. Wij Belgen hadden naast Gilbert nog twee mannen in de top tien, namelijk Greg Van Avermaet (7de) en Björn Leukemans (9de).

 

(foto: www.sporza.be)

 

Top 10
01.P.Gilbert	255 km in 6h13'18"

02.F.Schleck z.t. 03.A.Schleck   04.R.Kreuziger op       24" 05.R.Uran z.t. 06.C.Sorensen   07.G.Van Avermaet 27" 08.V.Nibali 29" 09.B.Leukemans 39" 10.S.Sanchez z.t.

 

GiGiVéLo

Amstel Gold Race

zondag 17 april 2011

 

 

Gilbert knalt iedereen uit het wiel

De laatste van de kasseiklassiekers, Parijs-Roubaix, ligt al een week achter ons. Tijd voor het drieluik Amstel - Waalse Pijl - Luik-Bastenaken-Luik en het openen van een blik nieuwe renners zoals de Schlecks (Leopard), Alexander Vinokourov (Astana), Damiano Cunego (Lampre) en Sergei Ivanov (Katusha). De topfavoriet voor de Amstel Gold Race was echter Philippe Gilbert winnaar van de Brabantse Pijl afgelopen woensdag. De Amstel staat garant voor draaien en keren in Nederlands Limburg, onderweg 32 hellingen en aankomst na 260 km op de Cauberg in Valkenburg.

Na 60 km wedstrijd kon een kopgroep van vier renners zich afscheiden. Daarin zat er één Belg, namelijk Thomas Degand (Veranda's Willems). Dit zijn de namen van zijn metgezellen: Albert Timmer (Skil), Simone Ponzi (Liquigas) en Pierpaolo De Negri (Farnese Vini). Het peloton gunde hen een maximale voorsprong van 11'40". Tegen de laatste 100 km was het peloton al genaderd tot minder dan vier minuten. Rabobank nam het grootste deel van het werk voor zijn rekening. Veruit de hele ploeg stelde alles in het werk om kopman Robert Gesink dichter naar de leiders te brengen. En dat lukte, met nog 80 km te gaan was de voorgift van de kopgroep al gedaald tot onder de minuut. Ondertussen moest Johan Vansummeren (Garmin-Cervélo) achterin het peloton lossen. De winnaar van Parijs-Roubaix stapte daarop uit de wedstrijd.

Tijdens de beklimming van de Sibbergubbe viel Timmer vooraan weg. Rabobank stuurde dan weer een mannetje in de vuurlinie. Luis Leon Sanchez zou echter niet ver geraken. Tijdens de tweede passage op de Cauberg trok Stijn Devolder (Vacansoleil) door. Aan de aankomststreep bedroeg de achterstand op de koplopers slechts 18 seconden. Omdat het Sanchez niet was gelukt, deed Carlos Barredo (Rabobank) dan maar een poging om kopman Gesink in een zetel te brengen. De Spanjaard slaagde er wel in de kloof met het vluchtersduo te dichten. Jawel een duo, want op de Cauberg had Ponzi Degand en De Negri moeten laten rijden. En er kwam op de Bemelerberg nog een mannetje aansluiten vooraan: Jan Ghyselinck (HTC-Highroad). Zo zaten er twee Belgen op kop. En hun voorsprong liep weer uit tot één minuut. Stelselmatig zakte die tot ze op de Loorberg, op 35 km van de meet, werden overspoeld. Alles was weer mogelijk.

