Weemoed ...

Beste lezer,

Ik las onlangs onderstaand minnedicht van een anoniem dichter uit de negentiende eeuw. Ik vond het mooi en laat je mee genieten.

Schipper, vaar mij over …

Lieve schipper, vaar mij over,

vaar naar ’t gindse dorp mij heen,

ik zal u dit halssnoer geven,

en die kostelijke steen.

Lieve schone, ik vaar niet over,

voor dit halssnoer en die steen,

‘k vaar voor zulke kleinigheden,

u naar ’t ginds dorp niet heen.

Lieve schipper, vaar mij over,

‘k geef u nog een gouden ring,

en ik weet een aardig liedje,

dat ik onder ’t varen zing.

Laat mij dan een kusje geven

op uw roze-rode mond,

voor een kusje, lieve schone,

vaar ‘k u heel de wereld rond.

’t Arme meisje stond verlegen,

sloeg haar ogen blozend neer,

zachtjes zonk zij in zijn armen

en zij kuste keer op keer.

Zachtjes woei de wind in ’t zeiltje

en het schuitje snelde voort,

’t meisje zong een aardig deuntje

en de schipper zong akkoord.

Beiden zijn nu saamgestrengeld,

door de banden van de min,

want het schalkse cupidootje

trad met hen het schuitje in.

En wanneer soms een grijze mist over uw liefdesnestje trekt, lees je bovenstaande regels nog eens en ik verzeker U: de zon priemt weldra door wolken …

Tot weldra, beste lezer.

Beste lezer,

Op een van mijn wandeltochten door de natuur bemerkte ik plots een intussen zeldzamer geworden dier: een zwarte kraaiachtige vogel: de roek (corvus frugilegus).

Zijn biotoop: vooral in bouwlanden met hier en daar bomen, parklandschap, parken aan buitenrand van steden.

De naam heeft echter nog een tweede betekenis: het is namelijk ook een mensensoort. Ik zie velen het voorhoofd fronsen omdat deze soort hen onbekend is. De weinige exemplaren die ervan bestaan zijn echter op alle gebied erg bijzonder. Ik kan er hier over schrijven omdat toevallig in mijn naaste omgeving zo een weinig voorkomend exemplaar voorkomt. Om hem beter te kunnen typeren ziet U van hem hierboven een foto. Ik wil hem hier zo volledig mogelijk beschrijven zodat lezers die misschien nog zo een exemplaar ontmoeten mij dit onmiddellijk zouden kunnen signaleren.

Naam: Roeki, soms ook “krijtje”. De naam Rik komt soms ook voor.

Geslacht: Waarschijnlijk mannelijk.

Gestalte en voorkomen: Ongeveer 1,30 meter groot, blonde Kwajongessluikhaar, pientere oogjes, zeer beweeglijk: is daarom uiterst moeilijk te vangen.

Voeding.

Als je het je toch ooit zou lukken hem te strikken te krijgen moet je zeer omzichtig zijn met zijn voeding, zo je hem in leven wilt houden. Daarom hier enkele aanbevelingen.

Hij eet graag:

·         Frieten met hamburgers,

·         Boterhammen met choco,

·         Taart: Let wel op: uitsluitend abrikozentaart.

Hij is verzot op:

·         Allerlei koekjes en snoepjes.

Hij baalt van:

·         Gekookte aardappelen,

·         Alle groenten en fruit, behalve (soms) broccoli.

Zijn bezigheden.

·         De onderwijzeres van het derde studiejaar tracht hem met wisselend succes allerhande wetenswaardigheden bij te brengen.

·         Wat hij bijzonder graag doet is voetballen. Hij is keeper bij de plaatselijke voetbalploeg en deinst er niet voor terug om (tot groot jolijt van zijn moeder) in een groot modderbad te duiken om de aanstormende bal met een ijzersterke klem te beletten in het doel te verdwijnen. Daar hij nu begonnen is met cursussen volgen in een “keeperschool”is de toekomst van RC Genk aan de top van de rangschikking verzekerd.

·         In de zomer fietst hij als een tweede Tom Boonen door de tuin om korte tijd daarna bij zijn moeder te gaan zagen omdat hij honger heeft! In de winter tracht hij zijn voetbalspel te verfijnen door op zijn playstation uitgebreide voetbalmatchen uit te testen of als een volleerd formule 1 piloot met duizelingwekkende snelheden over de Nurburgring te flitsen.

Herkennen jullie deze mensensoort? Laat het mij weten.

Tot vlug, beste lezer.

Beste lezer,

Ik groet U allen op deze sombere februaridag. Ik steek even mijn neus aan de deur en merk dat de thermometer om 16u15' 8° wijst . Niet slecht natuurlijk voor de tijd van het jaar maar het doet mij toch even wegdromen naar zonniger plaatsen en dagen.

Wanneer zal ik rustig mijn krant kunnen lezen bij een glaaje witte Elzasser wijn op een zonovergoten terras? Zal het nog lang duren vooraleer ik nog eens kiekenbilletje kan roosteren op de barbecue temidden van mijn tetterende dochters en joelende kleinkinderen? 

Mijn lieve ega houdt zich bezig met Hostas verzamelen en kan met het verzorgen ervan dagen zoet zijn. Een tweehonderdtal soorten staan rond ons huis her en der verspreid in potten of volle grond. Zij houdt eraan toe te zien dat mijn rol beperkt blijft tot het dagelijks begieten van haar lievelingen. Was het al maar juli!

In afwachting zal ik mij dan maar bezig houden met het lezen van boeken met reisverhalen In de bib van Heusden en Hasselt staan er nog tientallen die ik nog niet heb gelezen.

Ik vond in de Provinciale Biblioteek Limburg  "Als een God in Frankrijk". Korte reisverhalen en -indrukken van Doris Lessing, Ischa Meijer, Peter Mayle en anderen (ISBN 90 274 6395 6). Prettige korte indrukken om even mee weg te dromen. 

Tot vlug, beste lezer!