Endler gup

Deze zijn met duizenden in de gezelschapsbak, of misschien nog meer. Vraag me soms af waarom ze zo goed kweken in de gezelschapsbak want in de kleinere bakjes boven kweken ze bijna niet. Vermoed dat de oorzaak ligt bij het feit dat ze hier een enorm aanbod van schuilmogelijkheden hebben, stenen, rotsen, planten, legholen en holle boomstructuren. Ik denk dat ze hun eigen jongen eten op het ogenblik dat ze uitkomen en dat daarom een schuilplaats zeer belangrijk is. Goed voedsel in waarschijnlijk ook van belang, maar toen ik een maand terug mijn externe filter reinigde lag er op de bodem een laag van 1 cm dik, levende, rode jonge vuurgarnalen wat er zou op wijzen dat deze diertjes niet veel nodig hebben. Vermoedelijk is een hogere en goed onderhouden gh ook belangrijk voor hun welzijn.
Hier ook enkele beelden van holle keramiek welke ik zelf maak, beplant met ik denk congovaren, want het is te fijn om javavaren te zijn. De vuurtjes blijken dit zeer te waarderen.
Samen met de albino ancistrussen en waarschijnlijk de slakjes zorgen ze er voor dat ik nimmer of te nooit de bodem moet afzuigen. Een overlijden van een vis gaat zo goed als ongemerkt voorbij, het zijn echte aaseters.





vuurtje vergroot                                              vuurtjes in groep                                       op de holle beplante boom                         nog eens op de varen                                   vuurtjes samen met ancistrussen aan het grazen

Ben de gelukkige eigenaar van een paar koppels albino ancistrussen. Door de vele schuilplaatsen en legholen kweken ze hier lijk konijnen. De legholen leg ik vooraan in het aquarium zodat het mooi om volgen is. Het vrouwke legt haar eieren in het leghol en het mannetje blijft er bij nadat hij ze bevrucht heeft (denk ik toch want wie zou het anders doen). Na tamelijk korte tijd komen er mini ancistrusjes uit en blijven gemakkelijk in leven. Ze zijn gek van licht gekookte komkommer en mijn bewuste korrels. De mannetjes hebben een gewei, volgens sommigen supermooi, anderen vinden het juist superlelijk.
Heb als hobby ook keramiek (sommigen zeggen pottenbakken) en dit leent er zich toe om voor deze diertjes ideale schuil en speeltuigen te maken. Legholen, holle boomstronken, holle boomstammen, enz...
Ze hangen daar gans de dag aan in en rond en zo zijn het plots geen nachtdieren meer zoals ze zeggen, vermoedelijk ook om de algen af te schrapen. Volgens info zouden ze ook steeds moeten beschikken over kienhout.



Man met gewei                                                vrouwke                                                 pas uitgekomen jongen                                legbuisjes in keramiek                                nog enkele



Holle speelboom in keramiek                      nog eens                                                       liggende holle boomstam                                holle tak, alles keramiek
                    

Voor mij één van de belangrijkste bewoners is de puntslak omdat deze continu de bodem in beweging houd en zodoende de verzuring van de bodem tegenhoud. Hij of het is totaal onschadelijk voor planten. Bij probleem met het water beginnen ze zich als gekken op de ruiten naar boven te bewegen, echt een goede watermeter.
Eén heel groot nadeel, het kweekt en kweekt zodanig dat de bodem op de duur blijkt te leven.
Daarom een 15-tal slakken etende slakken in geplaatst (anentome helena) en deze hebben in de gezelschapsbak alle puntslakken uitgeschakeld en het teritorium overgenomen. Af en toe verwijder ik er wat en af en toe geef ik wat puntslakjes die in opkweekbakjes voor handen blijven.

Een variant van de mollie, maar dan gevlekt zoals de Damatiers. Persoonlijk vind ik hem heel mooi, en ik vermoed dat deze kruisen met de black mollie, ben het niet zeker. Kan regelmatig uit mijn drijvende varen wat jongen plukken en afzonderlijk groot brengen.

Na jaren van frustratie en veel sterfgevallen heb ik een stam kunnen bemachtgen, die, na 5 jaar in mijn bezit, nog nooit stip of schimmel heeft gehad. In tegenstelling wat algemeen word verteld voeg ik NOOIT zout toe. Deze soort is bij mij tamelijk groot, en zeer zwart. Kan ook aan het voedsel liggen, want van de reeds aangehaalde korrels zijn ze echt stekezot. Het is in mijn gezelschapsbak de productiefste vis en bijna dagelijks worden er enkele jongen geschept. Ze kweken gemakkelijk op, alleen is me al opgevallen dat ze zeer gevoelig zijn voor stress als je te lang met je netje in hun bak rondhuppelt. Veel visjes vinden als ze halfwas zijn een nieuwe thuis, dit is mooi voor de nieuwe eigenaars om ze te zien opgroeien, en ik heb geen plaats of nood om ze volledig te laten opgroeien.




                                                                  Dit is de drijvende javavaren, verzamelplaats jongen

De grootste levendbarende in mijn gezelschapsbak. Bestaat in allerlei kleuren. De mannetjes hebben het specifieke zwaard aan hun staartvis. Is waarschijnlijk een grotere rover dan de andere bewoners, maar door de vele schuilplaatsen en het variabele aanbod van voedsel richten ze niet genoeg schade aan om ze uit mijn bak te bannen. Dagelijks schep ik jongen uit een drijvende bos javavaren en daar zitten regelmatig enkele jongen van de zwaarddragers bij. Nadat ik ze hun leven gered heb en ze op de hobbykamer laat opgroeien vinden ze wel hun weg naar één of andere liefhebber.

Platy of plaatje zoals soms genoemd is een mooi normaal gezien gemakkelijk te houden en kweken visje. Hij bestaat in alle kleuren en tekeningen. Persoonlijk vind ik de rode, eventueel met zwarte staart supermooi in combinatie met black mollie en veel helder groene planten. Van deze vind ik regelmatig jongen tussen mijn varen en worden afzonderlijk opgebracht. Door omstandigheden zoek ik als ze halfwassen zijn een nieuwe thuis, dit is leuk voor de nieuwe eigenaar en voor mij plaatsbesparend, want ik ben en blijf iemand die voor zijn hobby visjes houd.


 

Voor mij het visje met de meest veelzijdige eigenschappen, mooi, zeer mooi, alle mogelijke kleuren, levendbarend en bij goed onderhoud en de juiste soort gemakkelijk voor te kweken. Verrassend bij eigen kweek hoe de kleur kan evolueren. Mensen die guppys kweken voor tentoonstellingen, keuringen en dergelijke zullen mij wel belachelijk vinden maar ik vind het leuk om enkele vrouwkes met een man samen te zetten, de jongen in een gezamelijke opgroeibak te plaatsen en nadien terug de voor mij mooiste er uit te vissen om verder te kweken. De gewone liefhebber heb ik al veel plezier gedaan met deze nakomelingen want deze zijn vooral gezond, sterk en mooi.
Het is wel merkwaardig dat als je een gup in de winkel koopt je tot 75% kans hebt, of zelfs meer, dat hij binnen de maand de geest heeft.Heb zelfs vorige maand bij een handelaar eens wat nieuw bloed gekocht en daar staat op de bakken kh tussen 5.5 e 6.5 waar ik altijd geleerd heb dat ze juist veel meer wensen. Toen ik om uitleg vroeg zei men dat de nieuwe generatie guppen zachter water nodig hadden en dat het daardoor was dat de vissen bij de mensen thuis dood gingen, neen zeker geen medicijnen of zout gebruikt bij hen. Thuisgekomen meet ik het water uit de zak die uit hun guppybakken kwam en groot was mijn verbazing: PH 8.4 liefst. Geleiding 4.5 waar het leidingwater bij mij 0.4 en het aquariumwater tussen de 0.6 en 0.8 ligt. Mijn vraag, wat zit er in dat water om die visjes in hun winkel niet te laten doodgaan, maar wel bij jou thuis?
In mijn gezelschapsbak zitten alleen mannetjes, op de hobbykamer enkele koppeltjes voor de kweek. Voeding, levend artemia, artemiavervanger, opfokvoer, opfokkruimels, vlokken, komkommer en soms muggelarven.



                                                                                                                                                                                                      Dit is een gekleurd vrouwke