Ook Fabian Cancellara (Leopard) maakte nog kans op de overwinning tot hij in volle finale ten val kwam samen met zijn ploegmaat Fränk Schleck. De Luxemburger zat het eerst weer op de fiets. Spartacus volgde even later en zette een spectaculaire achtervolging in. Onderweg raapte hij zijn ploegmaat op. Schleck zette zich in het wiel, maar moest dan van fiets wisselen. Cancellara kon wel aansluiten bij het peloton op de Eyserbosweg, maar net op dat moment brak de koers open. Bram Tankink (Rabobank) die zijn kans had gewaagd in de afdaling van de Kruisberg werd bij het begin van de Eyserbosweg gegrepen. Er volgde vervolgens een prik van Russisch kampioen Alexandr Kolobnev (Katusha). Björn Leukemans (Vacansoleil) en Philippe Gilbert (Omega Pharma-Lotto) volgden gezwind. Er ontstond een kopgroep van twintig man sterk. Daarbij zaten heel wat grote namen en favorieten zoals Andy Schleck (Leopard), Robert Gesink, Oscar Freire (Rabobank), Sylvain Chavanel (QuickStep), Joaquim Rodriguez (Katusha), Damiano Cunego (Lampre) en Alexander Vinokourov (Astana). Ben Hermans (Radio Shack) was ook van de partije. Gilbert werd gesteund door zijn ploegmaats Jelle Vanendert en Jurgen Vandenbroeck. Leukemans had ook nog een mannetje bij zich, de Nederlander Johnny Hoogerland.

Rodriguez besloot te demarreren op de Keutenberg, maar dat was tevergeefs. Daarna probeerde zijn ploegmaat Kolobnev het. Hem was hetzelfde lot beschoren. Vanuit het midden van het groepje versnelde Andy Schleck. Hij kon wel een kloof slaan. De vraag was of die groot genoeg zou zijn om op de Cauberg uit de greep te blijven van Gilbert en co. In de achtervolging viel het in elk geval niet stil. Vanendert moest even passen, maar zijn kopman kon hem oppeppen om toch nog even door te zetten. Phil zelf zette zich ook op kop. En Hoogerland droeg eveneens zijn steentje bij in functie van Leukemans. Schleck liep nooit verder uit dan 10 seconden. Te weinig om te kunnen winnen. Vanendert bracht Gilbert tot aan de voet van de Cauberg. Rodriguez opende de debatten en sprong voorbij een geparkeerde Andy Schleck. Hoe snel Rodriguez echter ook ging, Philippe Gilbert was enkele maten te sterk. Moeiteloos knalde hij iedereen uit het wiel en volgde zichzelf op als winnaar van de Amstel Gold Race. Rodriguez zal mogelijks spijt hebben dat hij zijn kruit verschoten heeft op de Keutenberg. De vraag is echter of hij Gilbert zelfs dan had kunnen kloppen, want de Waal verkeert echt in de vorm van zijn leven. Zijn grote droom, Luik-Bastenaken-Luik winnen, zou wel eens snel werkelijkheid kunnen worden.

 

 

v.l.n.r.: Simon Gerrans (3de), Alan Gilbert, Philippe Gilbert (1ste) en Joaquin Rodriguez (2de)

(foto's: www.sporza.be)

 

 

Top 10
01.P.Gilbert	260, 4 km in 6h30'44"

02.J.Rodriguez op          2" 03.S.Gerrans 4" 04.J.Fuglsang 5" 05.A.Kolobnev z.t. 06.O.Freire   07.B.Leukemans 7" 08.B.Hermans 18" 09.R.Gesink 19" 10.P.Martens 26"

 

GiGiVéLo

Parijs-Roubaix

zondag 10 april 2011

 

 

Johan Vansummeren triomfeert in velodrôme

Omstreeks tien over tien vertrok in Compiègne de 109de Parijs-Roubaix, goed voor 258 km waarvan meer dan 50 over kasseien verdeeld over 27 stroken. Die zijn genummerd van 27 naar 1 en er wordt telkens een aantal sterren toegekend van 1 tot 5. Met het mooie lenteweer van de voorbije dagen lag de Hel er droog bij. De vraag was wie in het stof zou bijten? Tom Boonen (QuickStep) kon voor de vierde keer winnen en het record evenaren van Roger De Vlaeminck. Fabian Cancellara (Leopard) kon zichzelf dan weer opvolgen als laureaat. Er werd ook uitgekeken naar de prestatie van wereldkampioen Thor Hushovd (Garmin-Cervélo). De Noor had immers al onmiddellijk na zijn verovering van de regenboogtrui laten verstaan dat hij alles op alles zou zetten om de beroemde kassei mee naar huis te mogen nemen.

