AUTEUR : INA SIPKES DE SMIT TROOST

In de liefde is geen plaats voor

angst; integendeel, de volmaakte

liefde verdrijft angst : want angst

is een kwelling. Wie nog angst

kent, kent de volmaakte liefde

nog niet.

.


Doorgrond

Vroeger was het duidelijk: wat ik moest

begrijpen kreeg een naam.

De aarde werd een woordenboek.

Maar taal bleek niet veel meer

dan grove korrels in mijn palm.

Het fijnste zand is vlug als water.

Nu weet ik hoe het werkelijk gaat:

de wereld heeft een grond

die zich niet grijpen laat.

Men moet wel zelf zijn geluk

smeden, maar niet anderen

daartoe als aambeeld gebruiken.



C.J. Wijnaendts  Francken

.



VOORBIJGAAN


een ezeltje
de vrouw gekleed
alsof de tijd in eeuwen sliep

zo rustig haar gezicht
de tred van de ezel
de dag weer goed
als elke andere

Het leven is een reis en liefde maakt

hem de moeite waard.

.




op een dag vol misverstand
ga ik een feest aanrichten
van louter vriendschap
welkom voor alle bewoners
voor alle vrolijke dieren
voor alle gespierde bomen
met 2 paar handen plezier
een dochter van Noachs zonen
waar is de zondvloed gebleven
de berg van verleden tijd?
de tijd is al verleden
de tijd is al vergeten
wij leven alleen nog het heden
in een gerucht van liefde

Sommigen zeggen dat er genoeg

vissen zwemmen in de zee, totdat je

liefde vindt - dan is er maar een.

..


Eens


Eens zullen allen die
tussen ons kwamen,
zijn weggevallen - wie
weet nog hun namen..


Eens zal de vete zijn
bijgelegd
en zal vergeten zijn
ons bitter tweegevecht.


Eens zal het weer regenen
stil, zoals toen aan zee -
kom mij dan tegen en
ga met mij mee.

.
BLOEMEN VOOR JOU

IK WIL JE BLOEMEN BRENGEN,
IK WEET ALLEEN NIET WAAR
IK GOOI ZE MAAR IN DE LUCHT,
WANT MISSCHIEN BEN JE DAAR


NIET ALS EEN GOUDEN ENGELTJE
MET GLAZEN VLEUGELS AAN,
MAAR ZEKER WEET IK DAT JOU AS,
DE REST VAN WAT JE EENMAAL WAS,
IN HET HEELAL IS OPGEGAAN

Zachtmoedigheid is goed, maar

zijn wil doordrijven soms beter.



Nizam ul-Mulk

Voor sommige is het

moeilijk te accepteren

dat liefde een keuze is.

.



Hoogmoed steeg me

naar het hoofd.

kroop in mijn nek

en bleef er koppig zitten.


Wat een dikke nek

riep iemand.

Zoek het goede niet buiten u :

zoek het in uzelf of u vindt

het nooit.



Epictetus

De kersenpluk

De ladder stijgt omhoog in het azuur
en gaat meteen al in het groen verloren.
Meikersen in je mond en aan je oren
en in de emmer, pluk maar, pluk het uur

en pluk de dag waarop je vantevoren
de zon hebt zien verrijzen en rood vuur
uitgieten op het groen van de natuur
waartoe je nu ook zelf schijnt te behoren.

Het eten is de volgende etappe.
Durf ik wel dat kersrode kersenpaar
onder dat zwarte springerige haar
brutaalweg van het oortje af te happen?
Geduld, geduld, het lieve leven roept.
Mijn laatste oortje is nog niet versnoept.

Wie gelukkig wil zijn, hoeft

alleen maar eerlijk te zijn.




Hans Kudszus

. 

Wolfgang en ik

Ik hoor dat Mozart
is teruggekeerd op aarde
en ik mag hem rondleiden
Hij schrikt van de auto's

Op straat loopt hij
met zijn handen op zijn oren
We gaan een café in
Ik zag daar is het stiller

We hebben geen geluk
de jukebox gilt en de mensen
Mozart kijkt om zich heen
Waar zit dat orkest

In die kast, wijs ik
en leg hem in tien woorden
het principe van de cd
en de laserstraal uit

Er komt een meisje naar ons toe
Wie is je vriend, vraagt ze
Wofgang, dit is
hoe heet je eigenlijk

een paar uur later bij haar thuis
sta ik dorstig op van het bed
in de keuken staat Mozart
het licht aan en uit te knippen.

Het is de ware liefde

die altijd en eeuwig

hetzelfde blijft,

of men haar

nu alles toestaat

 of alles onthoudt.



Johann Wolfgang Von Goethe

..


androgyn



eerst een vrouw met borsten
buik en billen, tepels waar een
boorling van zou kunnen leven

herinner het dan als een andere
kant met veel spiegels, make-up
grote jongens met sterke handen

en zie tenslotte
welk evenwicht je wankelt:
wees een man maar een vrouw

want wie kan echt zeggen wat echt is
of wat waar als gegeven
maar dat het toch bestaat

want liefde zwelt tussen
je benen als richting
in het open veld

voor wie in jou
zijn weg heeft verloren

Aan de afgunst kun je

ontkomen, als je de kunst

verstaat in stilte blij te zijn.



Seneca