AUTEUR : Bart Moeyaert ZO HEEL JIJ MIJ

Van geluk naar ongeluk is maar

één stap - van ongeluk naar

geluk is een lange weg.



Jiddisch gezegde

carpe diem

het grassprietje dat
liefdevol naast mijn
voeten groeit
 speelt 's ochtends
met witlichte
dauwdruppels
op het puntje van
zijn omgebogen kopje,
laat ze vloeien
langs zijn ijle groenlichaam
tot ze kietelend en giechelend
weer omhoogstijgen
in warme regendamp

het lieveheersbeestje wast
zich uit zijn zwevend
waterkraantje
en stoort zich niet
aan de stemmen in huis

In tijden als deze helpt het te

bedenken dat er altijd tijden als

deze zijn geweest.



Paul Harvey

.






EVOLUTIE



hoe het begon
met het ei of
was de vogel eerst
onhandig scharrelend
in zijn schaal om
ergens uit te komen

de wijde wereld in
de plannen uitgebroed
je steekt je handen uit

voor je het weet
sta je op eigen benen

Geluk verschijnt dikwijls als

 een schone tovergodin in

schitterende kledij , maar nog

vaker als een Assepoester in

eenvoudig huisgewaad.




Melati van Java

aq.van Hilda Valenteyn

.






AQUAREL

Dit is een aquarel : een schilderij van waterverf
op dik karton. Ik wist niet wat ik wou toen ik
eraan begon en nu het af is heb ik er nog
het raden naar. Wat doet die vlek daar op dat schip,
Wat doet die vrouw, waarom een zee, had ik dan
blauw in overschot, dat denk ik niet, ik denk
haast nooit als ik mijn vinger doop in mijn verdriet
of in het jouwe en ermee schrijf of teken, maar
ik moet niet doen alsof. Per slot van rekening
weet iedereen dat alles - alles -over liefde gaat.

Vertel uzelf in uw geheime

dromen : ik ben gemaakt om alles

aan te kunnen.




Andrew Carnegie

.



STAPELBED


wil je boven of onder
zo keurig bedoeld
stapelgek was ik
op haar, godswonder
zo mooi, zij wilde
boven - gezonder -
als ik zou beloven niet
te schoppen daaronder
mocht haar instoppen
wat later mezelf erbij
stapelgek waren wij

Het voordeel van een slecht

geheugen is dat men dezelfde

goede dingen verschillende

keren voor het eerst beleeft.



Friedrich Nietsche

.


 Avondritueel

Zijn vrouwtje maakte zich op
voor het dagelijks avond ritueel,
terwijl ventje stond te kijken
al helemaal in het gareel.

Hij voelde zijn handen kriebelen
want ze stond daar zo te pronken,
en zei vond het dan weer heerlijk
dat hij in 't geniep begon te lonken.

Wat kan het toch heerlijk wezen
's avonds wat dichter bij elkaar,
en brengt men van vroegtijdig slapen
soms niet veel meer voor mekaar.

Erger je niet aan de slechte weg,

maar geniet van de reis.


Barbara Hoffman

.



BLINDE LIEFDE

Ik ken een aardig meisje.
Mooi en zacht en lief en blond.
Ik zie haar vaak,
maar zij mij nooit.
Want Annelies is blind…

Op een dag stond ze
bij me op de stoep.
‘Mag ik jou eens voelen?’
vroeg ze mij.

Wat verlegen
deed ik mijn ogen dicht.
Haar handen lazen mijn gezicht.
Zo zacht, zo lief
zo mooi op rijm.

‘Ik zie jou graag’,
zei ze eens voorbij mijn mond..
‘Dat voel ik’, zei ik
en verklapte haar
mijn groot geheim.

We kunnen veel mensen

gelukkig maken met het geluk

dat we weggooien.


Marcell Auclair

..

 Vrouw

De liefde van een vrouw
is echt héél bijzonder.
Geen enkele man
kan echt zonder.

De heerlijke strelingen,
geborgen- en genegenheid.
Deze heerlijke gevoelens
raak je nooit meer kwijt.

In het spel der liefde
neemt ze jouw kracht.
In de harmonie van samen zijn,
geeft ze weer energie, onverwacht.

Wat zou men toch zonder:
Een vrouw is en blijft
voor een man een wonder!

De beste manier om op schema

te blijven is om er nog één te

maken.


Ed Rasala

..

DIERENSPECIAALZAAK


er waren schepnetten, hengels en haakjes
en maden in prachtige kleuren
en goudvissen in een kom
die je zo verdrietig aankeken
alsof ze zichzelf wilden verdrinken

kunnen vissen dat ?

Het hart van de mens en de

bodem van de zee zijn

onpeilbaar.


Joods spreekwoord

.


Mijn laatste oma 

Nu is mijn laatste oma dood
en niemand weet hoe ik haar mis,
want ik hou me altijd groot,
net als op haar begrafenis.

Toen zei die man: "Ja, volgt u mij."
Het was nog koud. Het was nog vroeg.
Ik zag er ook wel mensen bij,
die hadden geen verdriet genoeg.

Zondags ging ik naar oma toe
en alles mocht er op zo'n dag.
Ze werd nooit mopperig of moe,
al at ik bergen hagelslag.

Ze lachte om alles wat ik deed,
ik maakte deeg en brood en koek,
soms had ik me zo gek verkleed, o
dan deed ze't bijna in haar broek.

Ik klom nog wel eens in haar schoot,
dan was ik zogenaamd weer klein.
Nu is mijn laatste oma dood, 
nu kan ik nooit meer kleuter zijn.

Haar leuke huis blijft wel bestaan.
Het krijgt natuurlijk een nieuw behang.
Ik hoef er niet naartoe te gaan,
ook al duurt zondag nog zo lang.

Wanneer de meester in de klas
weer 'absolute stilte' wil, 
dan denk ik hoe mijn oma was
en dan word ik vanzelf wel stil.

Ervaring is de beste injectie

tegen vooroordelen.

H.Hilpert