DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN.

..

Ook een eendagsvlieg

vervult een volle opdracht

heel haar leven lang.


Arthur Verthé

..

Hoe lang nog...

 

Hoelang nog vóór de speeltijd!
Ik wil naar buiten en ik kan niet
maar mijn ogen, zij kunnen
naar buiten glippen

In een kleine winkelhaak is het venster-
glas nog helder waarin opeens
sneeuwvlokjes dansen. Sneeuwvlokjes
Zo in hun nopjes.
Net ballerina-rokjes

En mijn ogen gaan op
de tippen van hun tenen staan.

Ruzies tussen geliefden zijn als onweer

in de zomer ;

die maken het land

groener en mooier.



Mme Necker de Saussure

..

Ik biecht op...

Ik biecht
dat ik de hemelse vader verleidde
met slechts een oogopslag
het was de kortste zitting ooit
maar God wat was ´t heet

Ik biecht
dat ik nakend door de tuinen
dans wanneer een volle maan
mijn harde tepels beroer, en de
buurman kwijlend uit het raam hangt

Ik biecht
dat ik barrevoets de kinderkopjes
bewandel en jij na een metertje
of 10, mij de heerlijkste voetmassage
ooit zal geven

Ik biecht
dat ik niet per ongeluk uitschoot
met de tube vloeibare chocola
vond je het erg, deze van mijn
vingertoppen te likken

Ik biecht
dat ik echt niet vergeten was
een slipje te dragen onder die
minirok, terwijl ik moest bukken
teneinde mijn high heels te passen

Ik biecht
dat ik graag mijn tanden zet
in vers en vooral jong vlees
mits in vol ornaat en vooral
rosé…

Ik biecht
dat ik graag sabbel aan jouw
oorlelletje terwijl jij ogenschijnlijk
rustig die belangrijke voetbal-
wedstrijd wil afkijken

Ik biecht
dat jij de enige bent met wie ik
al het bovenstaande
minstens 1 keer wil uitproberen…

Besteed een deel van je tijd

aan de zorg voor je lichaam

en voor je geest.

..



Panorama

de avond hangt stil boven de stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water

en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin jouw naam wappert
als een verloren sjaal
op schuwe winterdagen

Een liefdevolle kus laat je

nooit meer los.

..
ZONDER TITEL

Vertel me wat je dwarszit
vertel me je zorgen
ik zal je helpen
helpen naar morgen

Want de dagen zijn lang
ik ben ook bang
voor wat komen gaat
als je alles achterlaat.

Vrolijkheid zorgt voor een

bepaald soort daglicht in de

geest, en vult deze met een bestendige

en eeuwige sereniteit.



Joseph  Addison

..



ZEVENMAAL MOOI

In het Oosten.

In het Westen.

In het Noorden.

In het Zuiden.

Zou ik zoeken

om je te vinden,

om je vast te houden.

Zevenmaal, zevenmaal

zou ik rond de aarde willen gaan

om jou te zoeken.

Thuis zal ik komen

na al die keren.

Thuis zal ik komen

in de stilte,

in de leegte.

Ik zal je zoeken

en vinden

in mijn hart.

In het Oosten.

In het Westen.

In het Noorden.

                 In het Zuiden.                            

In mijn hart zal ik je bewaren

en je naam noemen.

Zevenmaal, zevenmaal.

Is het niet wonderlijk dat

iets zo

eenvoudig als een kus,

de ziel, het hart en de

gedachten van de mens

mooi kan maken ?


Anoniem

.

Van een duizendpoot

De moeder van een duizendpoot
is vreselijk ontevreden,
want haar zoontje is zojuist
in de sloot gegleden.
En als je even berekent
weet je wat dat betekent:
op z’n hoofd een grote buil
en duizend sokjes vuil,

Een kus is de bries die de

vlammen van de liefde

aanwakkert.

..



NU

Ik kan je nu al zeggen
nog voor eender wat,
dat je mijn hart allang
niet meer verlaten kan.

Tenzij heel even - zoals nu,
om wadend door m’n bloed
naar m’n hoofd te stijgen.

Dan denk ik aan je.

Zoals nu.

Liefde is net zo

makkelijk te

verbergen als de hik.


Anoniem

..

de een heb alles en ik heb niks

het is me al vaker opgevallen
dat alles goed aan je is
én zo gezond
maar wél klagen

je ziet er uit als een ontbijtje op moederdag
elke man houdt van jou
want welke man wil nou met jou
niet aan een ontbijtje

én maar klagen
dat er zoveel mannen zijn
en zoveel werk nog in de tuin

de een heb alles en ik heb niks
niet eens een tuin met trouwe ogen
of witte zwanen, zij vlogen weg

Nog nooit heeft angst

iemand aan de top gebracht.


Romeinse levenswijsheid

..

Mijn zoon stormt door het huis,

een roffel op de trap. Hij is

zichzelf een motor. Het lied

dat in hem leeft ontsnapt hem

soms. Ik hoor hem zingen

op de gang en zwijg.

's Nachts is hij bang, hij twijfelt

aan zichzelf, aan ons, aan de wereld.

Ik neem hem in mijn arm

en zonder spreken vaag ik

de oorlog weg en kinderkanker,

mijn eigen dood, het monster van de tijd.

Ik lieg hem voor en red hem

tot wij beiden slapen in gestolen veiligheid.