De aanvang van de wedstrijd verliep alvast snel en ging gepaard met veel nervositeit. Het duurde dan ook enige tijd vooraleer een vlucht werkelijk kon wegrijden. In die ontsnapping zaten de volgende acht renners: David Boucher (Omega Pharma-Lotto), Mitchell Docker (Skil), Martin Elmiger (AG2R), Jimmy Engoulvent (Saur-Sojasun), Nelson Oliveira (Radio Shack), Timon Seubert (Net App), Maarten Tjallingii (Rabobank) en David Veilleux (Europcar). Boucher viel vooraan weg na een lekke band, maar dat kwam niet slecht uit. De Fransman kwam namelijk bij een trio terecht met daarbij zijn ploegmaat André Greipel. Samen met Koen De Kort (Skil) en Gorazd Stangelj (Astana) zouden de mannen van Lotto bij de koplopers kunnen aansluiten. 

In het peloton waren het de gebruikelijke taferelen van de Helleklassieker: lekke banden en valpartijen. De hele tijd werd er nerveus gekoerst, de favorieten wilden immers allen goed geplaatst zijn voor de cruciale stroken. Die kwamen er aan voorbij halfweg. Strook 21 was een nieuwe sector van vijf sterren, daar werden echter nog geen potten gebroken. Op de Trouée d'Arenberg daarentegen, eveneens vijf sterren waard, gebeurden cruciale dingen. Lars Boom (Rabobank) dokkerde op indrukwekkende wijze door het bos. In zijn zog volgden slechts een handvol renners met daarbij Jürgen Roelandts (Omega Pharma-Lotto) en Johan Vansummeren (Garmin-Cervélo). Dit groepje kon afgescheiden beginnen aan de fase na het bos van Wallers. Boom zou echter achteruitgeslagen worden door een lekke band. Naast de twee Belgen waren de achtervolgers op de kopgroep Lars Bak (HTC-Highroad), Baden Cooke (Saxo Bank), Mathew Hayman (Sky), Manuel Quinziato (BMC) en Frédéric Guesdon (FDJ). Die laatste won de Helleklassieker al in 1997!

Een ander belangrijk wedstrijdmoment in Wallers was de materiaalpech van Tom Boonen. Anderhalve minuut stond hij stil om te wachten op een nieuwe fiets. Zou hij zijn achterstand kunnen goedmaken? Aanvankelijk kreeg hij steun van zijn ploegmakkers Gert Steegmans en Kevin Van Impe, maar bij hen ging het licht echter snel uit. Boonen leek op zichzelf aangewezen om het gat te dichten naar het peloton met de favorieten. Hij kwam vervolgens echter Sylvain Chavanel (QuickStep) tegen die na een lekke band was teruggeslagen. Net op het moment dat ze aansluiting vonden bij het peloton, sprong de drinkbus van Boonen uit zijn houder en ging hij tegen de grond, zijn ploegmaat Chavanel bleef gespaard. Björn Leukemans (Vacansoleil) daarentegen ging ook tegen de vlakte, niet voor de eerste keer die dag en het zou ook niet de laatste zijn. Maar goed, Leukemans zette dus door, Boonen daarentegen gaf er de brui aan. De andere kopman van QuickStep, Chavanel, was hier dan wel aan de valpartij ontsnapt, maar zou enkele kilometers later toch tegen het asfalt plakken. Game over voor de ploeg van Patrick Lefèvre.

