DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN.

.






Moeder

Ik kom terug naar huis.

Ik loop traag de trappen op
en adem in...Ik wil opnieuw
het dunne wolkje ruiken
van de soep, bereid voor mij.
Ik wil aanbellen en horen
hoe jij naar de deur gelopen komt,
zien hoe die opengaat en voor mij
de ogen stralen van een heilige.
Ik wil je gouden tand zien blinken
wanneer je lachend uitroept :
- Kom binnen meisje!

Mijn lieve, mijn prachtige moeder!

Vandaag heeft de bruine aarde
jouw bruine ogen uitgewist.
En de spin van de grote leegte
heeft in jouw haar zijn web geweefd.

Ik word alleen verwelkomd
door een jaren oud verdriet.

Jij wacht op mij op de heuvel
je ogen zijn donkere viooltjes,
je armen - dun, groen, uitgestrekt
om mij te omhelzen..

De liefde verdraagt geen hoogmoed.

Je moet niet willen scoren ten aanzien van je partner.

Samen-leven is geen boksmatch.

.



Polderland

‘t Is avond
‘t is heel stil in huis
het grasperk in de mist
doet denken aan een herfst
heel lang geleden
waarin datgene opging
wat ik sindsdien
het meeste mis:
bolders
het rinkelen van een fietsbel
geluid van paardenhoeven
op kasseien
de wind langsheen de vaart
die ‘t al uiteenwoei
stemmen
gebaren
gezichten

Schaam je je of voel je je

vernederd door iets in het leven?

Je kunt je gedachten veranderen om

van dit gevoel af te  komen -

soms is het goed om naar

de keerzijde te kijken !

Zwanen

Zwanen zien er altijd zo nieuw uit
zo zondags, zo pas in bad geweest;
Maar spelen of spetteren in het water,
dat doen ze niet. Zwanen zijn niet vrolijk.

Zij willen ook altijd weg. Daarom wiegen zij
met hun lange hals als met een witte zakdoek
en zo droevig dat ze kijken.
Zwanen kunnen geen tranen laten.

Maar zwemmen, dat kunnen zij, statig drijven
altijd recht vooruit als witte bootjes
met onzichtbare roeispanen.

En opeens verandert alles van kleur
als zij hun vleugels openslaan
en zich languit rekken in de spiegel
van de vijver. Dan kraait het water
van plezier en klapt in zijn handen.

Men doet het voorkomen alsof haat

en liefde elkaars tegendeel zijn.

Tegenover beide staat onverschilligheid.

Jan Grehoff

.


De drie vliegen

Er zaten eens drie vliegen
Om het hardst te liegen,

Buiten op een balkon,
Luierend in de zomerzon.

De eerste zei: ‘Met deze poot
Sloeg ik vijf olifanten dood.’

De tweede zei: ‘Ik vlieg zo vlug,
In ’n uurtje naar Afrika en terug.’

De derde zei: ‘Ik vlieg zo hoog,
Nog hoger dan de regenboog.’

Toen werd ’t wat kil en ’t waaide wat
De vliegen riepen: ‘Voel je dat!’

En vlogen gauw het huis weer binnen
Om daar nóg meer leugens te verzinnen.

Liefde : het woord dat gebruikt wordt als etiket

voor de seksuele opwinding van de jeugd,

de gewenning van de middelbare leeftijd en

de wederzijdse afhankelijkheid van de ouderen.



John Ciardi

.




