DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN.

.




JE BENT ALS MENS EEN VERLIEZER.


Je zou een gelukkig moment
willen doen voortduren,
een mooie dag nooit zien eindigen,
maar je verliest,
je moet uit handen geven,
elke avond een dag achterlaten.

Wat je zelf afwijst,

doe het niemand aan.


Socrates

..



De essentiële dingen
van het leven zijn gratis.
Ze zijn je zomaar gegeven.

De schoot van je moeder.
De zon en de vriendschap.
Een plaats aan tafel.
Een hartelijke omhelzing.
Het lachen van een kind.
Het lied van een vogel.
Het kabbelen van een beek.
Het sap in de bomen.
Het golven van de zee.
De dag en de nacht.
De rust en de stilte.
De zevende dag.
Het leven en het sterven.
Het mens zijn op aarde.

Hartelijkheid is de vader van het geluk.


A. Bauwens

..



MASTERMIND

De meester die met kommer en met kwel
Zijn lessen gaf, doch onverrichter zake
Daar pestkoppen hem steeds weer onderbraken
En heibel trapten tot de laatste bel

Dient nu voor hen de stilte te bewaken,
Want blijkbaar wil het opgeschoten stel
Dat hem het leven maakte tot een hel
Wel ongestoord het eindexamen maken.

Maar daarvan is wat hem betreft geen sprake:
Hij mag niet fluist'ren, maar hij doet het wel,
Hij klikt zijn ballpoint, ritselt met een vel
En laat zijn schoenen oorverdovend kraken.

Nee, hun gesar vergeet hij niet zo snel
En dus viert hij vandaag de dag der wrake.

De leefomgeving die mensen scheppen,

lijkt op hoe ze zelf zijn.


Pearl S. Buck

..




Nabij  zijn

Dank voor alles wat je
voor me betekent
je komen, je wegblijven
je bloemen, je woorden
je stil bij mij zijn


Ik hoop dat ik jou
op een dag
" als dat nodig is "
net zo steunen kan
en helpen mag

Zuinigheid met vlijt bouwt huizen als kastelen.

Maar wie zich niet verschoond,

krijgt luizen als kamelen.


Nederlands spreekwoord

.



ENKEL OM TE ZEGGEN


Dat ik de pruimen
opgegeten heb
die in de
koelkast lagen

en die
je waarschijnlijk
spaarde
voor het ontbijt

Vergeef me
ze waren heerlijk
zo zoet
en zo koud

Ik zie dat papier veel meer kost dan wat er op

geschreven zal worden waard is.


Socrates

.

Ik ben de kleine dochter van Jaïrus


Ik ben de kleine dochter van Jaïrus.
Ik lig hier op een veel te grote baar.
De dood zit in mijn ogen en mijn haar,
dat, nu de krul eruit is, zonder zwier is.

Ik mis mijn pop, die nu zij niet meer hier is,
slaap als ik slaap, de vingers in elkaar.
Ik weet dat twee en twee te zamen vier is,
maar nu ik dood ben, is dat niet meer waar.

Waarom had ik daar straks ook weer verdriet ?
Er zou een man die toveren kon, komen,
mij beter maken, maar toen kwam hij niet.

De mensen op het dak en in de bomen
gingen naar huis, maar ik blijf van hem dromen.
Morgen ben ik de eerste die hem ziet.

We gaan achteruit de toekomst binnen.


Paul Valéry

..



Zoek de stilte.

Treed binnen in het mysterie,
waar ervaring tot kennis wordt
en het hart de antwoorden krijgt
die het verstand niet vinden kan.
Kom tot rust. Komt tot de stilte.
Daar wonen de kleine diepe vreugden
die mensen in drukte en lawaai
verloren hebben.

Hartstochten maken ons tot reuzen

of tot dwergen.


P. Sirius

.






Natuurlijk

Natuurlijk moest die jongen in het duin
merken dat ik intens naar hem keek.
Natuurlijk kwam hij toen vlak langs me
met veel overbodige bewegingen
hoewel hij me zogezegd niet zag.
Natuurlijk begon hij een lenteballet
met een vriendje en een bal,
natuurlijk streek hij veel te meisjesachtig
telkens door zijn erg lange haar
en keek daarbij eens om,
flitsend gebit in duister gezicht.
Natuurlijk lag hij later
loom kauwend op een helmspriet
in dat aandoenlijke verschoten badbroekje
helemaal alleen in een warme duinpan.
Natuurlijk ging ik zacht en ongemerkt weg
en natuurlijk heb ik daar de hele dag spijt van.

De beste medicijn is :

een opgewekt hart.


Joods gezegde

.



De Wolken

Ik droeg nog kleine kleren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag.

En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder -
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

- Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolkne ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide -

We komen naakt, nat en hongerig

ter wereld - het kan er alleen maar

beter op worden.