De koplopers, waarbij Oliveira was weggevallen, hadden 1'45" op het peloton toen ze aan sector 14 begonnen. Tjalingii trok daar even door, maar hield daarna in. Roubaix lag immers pas 70 km verderop. Op de volgende strook zou het groepje met Vansummeren en Roelandts komen aansluiten. En het volk uit de achtergrond bleef maar komen. Zo vervoegde ook Gabriel Rasch de kopgroep, een extra man van Garmin-Cervélo voorin dus. Hushovd zat in een zetel. De wereldkampioen zette zich aan kop bij de passage van Mons-en-Pévèle, een strook van vijf sterren. Cancellara pakte over en kreeg naast Hushovd ook Juan Antonio Flecha (Sky) en Alessandro Ballan (BMC) mee. Door de versnellingen van Hushovd en vooral Cancellara was de voorsprong van de kopgroep ongeveer 20 seconden geslonken. Ze reden nog iets meer dan een minuut vooruit. In het tussenstuk naar de volgende strook keerden enkele renners terug waaronder Sep Vanmarcke. Alweer iemand van Garmin-Cervélo. Dat team kwam goed voor de dag, wat niet gezegd kan worden van Leopard, de ploeg van Cancellara. Hij zat geïsoleerd. De Zwitser trok wel nog eens door in sector 8. Enkel Hushovd en Ballan volgden zijn spoor. Beiden beslisten echter niet mee te werken. Hushovd wijtte dat aan Vansummeren die mee was in de kopgroep. Op zijn eentje knabbelde Cancellara wat van de voorsprong af, maar ineens had hij er genoeg van en maakte zich kwaad. Ballan en Hushovd wilden echter van geen wijken weten en alweer kwamen er mannen van achteruit terug. Daarbij de Belgen Leukemans en Vanmarcke.

Voorin werd een schifting gemaakt op 25 km van de meet. Bak, Rast, Tjallingii en Vansummeren raakten met zijn vieren voorop. De eerstvolgende strook was de fameuze Carrefour de l'Arbre (5 sterren). De vier leiders begonnen er aan met een voorgift van 50" op de groep met Cancellara en Hushovd. Vansummeren dreef van bij het begin het tempo op. Tjallingii leek te kunnen volgen, maar de Fries zou toch moeten afhaken. Met een gaatje van 12" kon Vansummeren beginnen aan de laatste 15 km waar nog drie kleine kasseistroken lagen. Zou Summie zijn droom kunnen waarmaken?

Het mogelijke gevaar kwam niet alleen van naaste achtervolger Tjallingii maar ook van Cancellara en Hushovd. Op Carrefour de l'Arbre leek Spartacus te beginnen aan een raid naar voor. Hushovd kroop in het wiel en even werden ze gehinderd door een motor. Cancellara zou een tweede keer proberen weg te springen, maar ook dat was tevergeefs. Wel zouden ze enkele vluchters oprapen waaronder Roelandts.

Voor Vansummeren was het in elk geval goed dat niemand van de favorieten op de Carrefour was losgebroken. En ook Tjallingii verloor terrein. Maar op minder dan vier kilometer deed Spartacus een ultieme sprong. Zou hij in die tijd één minuut kunnen dichtrijden? Het antwoord is neen. Ondanks een leegloper kon Vansummeren uit de greep blijven van Tjallingii en Cancellara. Summie draaide solo de velodrôme binnen en kon beginnen aan een ereronde. 19" na de Limburger won Cancellara de sprint voor de tweede plaats van Tjallingii. Toch indrukwekkend wat de Zwitserse tijdritspecialist in de slotkilometers uit de benen heeft geperst en nog zo veel tijd goedmaakte.

De kassei die gaat echter meer dan verdiend richting Lommel, de thuishaven van Johan Vansummeren. Het is de sympathieke Summie gegund. Vansummeren, die het grootste deel van het seizoen als helper fungeert, boekte de grootste zege van zijn carrière en meteen ook degene waar hij het meest van droomde. Hij was aanvankelijk sprakeloos, maar vond nadien toch de woorden om zijn vriendin Jasmien Vangrieken ten huwelijk te vragen. En zij zei ja. 

 

(foto: www.sporza.be)

 

Top 10
01.J.Vansummeren	258 km in 607'28"

02.F.Cancellara op      19" 03.M.Tjallingii z.t. 04.G.Rast   05.L.Bak 21" 06.A.Ballan 36" 07.B.Eisel 47" 08.T.Hushovd z.t. 09.J.A.Flecha   10.M.Hayman  

 

GiGiVéLo