"Smeekbede van een boom"

Helaas, ik moet verdwijnen, hoewel ik hier al zo lang sta.
 't Is niet omdat ik sta te kwijnen, 'k ben nog vitaal, maar ja, men vindt, voor mij is er geen plaats meer;
dat doet een ouwe reus toch wel veel zeer.
Al heel wat heb ik meegemaakt, van alles langs zien komen.
Het heeft me nooit zoveel geraakt, ik sta hier meestal maar te dromen.
Ik geef de mensen rust en koelte, frisse lucht,
vooral wanneer men in de zomer onder intense warmte zucht.
Daar hoef ik niets voor terug in ruil,
respect voor ouderdom is wat ik vraag. Maar liever slaat men hier een kuil, gaat mij te lijf met bijl en zaag. Als ze daar maar geen spijt van krijgen, want ook een boom is toch een schepsel Gods.
Gij mensen, wees niet zo hovaardig maar nederig in plaats van trots. Bedenk dat wij er zijn om u te dienen,
maar niet als haardhout, da's toch om te grienen.
 Door ambtelijke willekeur verdwijnen is wel een hele zware tol,
laat mij toch verder leven, ik hou het best nog heel lang vol.
Mijn stille pracht kunt u dan steeds aanschouwen,
en dat, ik weet het zeker, zal u niet berouwen.

Liefde is waar alles gezegd kan worden

of niets gezegd hoeft te worden.


Albert W.J. Harper

'Voordat je een huwelijksaanzoek accepteert, dien je eerst goed zijn

vader te observeren. ' Indien hij nog steeds knap, geestig en

zijn eigen gebit heeft...

trouw dan met hem en niet met zijn zoon.

Diane Jordan

.

Wat je het meest in anderen haat,

zijn fouten die je zelf begaat.


Piet Hein

.



De stilte

De rollen zijn gedraaid, ik rijd
Rondjes met je in het tehuis
Waar alles gesloten is, jij ook
Je ogen dwalen of doorboren me

Ik probeer de stilte weg te breken
Vertel wat ik de laatste weken
Heb gedaan. Hoop dat je me aankijkt
Één woordje ver genoeg reikt

Je koude vingers sluiten
Om mijn hand als ik vertrek
Onder zachte dwang duw je
Een soort van kus op mijn wang

Wees niet bang langzaam te gaan,

wees alleen bang stil te staan.


Chinees spreekwoord

.

BOMENFEEST


Tien mooie bomen
Tien mooie bomen stonden langs de wegen.
Eén werd door de storm geknakt,
toen stonden er nog negen.

Negen mooie bomen stonden trouw op wacht.
een kabel moest daar in de grond,
toen stonden er nog acht.

Acht mooi bomen waren nog gebleven.
Een auto ging wat uit de koers,
toen waren er nog zeven.

Zeven mooi bomen stonden op de bres.
De weg moest worden uitgebreid,
toen stonden er nog zes.

Zes mooie bomen stonden stram en stijf.
De aardgasleiding lekte erg,
toen stonden er nog vijf.

Vijf mooi bomen strekten hun takken fier
Er moest nog een riooltje door,
toen stonden er nog vier.

Vier bomen vol levensenergie.
De hoek moest worden afgerond,
toen bleven er nog drie.

Drie mooie bomen restten op de stee.
Eén werd door schimmel aangetast,
toen waren er nog twee.

Twee mooie bomen stonden kort bijeen.
De jeugd heeft er één afgeschild,
toen was er nog maar één.

Eén mooie boom, het was zielig om te zien.
Maar toen kwam er een boomfeestdag,
toen waren er weer tien.

Een leven lang

verdriet kan in een

luttel moment

worden veroorzaakt.

.



Verliefd

Ik ben verliefd op een plataan
Hij woont niet ver bij mij vandaan.
het is een schoonheid van een boom.
Zo om te zien, gewoon een droom.

Zijn imposante groene kruin
leidt je aanvallig om de tuin.
Hij is veel ouder dan hij lijkt,
als je zijn bast eens goed bekijkt.

In wintertijd oogt hij het meest
een grimmig, prehistorisch beest
of een verdoolde olifant,
gekreukeld als een oude krant.

Als in het voorjaar groeit en bloeit
wat u en mij altijd boeit,
staat hij er kaal en somber bij,
die oude, taaie boom van mij.

Ik glimlach, want ik weet vooruit:
straks lopen ook zijn bladeren uit
en zal hij weer eens laten zien
waarom ik hem te minnen dien.