Naar de inhoud

Oh Maar

akke.beakke.be
Image and video hosting by TinyPic

AUTEUR : Iris Van de Casteele uit : Adios Adingahem


.noorvaart1cw5.jpg



Polderland

‘t Is avond
‘t is heel stil in huis
het grasperk in de mist
doet denken aan een herfst
heel lang geleden
waarin datgene opging
wat ik sindsdien
het meeste mis:
bolders
het rinkelen van een fietsbel
geluid van paardenhoeven
op kasseien
de wind langsheen de vaart
die ‘t al uiteenwoei
stemmen
gebaren
gezichten


 

Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

JOSE DE JONG11 januari 2009 om 22:36

IK KOM EVEN EEN BEZOEKJE BRENGEN.

Photobucket

VOOR MORGEN EEN FIJNE DAG EN DE GROETJES VAN MIJ JOSE,
Miryam11 januari 2009 om 22:29

Mijmerend gedichtje lieve WirWarreke .... De stilte , je hoeft er enkel maar naar te luisteren .... luisteren met je hart ...!! Veel liefs ... warm knuffffke !

Dierenopvoedster Miryam Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Hallo lieve WirWarreke ... !! Ben graag en met veel plezier eens komen zien  ... kom je tevens op deze gure avond een warm groetje brengen ...! ! '
'k Wens je alvast nog een liefdevol aangename nieuwe week toe  ... maak er iets moois van ... veel liefs ... dikke knuff aan je Dotje é   ... XXX
Dierenopvoedster & Magnetiseur Miryam

Vivi11 januari 2009 om 19:32

Live groetjes Wwarke.

Veel liefs & knuffs Vivi.
xfijneavond.gif
Trucker John11 januari 2009 om 15:15

Vriendelijke groetjes van Trucker John





Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

AUTEUR : Armand van Assche uit " De zee is een orkest"

Zwanen

Zwanen zien er altijd zo nieuw uit
zo zondags, zo pas in bad geweest;
Maar spelen of spetteren in het water,
dat doen ze niet. Zwanen zijn niet vrolijk.

Zij willen ook altijd weg. Daarom wiegen zij
met hun lange hals als met een witte zakdoek
en zo droevig dat ze kijken.
Zwanen kunnen geen tranen laten.

Maar zwemmen, dat kunnen zij, statig drijven
altijd recht vooruit als witte bootjes
met onzichtbare roeispanen.

En opeens verandert alles van kleur
als zij hun vleugels openslaan
en zich languit rekken in de spiegel
van de vijver. Dan kraait het water
van plezier en klapt in zijn handen.

3 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Hans Andreus uit de bundel ' Kinderversjes'


aliehg9.jpg.


De drie vliegen

Er zaten eens drie vliegen
Om het hardst te liegen,

Buiten op een balkon,
Luierend in de zomerzon.

De eerste zei: ‘Met deze poot
Sloeg ik vijf olifanten dood.’

De tweede zei: ‘Ik vlieg zo vlug,
In ’n uurtje naar Afrika en terug.’

De derde zei: ‘Ik vlieg zo hoog,
Nog hoger dan de regenboog.’

Toen werd ’t wat kil en ’t waaide wat
De vliegen riepen: ‘Voel je dat!’

En vlogen gauw het huis weer binnen
Om daar nóg meer leugens te verzinnen.


 

3 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Mevr.W. Heefer-v.d Molengraft



72026857ee8.jpg.




"Smeekbede van een boom"


Helaas, ik moet verdwijnen, hoewel ik hier al zo lang sta.
 't Is niet omdat ik sta te kwijnen, 'k ben nog vitaal, maar ja, men vindt, voor mij is er geen plaats meer;
dat doet een ouwe reus toch wel veel zeer.
Al heel wat heb ik meegemaakt, van alles langs zien komen.
Het heeft me nooit zoveel geraakt, ik sta hier meestal maar te dromen.
Ik geef de mensen rust en koelte, frisse lucht,
vooral wanneer men in de zomer onder intense warmte zucht.
Daar hoef ik niets voor terug in ruil,
respect voor ouderdom is wat ik vraag. Maar liever slaat men hier een kuil, gaat mij te lijf met bijl en zaag. Als ze daar maar geen spijt van krijgen, want ook een boom is toch een schepsel Gods.
Gij mensen, wees niet zo hovaardig maar nederig in plaats van trots. Bedenk dat wij er zijn om u te dienen,
maar niet als haardhout, da's toch om te grienen.
 Door ambtelijke willekeur verdwijnen is wel een hele zware tol,
laat mij toch verder leven, ik hou het best nog heel lang vol.
Mijn stille pracht kunt u dan steeds aanschouwen,
en dat, ik weet het zeker, zal u niet berouwen.

12 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Armand van Assche Uit: : Soms kietelt het

 



.edward20steichen5belizaew0.jpg.





Een nieuw woord.


Ik heb een nieuw woord geleerd:
verliefd. Mijn zus is verliefd
op haar krullen en de mus
op de broodkruimels en is de stoel
niet verliefd op de tafel?
Verliefd is een woord
waarmee ik toveren kan.

Als papa het niet ziet, dan
tik ik het op zijn schrijfmachine
in het rood
en ik zie aan zijn gezicht
dat het werkt: het woord
brandt als een lichtje
en ik zeg het dan ook elke dag:
ik ben verliefd op de bloem
en ik ben verliefd op de kat.
Ik voel dat alles mooier wordt
als ik dat zeg: de bloem
een beetje roder en de kat
een beetje poezeliger en ook de straat
wat zonniger. Alles ziet er beter uit.
Ja, een woord als verliefd
werkt als een toverstokje.

