Naar de inhoud

Oh Maar

akke.beakke.be
Image and video hosting by TinyPic

Archief

AUTEUR : Willin Wilmink MIJN LAATSTE OMA


ac9p.jpg.


Mijn laatste oma 


Nu is mijn laatste oma dood
en niemand weet hoe ik haar mis,
want ik hou me altijd groot,
net als op haar begrafenis.

Toen zei die man: "Ja, volgt u mij."
Het was nog koud. Het was nog vroeg.
Ik zag er ook wel mensen bij,
die hadden geen verdriet genoeg.

Zondags ging ik naar oma toe
en alles mocht er op zo'n dag.
Ze werd nooit mopperig of moe,
al at ik bergen hagelslag.

Ze lachte om alles wat ik deed,
ik maakte deeg en brood en koek,
soms had ik me zo gek verkleed, o
dan deed ze't bijna in haar broek.

Ik klom nog wel eens in haar schoot,
dan was ik zogenaamd weer klein.
Nu is mijn laatste oma dood, 
nu kan ik nooit meer kleuter zijn.

Haar leuke huis blijft wel bestaan.
Het krijgt natuurlijk een nieuw behang.
Ik hoef er niet naartoe te gaan,
ook al duurt zondag nog zo lang.

Wanneer de meester in de klas
weer 'absolute stilte' wil, 
dan denk ik hoe mijn oma was
en dan word ik vanzelf wel stil.

Reageer op dit bericht

AUTEUR : Roger Bamps TREUREN OM EEN VRIEND

 

Treuren om een vriend



Op de snelweg van het internet,
vond ik een plaats van rust,
bestrooid met helende woorden,
maakte mij ervan bewust.

Dat op die eenzame nacht
zoekend naar affectie,
er twee mensen waren die zochten
naar iemand voor woordcorrectie.

Ik zal hun gedicht blijven lezen,
want het brengt vrienden weer samen,
over de grens van de dood heen,
gescheiden door een rivier van tranen.


1 reactie Reageer op dit bericht

AUTEUR : Frank Eerhart LABYRINT

.080829080828belgielabyr.jpg


labyrint

allemaal dezelfde gangen
je weet niet waar je bent
elke poort
lijkt op de poort
waar je begon

soms zou je willen
dat het kon
opnieuw beginnen
gewoon vooraan
je zou wat gangen
overslaan

Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten