Naar de inhoud

Oh Maar

seniorennet.beseniorennet.be
Image and video hosting by TinyPic
Woensdag 11 juni 2008

Ik schep een wereld....

.hart20met20320kelkenky9.jpg

Ik schep een wereld van gebroken wit

met flarden van eeuwen in zuiver goud.

Ondertussen wacht mijn hart

tot jij het openvouwt.

 

Waar ik naar hunker heet tederheid.

De rest laat me koud.

 

Auteur: claire vanden abbeele


 

Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

ekenit11 juni 2008 om 20:27

hallo lieve Wir War een erg mooie tekst

Ik heb hier weer genoten van je mooie blog,nog bedankt voor het bezoekje en een prettige avond gewenst liefs en groetjes en een knuf
Lana & Pip11 juni 2008 om 13:06

groetjes


***Een correct antwoord geven is als een kus vol genegenheid***


.

.

.
Madammeke11 juni 2008 om 01:02

Je blogje is een mooi rustpuntje!

Het spijt mij dan ook dat ik deze schreeuwlijke buttons kom plakken :-) Prettig en zonnige dag straks, en bedankt voor je bezoekje Sjoeke x



***



Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 10 juni 2008

DE EFTELING - Auteur tekst en muziek Youp van 't Hek


Ik ben met oma naar de Efteling geweest
Dat vond ze mooi, dat vond ze prachtig
De hele middag was ook een eindeloos feest
Het was geweldig en sprookjesachtig
Met de boemeltrein maakte we een ritje
Langs elfen en kabouters en sneeuwwitte sneeuwwitjes
En de fakir die vloog op zijn tapijt
Wat een jolijt, Wat een jolijt. Wat een jolijt

Langs Doornroosje en de gelaarsde kat
Langs Klein Duimpje en de vanger van de rat
En die liftende puntmuts op zijn paddestoel
'Kleine boodschap, kleine boodschap'
Nou toen hebben we gelachen, u begrijpt wat ik bedoel.
Oma werd opgewonden en met het uur werd ze ook wijzer
We vertelden haar het verhaal van de kleren van de keizer
En daarna zong zij nog een mooi liedje
Over Roodkapje met de clou van Hans en Grietje
Nu zaten we aan het einde van de tocht
Met lauwe sinas en met oma op het terras
Maar wij moesten ons even excuseren
want tja, tja ik moest een plas

Toen ik terug kwam, was oma verdwenen
Nou, ik zei nog, die neemt ook snel de benen
Ik ging het de opzichter snel zeggen
Die meteen al in de kanovijver ging dreggen
Wij overal zoeken ook op de kinderboerderij
Wij zagen heel wat oudjes maar zij was er niet bij
Later bleek zij was met het papiertje van het ijs
Terug gegaan naar die holle bolle Gijs
Zij gooide het in zijn mond, nou dat was een leuk spel
Want hij sprak met volle mond steeds keurig 'Dank u wel'

Nou en daarvan was oma toch wel even stil
En dacht doet hij dat nou ook met mijn zonnebril
daarna haar pruik en haar prothese en toen haar jarretel
en bij haar kousen en schoenen riep hij nog steeds 'Dank u wel'
Toen haar jas en haar vest, nou dat gaf een plezier
Daarna haar paspoort na de vraag van: 'hier papier'
Hij vrat alles had zelfs haar parapluutje al gekraakt
maar oma had niets over, stond inmiddels poedelnaakt

Toen kwam het bericht dat ze was gevonden
Papiertjes rapend op het parkeerterrein
Allemaal voedsel voor die hongerige Gijs
want eten vond hij zo fijn


Ik ben met oma naar de Efteling geweest
Dat vond ze mooi, dat vond ze prachtig
De hele middag was ook een eindeloos feest
Het was geweldig en sprookjesachtig
Met de boemeltrein maakte we een ritje
Langs elfen en kabouters en sneeuwwitte sneeuwwitjes
En de fakir die vloog op zijn tapijt
Wat een jolijt, Wat een jolijt. Wat een jolijt

Langs Doornroosje en de gelaarsde kat
Langs Klein Duimpje en de vanger van de rat
En die liftende puntmuts op zijn paddestoel
'Kleine boodschap, kleine boodschap'
Nou toen hebben we gelachen, u begrijpt wat ik bedoel.
Oma werd opgewonden en met het uur werd ze ook wijzer
We vertelden haar het verhaal van de kleren van de keizer
En daarna zong zij nog een mooi liedje
Over Roodkapje met de clou van Hans en Grietje
Nu zaten we aan het einde van de tocht
Met lauwe sinas en met oma op het terras
Maar wij moesten ons even excuseren
want tja, tja ik moest een plas