7 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Jeroen van Wilgen gedicht uit de bundel

p265988b45d60babdc306f7gz7.jpg.

ACHTER HET WILD VARKEN

Herberg "In 't wild vercken."

 

Boer Knillis hield een verken
in 't hartje van Den Bosch,
't Wier wild, 't wier 'n sterke,
zo sterk gelijk 'n os.

 

Dat zou boer Knillis merken:
het dier brak schreeuwend los,
toen hij hem wou verwerken
tot zure zult en worst.

 

Hij rende door de straatjes
langs huis en stoeprand heen,
tot hij achter de tapkast
van een kroeg verdween.

 

Ze morsten bier en borrel
en slachtten saam het beest
op tafel, bank en ladder.
Boer Knillis zoop het meest.

 

De schout kwam met zijn rakker
die nacht nog laat voorbij,
zag 't zwijnshoofd op de tapkast
en viet 'n pint erbij.

 

Toen de laatste van de gasten
traag zingend huiswaarts trok,
hing buiten naast de luifel
'n staart en varkenskop.

 

Sinds kan men zich gaan laven
bij alle lief en leed
in de herberg "'t Wilt vercken."
't Is maar dat ge het weet.

5 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Hans Hagen


.150xk5.jpg



De stilte

De rollen zijn gedraaid, ik rijd
Rondjes met je in het tehuis
Waar alles gesloten is, jij ook
Je ogen dwalen of doorboren me

Ik probeer de stilte weg te breken
Vertel wat ik de laatste weken
Heb gedaan. Hoop dat je me aankijkt
Één woordje ver genoeg reikt

Je koude vingers sluiten
Om mijn hand als ik vertrek
Onder zachte dwang duw je
Een soort van kus op mijn wang

8 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : onbekend .

.36913631ga3.jpg

BOMENFEEST


Tien mooie bomen
Tien mooie bomen stonden langs de wegen.
Eén werd door de storm geknakt,
toen stonden er nog negen.

Negen mooie bomen stonden trouw op wacht.
een kabel moest daar in de grond,
toen stonden er nog acht.

Acht mooi bomen waren nog gebleven.
Een auto ging wat uit de koers,
toen waren er nog zeven.

Zeven mooi bomen stonden op de bres.
De weg moest worden uitgebreid,
toen stonden er nog zes.

Zes mooie bomen stonden stram en stijf.
De aardgasleiding lekte erg,
toen stonden er nog vijf.

Vijf mooi bomen strekten hun takken fier
Er moest nog een riooltje door,
toen stonden er nog vier.

Vier bomen vol levensenergie.
De hoek moest worden afgerond,
toen bleven er nog drie.

Drie mooie bomen restten op de stee.
Eén werd door schimmel aangetast,
toen waren er nog twee.

Twee mooie bomen stonden kort bijeen.
De jeugd heeft er één afgeschild,
toen was er nog maar één.

Eén mooie boom, het was zielig om te zien.
Maar toen kwam er een boomfeestdag,
toen waren er weer tien.

14 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Leo Mesman uit zijn bundel Blijf maar


hartboommetslakhb4.jpg.



Verliefd

Ik ben verliefd op een plataan
Hij woont niet ver bij mij vandaan.
het is een schoonheid van een boom.
Zo om te zien, gewoon een droom.

Zijn imposante groene kruin
leidt je aanvallig om de tuin.
Hij is veel ouder dan hij lijkt,
als je zijn bast eens goed bekijkt.

In wintertijd oogt hij het meest
een grimmig, prehistorisch beest
of een verdoolde olifant,
gekreukeld als een oude krant.

Als in het voorjaar groeit en bloeit
wat u en mij altijd boeit,
staat hij er kaal en somber bij,
die oude, taaie boom van mij.

Ik glimlach, want ik weet vooruit:
straks lopen ook zijn bladeren uit
en zal hij weer eens laten zien
waarom ik hem te minnen dien.



 

7 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Hubert van Herreweghen

 

 

dyn002original215300pjpgm6.jpg.





Moeder? Waar zijdt gij?
Gij hadt...

Moeder, waar zijt gij? Gij hadt
altijd antwoord op mijn vragen,
gij wist waarom dit en dat,

waarom als wij samenlagen
in bed en naar boven zagen,
de kabouter vleugels had.

Warom winter, waarom zomer,
waarom honger, waarom kou,
waarom appelen op de bomen

en de kinderen waarvandaan
schreiend zij op de aarde komen.
Ik heb het nooit goed verstaan.

Maar nu moet gij mij vertellen,
sprookjesmoeder, lieve vrouw,
kittelend mijn orelellen,

waar die kindren henengaan.



8 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Leonard Nolens uit: En verdwijn met mate,

NIEUWJAARSBRIEF

Gelukkig nieuwjaar, Zoet, en dank je voor het oude.
Mijn jaren duren lang en die van ons zijn kort.
Je kerstboom staat zijn groen nog in het rond te neuriën
Van de bossen ginder, allemaal zijn ze gekomen
Naar de Daenenstraat om ons hier toe te geuren.
Gelukkig nieuwjaar, Zoet, en dank je voor het oude.
Die dag in maart dat jij mij langzaam  overkwam
is ook vandaag mijn zon. Het sneeuwt de kamer onder
Met herinneringen die wij worden, warm en koud
Zijn wij voortaan elkaars geheugen en vergetelheid.
Ook straks gaan wij gearmd en stil dit wit in daar.
Gelukkig nieuwjaar, Zoet, en dank je voor het oude.

13 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten