DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN...

..

Ik schrijf je dus (Stijn Vranken)

Ik schrijf je want je had het veel te druk
met niet naar me te luisteren
om te horen wat ik zei.

(Eenzaamheid is een recht van zelfs
de grootste geliefden
al zijn dat idioten zoals nu eens ik
en dan weer jij.)

Ik schrijf je dus in de hoop
dat je beter lezen kan
dan luisteren.

.

.

"Maar wat kan je dan nog doen

als het in de wereld allemaal zo slecht gaat,"

zei een meisje

die op het tipje van haar stoel ging zitten

en wat wanhopig met haar armen zwaaide

Meteen had zij de eeuwenoude vraag gesteld

waarmee ook de omstaanders

van Johannes de doper

zijn oproep tot radikale omkeer te lijf gingen:

"Wat kan je doen als de bijl

aan de wortel van de bomen ligt

en het vijf voor twaalf is in de wereld ?"

Ook haar vraag was eerlijk,

want ik zag haar instemmend knikken

toen we samen probeerden

een opvulling te geven.

Misschien moet je gewoon beginnen

met de negatieve dingen onder ogen te zien,

met te kiezen voor haalbare stappen :

waar steek ik mijn tijd in,

mijn centen ?

En... als ik me inzet

voor milieu en voor solidariteit met anderen,

dan krijg ik daarvoor ook heel wat terug:

het gevoel van vrij te zijn,

de kans om fijne mensen te ontmoeten.

Uit:Parochiale jeugdzorg Chiro 1991

Kiezen of Delen

.

.

Waar moet ik ze zoeken

de vrouwen die elkaar bevruchten

en zonder haten elkaar dragen?

Waar kan ik ze vinden

de vrouwen die vrouwenkringen dansen

en elkaar weerloos omringen ?

Waar zijn ze heen

de eva's die de vrucht der openbaring plukken

en in naaktheid elkaars schoonheid bezingen ?

Zeg me

bij wie leg ik mijn zuchtende ziel nog neer ?

Auteur : claire vanden abbeele

.

.

Hond

Ze ging nog voor ik het

kon zeggen, ze ging

nog voor ik iemand

uit kon leggen waarom ze

naar me keek - ze wilde zich er

voor ze stierf van vergewissen

wie bezweek: was ik het

met mijn jas aan, of was

haar tijd voorbij, dat wilde ze

graag weten, daarom wachtte ze

op mij, maar ik zei niets,

ik zei niet zit, niet uit , niet hop.

Ze ging nog voor ik ja kon zeggen

haar laatste veldje op.

     Auteur: Bart Moeyaert

.

.

BEGREPEN

Als je van huis uit

liefde hebt meegekregen

mag je die doorgeven

aan andere

dan pas

heb je begrepen

dat je van de liefde

leven mag !

Auteur: Ina Sipkes de Smit

.

.

EEN KIND

De hemel naar alle zijden

op een helder voorjaar vol wind;

eens danste door deze weiden

een eenzaam, gelukkig kind.

Wat is er van dat kind geworden?

De sloten zijn dichtgegroeid

het groen werd dof en verdorde

en heeft de meiroos uitgebloeid.

Het spelende kind werd een knaap en

een man, aan anderen gelijk.

Soms ligt zijn gezichtje te slapen

nog in het water, als ik làng kijk.

Auteur: Ymelda Buckinx

.

.

 Een roos

Alstublief, zei het jongentje. Een roos ! riep

z'n moeder. Voor mij ? Ja, zei het jongentje. Helemaal

voor u. Dank je wel, zei de moeder. Dat is lief van

je. Waar heb je die vandaan ? Gekregen, zei het jongentje.

Met heel veel liefde erin.

 O, zei de moeder en ze keek diep in de roos.

Het is een mooie roos, zei ze.

 Het is een rode roos, zei het jongentje. Met heel

veel liefde erin. Ja, dat zie ik, zei de moeder. Ze is

heel mooi. Ja, zei het jongentje, ze is heel rood. Ik zet

haar in een vaas, zei de moeder. Ze haalde een vaas,

vulde die met water en zette de roos erin. Een

mooie roos in een vaas, dacht de moeder. Een rode

roos in een vaas, dacht het jongetje. Heel veel liefde

in een vaas, dachten ze beiden.

Auteur : Geert De Kockere

.

.

VRIENDSCHAP

Je hoeft geen land vol te hebben

maar een handvol

al zijn het er maar één of twee

die je jouw vriend kunt noemen

mensen, waar je verschrikkelijk veel van houdt

al heb je ze nodig in het holst van de nacht:

je weet zeker dat ze komen

als je een paar van zulke vrienden hebt

ben je bevoorrecht, ben je rijk !

vrienden met wie je openhartig kunt praten

over wat jou ten diepste beweegt

vertrouwen hebben of vertrouwen geven

is een teken van liefde

vrienden die er altijd waren, zijn en blijven

vriendschap !

Auteur : Ina Sipkes de Smit

..

.

Ik wens jou

alles wat ik maar kan wensen

en als het kan

zelfs nog een beetje meer

Dat zoiets moois bestaan kan

tussen mensen

dat vind ik echt een wonder

telkens weer

 Auteur: Marianne Busser  &  Ron Schröder

.

.