VERLIEFD (3)
Mijn derde muzikale hartenbreker leerde ik kennen door Jan Van Rompaey. Af en toe draaide hij het liedje in zijn radioprogramma “Jan en Alleman”. Voor de juiste naam van het programma steek ik mijn hand niet voor in het vuur, maar soit. Ik herinner mij nog de laatste uitzending van de reeks. Aan het einde fluisterde hij: ‘Ik ben moe’. En toen duwde hij “Trois petites notes de musique” in de ether. Ik kreeg er zowaar een krop van in de keel.
Een paar jaar later interviewde ik hem op de VRT en vroeg: ‘Als je ooit met pensioen gaat, mag dan dit liedje op het feestje gespeeld worden of ligt dat te emotioneel?’ Waarop hij glimlachend antwoordde: ‘Ik denk dat ik dat zal reserveren voor mijn begrafenis.’ Dat het een ontroerend afscheid zal worden, staat nu al vast.
“Trois petites notes de musique” is een trage wals, weemoedig en met een gevoelig timbre gezongen door Cora Vaucaire. Een deuntje waarop de Fransen een patent lijken te hebben. Kenners van de cultuur van onze zuiderburen zullen vol bewondering knikken als ze de naam van de componist horen: Georges Delerue. De tekst is van Henri Colp en vertelt het verhaal van een man die het betreurt dat hij nooit is ingegaan op de avances van een meisje. Colp regisseerde ook de film waarin “Trois petites notes” voorkomt: “Une aussi longue absence”.
Toen ik wat opzoekwerk verrichtte voor dit blog, schrok ik even. Cora Vaucaire bleek in september overleden te zijn in Parijs. Ze werd 93. Jan Van Rompaey zal er het hart van in zijn.
Trois petites notes de musique
Trois petites notes de musique
Ont plié boutique
Au creux du souvenir
C'en est fini de leur tapage
Elles tournent la page
Et vont s'endormir
Mais un jour sans crier gare
Elles vous reviennent en mémoire
Toi, tu voulais oublier
Un p'tit air galvaudé
Dans les rues de l'été
Toi, tu n'oublieras jamais
Une rue, un été
Une fille qui fredonnait
La, la, la, la, je vous aime
Chantait la rengaine
La, la, mon amour
Des paroles sans rien de sublime
Pourvu que la rime
Amène toujours
Une romance de vacances
Qui lancinante vous relance
Vrai, elle était si jolie
Si fraîche épanouie
Et tu ne l'as pas cueillie
Vrai, pour son premier frisson
Elle t'offrait une chanson
A prendre à l'unisson
La, la, la, la, tout rêve
Rime avec s'achève
Le tien n'rime à rien
Fini avant qu'il commence
Le temps d'une danse
L'espace d'un refrain
Trois petites notes de musique
Qui vous font la nique
Du fond des souvenirs
Lèvent un cruel rideau de scène
Sur mille et une peines
Qui n'veulent pas mourir