*** DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN

..


WOLKENVERDELGER



ze spurtte naar de horizon
en sjorde aan het wolkendek
omstaanders staarden in verwondering
je zag hen denken, dat mens is gek

maar warempel piepte ineens
tussen alle grijs een beetje blauw
dat gaf haar moed en ze ging door
haar vingers stijf van cumuluskou

zo ging zij op die lentedag er
urenlang aan een stuk tegenaan
heeft een stukje hemel vrijgemaakt
zelfs zonnestralen kregen ruim baan

alle licht schonk ze behoedzaam in dit dicht
voor ze verder trok, blik op de zon gericht

Het geluk ligt in de smaak en

niet in de dingen zelf.




F.de la Rochefoucauld

.

jaren van ons beider ouder worden
in een huisje met een schommel waar
ik de kinderen nog heb geduwd we
horen steeds minder hoewel we meer

en meer luisteren naar rimpels in het
gezicht we raken versleten zeg je
ik stem je teder in en toe
we willen niet dat het zo moet

klinken maar we kunnen er niet
langer onderuit alles haalt ons in
en misschien is dat nog niet zo slecht
vraag je me al verwacht je geen

antwoord of god ons halen zal
zoals vroeger : een bezoeker rond
het grote bed - een laatste wel
en onsterfelijk voor wie geloven wil

Zij die denken dat de liefde niet kan optornen tegen

de gewoonte, hebben er maar een lage dunk van.




Michel Bernard

.


TROOST

Veel woorden zijn niet nodig
veel kracht in deze dagen wel
veel sterkte ook
al weet je nu nog niet
waar je het vandaan moet halen

Ik wil er voor je zijn
en als je wilt, kom ik je halen
zo samen zijn, maakt je misschien
een beetje minder moe

In de liefde is geen plaats voor

angst; integendeel, de volmaakte

liefde verdrijft angst : want angst

is een kwelling. Wie nog angst

kent, kent de volmaakte liefde

nog niet.

.


Doorgrond

Vroeger was het duidelijk: wat ik moest

begrijpen kreeg een naam.

De aarde werd een woordenboek.

Maar taal bleek niet veel meer

dan grove korrels in mijn palm.

Het fijnste zand is vlug als water.

Nu weet ik hoe het werkelijk gaat:

de wereld heeft een grond

die zich niet grijpen laat.

Men moet wel zelf zijn geluk

smeden, maar niet anderen

daartoe als aambeeld gebruiken.



C.J. Wijnaendts  Francken

.



VOORBIJGAAN


een ezeltje
de vrouw gekleed
alsof de tijd in eeuwen sliep

zo rustig haar gezicht
de tred van de ezel
de dag weer goed
als elke andere

Het leven is een reis en liefde maakt

hem de moeite waard.

.




op een dag vol misverstand
ga ik een feest aanrichten
van louter vriendschap
welkom voor alle bewoners
voor alle vrolijke dieren
voor alle gespierde bomen
met 2 paar handen plezier
een dochter van Noachs zonen
waar is de zondvloed gebleven
de berg van verleden tijd?
de tijd is al verleden
de tijd is al vergeten
wij leven alleen nog het heden
in een gerucht van liefde

Sommigen zeggen dat er genoeg

vissen zwemmen in de zee, totdat je

liefde vindt - dan is er maar een.

..


Eens


Eens zullen allen die
tussen ons kwamen,
zijn weggevallen - wie
weet nog hun namen..


Eens zal de vete zijn
bijgelegd
en zal vergeten zijn
ons bitter tweegevecht.


Eens zal het weer regenen
stil, zoals toen aan zee -
kom mij dan tegen en
ga met mij mee.

.
BLOEMEN VOOR JOU

IK WIL JE BLOEMEN BRENGEN,
IK WEET ALLEEN NIET WAAR
IK GOOI ZE MAAR IN DE LUCHT,
WANT MISSCHIEN BEN JE DAAR


NIET ALS EEN GOUDEN ENGELTJE
MET GLAZEN VLEUGELS AAN,
MAAR ZEKER WEET IK DAT JOU AS,
DE REST VAN WAT JE EENMAAL WAS,
IN HET HEELAL IS OPGEGAAN

Zachtmoedigheid is goed, maar

zijn wil doordrijven soms beter.



Nizam ul-Mulk

Voor sommige is het

moeilijk te accepteren

dat liefde een keuze is.

.



Hoogmoed steeg me

naar het hoofd.

kroop in mijn nek

en bleef er koppig zitten.


Wat een dikke nek

riep iemand.

Zoek het goede niet buiten u :

zoek het in uzelf of u vindt

het nooit.



Epictetus

De kersenpluk

De ladder stijgt omhoog in het azuur
en gaat meteen al in het groen verloren.
Meikersen in je mond en aan je oren
en in de emmer, pluk maar, pluk het uur

en pluk de dag waarop je vantevoren
de zon hebt zien verrijzen en rood vuur
uitgieten op het groen van de natuur
waartoe je nu ook zelf schijnt te behoren.

Het eten is de volgende etappe.
Durf ik wel dat kersrode kersenpaar
onder dat zwarte springerige haar
brutaalweg van het oortje af te happen?
Geduld, geduld, het lieve leven roept.
Mijn laatste oortje is nog niet versnoept.