Archief

We hebben allemaal problemen

waar we mee om moeten gaan,

niemand leidt een probleemloos

leven, maar het maakt alle verschil

op welke manier we met deze

problemen omgaan.

.
.





Inventaris

Ik kan je bekijken

Aanraken, verliezen.

Je benoemen met mijn klieren

Je leefbaar houden.

Ik kan je bedriegen

In diepe kamers.

Je ledematen plunderen,

Opschrijven. Lenig houden.

Ik kan je bevriezen

Van kop tot teen:

Je toevertrouwen

Aan een vroegere eeuw.

Ik kan je begraven

In het laatste omhulsel

Dat om mij blijft

Jij, geschilderde geliefde

Ik zeg je,

Ik kan je niet teruggeven

Niet aan jou. Niet aan mij

Je was immers nooit van mij.

Wie één oog heeft, zal God niet

danken tot hij een blinde

heeft ontmoet.





Toucouleur

Vrijdagavond

2 paar voeten op de bank

de jouwe tussen die van mij

het weekend voor ons uitgestrekt

je twijfelt tussen moe en blij

ik hou van die laatste uren van de week

wanneer alles mag en niets nog moet

wanneer de klok me niet meer voortjaagt

maar me alleen nog lachen doet

en wat zullen we morgen doen?

verover ik de wereld of jij mijn hart?

graven we ons in tussen de lakens

of halen we nog de vroege markt?

ik hou van de pauze tussen twee stille woorden

van het punt aan het einde van een zin

net zoals een weekend

een einde en toch een begin

(11-06-2002)

Als we blijven vasthouden

aan haat, woede, pijn en verdriet,

zal de liefde ons voorbij lopen

of zullen we er geen

energie meer voor hebben.

.


Keuken

Het aanrecht is leeg op je schaduw na.

Geen kruimel die de bestemming verraadt:

je bent zoek. Zelfs de kraan hangt halfstok.

Afwas is de verleden tijd van af zijn.

Ook het fornuis is al maanden stuk.

Dat treft. Wie achterblijft, eet rouwkost.

De liefde die je zoekt

is soms zo dichtbij

dat de ogen haar niet

kunnen zien. Laat

het zoeken dus maar

aan je hart over.

.


PAMPERS

Ze ruiken fris, vers uit de doos,

je zou er zo in bijten

maar nee, ze zijn niet om te eten,

ze dienen om te sch...

Het is veel beter om een beetje te

begrijpen, dan om een heleboel

verkeerd te begrijpen.

.




Tegen ‘t hemelsblauw

Kijk zei ze, de zee en de zon

en ginds, tegen het hemelsblauw, dat iele

bootje op de rand van de wereld zo mooi

mijn blik viel overboord de diepte in, strandde

onweerstaanbaar bij haar bevallige dijen

uitdagend wiegde ze wat heen en weer

alsof ze weten wou welke

aanblik ik nu wel de mooiste vond

kijk zei ik, de zee en de zon

en ginds dat iele bootje zo onbeweeglijk

mooi alsof het eeuwig blijven kon

maar hier, vandaag, tegen ‘t hemelblauw

dat heen en weer wiegen van jou,

niets is me liever mooi dan jij.