AUTEUR : Rabindranath Tagore.

.

.



Vijver.

Ik zei: Vanavond wil niet met je samen zijn,

je moet maar weggaan.

En snikken ben je weggegaan.

Ik heb geen woning om naar terug te gaan. 
Ik wreef telkens opnieuw

over het spoor waarmee je, snikkend,

uit mijn hart was weggegaan.

De vlekken van jouw tranen bleven overal in mij vastzitten.

Zij waren een vijver geworden.

Door het gewicht van deze vijver was mijn hart

zwaarder dan anders.

Zo ben ik die nacht,

onder het gewicht van mijn hart,

ingeslapen.

Dat gij niet kunt, wordt u vergeven,

dat gij niet wilt, nooit.



Hendrik Ibsen

.

..


Berceuse nr 2


Slaap als een reus
slaap als een roos
slaap als een reus van een roos
 reuzeke
rozeke
zoetekoeksdozeke
doe de deur dicht van de doos
Ik slaap

.

..


Afscheid

Zul je voorzichtig zijn?

Ik weet wel dat je maar een boodschap doet
hier om de hoek
en dat je niet gekleed bent voor een lange reis

je kus is licht
je blik gerust
en vredig zijn je hand en voet

Maar achter deze hoek
een werelddeel
achter dit ogenblik
een zee van tijd

Zul je voorzichtig zijn ,

.

Mijn geheime doosje,

Telkens ik mijn doosje open doe

kan er van alles gebeuren.

Soms , ben ik droevig

en sluit het dan maar vlug.

Maar , het is meestal anders

ik en mijn geheime doosje.

Ja , wat ligt er allemaal

in dat doosje mijn...

Zalig kan het er zijn

Welja ,het zijn mijn

eigen dromen die

ik daar verstop...

Gaat het even niet

omdat de pijn er

weeral is ,wel dan

neem ik meestal

het vakje vriendschap.

Eens ik daar vertoef

voel ik mij, een

gelukkig mens.

..

.


DE WEG VAN ALLE VLEES

Wat was ie onlangs trots, mijn poezenbeest
Toen het een vogeltje kwam apporteren
Althans wat botjes en bebloede veren,
Een vogellijfje, half en half ontvleesd.

Natuurlijk ben ik even boos geweest,
Maar ik wist ook : dit valt niet af te leren ;
Je kunt zo'n beestje nog zo goed dresseren
Er schuilt een roofdier in de poezengeest.

En bovendien is het nog minder gek
Dan mensen met een biefstuk in de bek.

..

.



Wanneer het donkert

Natuurlijk kan het zo zijn dat je lichamelijk zo verzwakt bent,
dat je niet in staat bent om hiep-hiep-hoera te roepen en om
dansend uit je bed te stappen. Maar dan nog is het nodig dat je
niet bij de pakken neer gaat zitten. Daar word je oud en nukkig
van, en onuitstaanbaar voor de anderen.
Een dezer dagen hoorde ik een liedje van mezelf, dat ik in geen
jaren had gehoord. Het was een van mijn allereerste ' songs'.
Het zong :
En juist wanneer het donkert
zoek dan die ene ster die flonkert !

..

.


 Als de liefde een andere
koers wil gaan varen,
doet zij dat : en alle
kerkers, wachters, ketenen
en hinderpalen in deze
wereld zijn niet sterk
genoeg om dat ook maar
één moment te vertragen.

.

.



Stijl is een aura van zelfvertrouwen.
Een aura die standvastig overkomt,
maar geen verwaandheid kent.
Stijl heeft niets met geld te maken.
Stijl laat zich niet intimideren en heeft alles te
maken met zelfdiscipline en zelfkennis.
Het is die onwankelbare uitstraling die voortkomt
uit het feit dat je bewezen hebt
dat je het leven aankunt. 

..

.

 Mijn trouwe vriend, Kwispel.

's Ochtends bij het ontwaken...

Neen niet door de wekker

Wel door mijn hond, met

een dikke lik in mijn oor.

Ja hij is de wekker steeds

klokvast één minuutje voor

Als de radiowekker dan

begint,kan ik rustig naar

het ochtend nieuws luisteren.

Maar dan na het nieuws is

mijn trouwe viervoeter

al daar met één pantoffel.

Voor de andere moet ik

wel wat meer ochtend-

gym doen, ja de tweede

moet ik maar van hem afnemen.

Zo begint steeds de dag. “Zalig”…

Mensen die me kennen weten dat

ik goede en slechte dagen heb.

maar mijn vriend de hond

denkt voor mij mee.

Hij kent het dagelijks ritueel

en wees gerust hij volgt me...

Wat doet hij dan zo speciaal...

Wel hij wijst met zijn neus

naar de richting waar ik iets

vergeet, en begrijp ik dat niet

onmiddelijk zal hij weleens blaffen

en mij aanzien van... vergeten.

Rond de middag weet hij dat ik

een kleine mini wandeling maak

met hem, ik noem het zijn

koekjes tournee van tien minuutjes.

Maar hij staat erop ,rotsvast kijk

hij me na het middagmaal aan

Vanmiddag moest ik voor

iemand een brief meenemen.

De brief stak klaar in het

zijzakje van de fiets.

Maar ja mijn geheugen

is een zift...

Gelukkig keek mijn lieveling

me aan deed teken met

zijn neus richting fiets

en ja wees gerust de

brief is in de juiste bus terecht

gekomen, want daar aan het huis

bleef mijn trouwe vriend staan.

WirWar

PS Mijn trouwste vriend , onze hond
is ziek maar is aan de beterhand.
Was echt bang vannacht.
WirWar