Toen ik terug kwam, was oma verdwenen
Nou, ik zei nog, die neemt ook snel de benen
Ik ging het de opzichter snel zeggen
Die meteen al in de kanovijver ging dreggen
Wij overal zoeken ook op de kinderboerderij
Wij zagen heel wat oudjes maar zij was er niet bij
Later bleek zij was met het papiertje van het ijs
Terug gegaan naar die holle bolle Gijs
Zij gooide het in zijn mond, nou dat was een leuk spel
Want hij sprak met volle mond steeds keurig 'Dank u wel'

Nou en daarvan was oma toch wel even stil
En dacht doet hij dat nou ook met mijn zonnebril
daarna haar pruik en haar prothese en toen haar jarretel
en bij haar kousen en schoenen riep hij nog steeds 'Dank u wel'
Toen haar jas en haar vest, nou dat gaf een plezier
Daarna haar paspoort na de vraag van: 'hier papier'
Hij vrat alles had zelfs haar parapluutje al gekraakt
maar oma had niets over, stond inmiddels poedelnaakt

Toen kwam het bericht dat ze was gevonden
Papiertjes rapend op het parkeerterrein
Allemaal voedsel voor die hongerige Gijs
want eten vond hij


Beetje beschaamd heb ik oma meegenomen
gehuld in mijn lange regenjas
en toen ik vroeg, hoe ze hier toe was gekomen
zei ze, dat het zo'n beleefde jongen was

                                                                          

2 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 8 juni 2008

STERK

.trouwringeneq8.jpg


STERK

Ik dacht dat het niet kon:

dat iets wat je niet ziet

je alle dagen draagt

en sterker maakt.

Alsof je spieren krijgt

van liefde.

 

En kijk, het klopt:

het hart van oma

slaat nog altijd over

als ze opa ziet.

Maar nu hij oud is en te bed,

misschien nog net de hemel haalt,

loopt oma sinds een poosje

krommer en vraagt ze vaker

om mijn arm.

Zonder hem krijgt

ze het huis niet warm

en zelfs de hond

zakt zuchtend naast de luie stoel.

Dus is het waar

dat liefde

spieren geeft

en op den duur

ook vuur.

 

Auteur : Bart Moeyaert

4 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 juni 2008

IK DRUK DE WEKKER......

.20060829koffieps9.jpg


Ik druk de wekker uit

voordat hij af zal lopen

voorzichtig sta ik op

schuif de gordijnen open

de eerste zonnestraal

valt zacht op je gezicht

jij weet nog van niets

je ogen zijn nog dicht


 

Ik kijk nog even voordat ik

de koffie zal gaan halen

je bent zo mooi - zo lief

met goud niet te betalen

het maakt me dankbaar

en het maakt me blij

een droom die waarheid werd

je hoort bij mij

 

 

Auteur: Marianne Busser & Ron Schröder

5 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 5 juni 2008

IK KAN MEZELF.....

.gt11blogwirwarzp6.jpg


Ik kan mezelf maar vinden als vrouw
wanneer jij me draagt en iets toont van je trouw
wanneer fluwelen handen mijn huid strelen
en jij iets van je zielenroerselen met mij wilt delen.

Ik kan me alleen aan jou geven
als jij mijn wereld
langzaam, voorzichtig en innig durft binnen te treden.


Auteur: claire vanden abbeele

4 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 4 juni 2008

één Hand.

.ff2copyvr2.jpg

:
Een hand Laat ons met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
een volzin met een naam erin
 die we op slag vergeten, tenzij
 het anders gaat en we snel weten
dat we niet voorbijgaand zijn,
de kans is klein , want bij het tellen
van mijn vrienden heb ik altijd
over, en daarom : laat ons met
een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
en als het is zoals het meestal is,
gaan we iets galants verzinnen,
tot ziens, ik moet eens verder,
het was me een genoegen.


Auteur : Bart Moeyaert
3 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 3 juni 2008

VAN ALLE BITTERHEID EN WANHOOP.

.kinderen20nifk8.jpg



           VAN ALLE BITTERHEID EN WANHOOP

verlos ons Heer
 van kortzichtigheid en traagheid van begrip
 van hoogmoed en zelfzucht
die ons bestaan nodeloos verzuren
en ons van U en onze medemensen vervreemden


wij vragen U niet : bevrijd ons van de dood
maar wel : leer ons lief te hebben
ondanks alles, ondanks de dood
 help ons ja te zeggen tegen het leven


Auteur : Herman - Emiel Mertens

3 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 2 juni 2008

JIJ EN IK OF IS HET IK EN JIJ ?

.wandelenstranden8.jpg

Jij en ik of is het ik en jij ? Neen wij.

 

 

Je ,soms korte woorden
een lach die komt er spontaan,
maar 't is voor de hond.
En toch...

Als ik mijn ogen dicht doe
en ons leven overschouw
besef ik, wat ben ik een gelukkige vrouw.

Alle dagen besef ik , hoeveel
ik van je hou...

En in mijn hart zit de schrik
als de dag, van afscheid komt...
Wie eerst, liever ik dan jij
want ik besef dat jij en ik
volledig één zijn.

Je WirWar

 

 

9 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten