Vreemde eenden in de bijt

jaren geleden, naar mijn gevoel eeuwen geleden, bezocht ik veelvuldig zogenoemde bruine café's. de nachtkroegen waar zowel de handelsvertegenwoordiger, notaris en landlopers zich ophielden. verenigd door de alcohol. hier was geen rang of stand, hier was het zat of strontbezopen. in deze bruine kroegen heb ik heel wat interessante figuren leren kennen en avonturen meegemaakt waarvan sommigen zelfs het daglicht niet mogen zien. drie vierde van de stamgasten zijn ondertussen overleden aan een rotte lever of gewoon uit het leven gestapt wegens geen interesse meer. peter de druggebruiker, jos de alkoholist, richarke die je nergens bij kunt klasseren: alkoholist, druggebruiker, pillenslikker, en ga zo maar door. ik heb verscheidene van deze mensen lange tijd gekend en gevolgd. het is over hun avonturen dat ik het hier op deze blog wil hebben. verhalen uit de straatgoot met mensen die er meestal niet bij waren, figuurlijk en uiteindelijk letterlijk zoals noel die zich van de kempische brug in het ijskoude water stortte. zijn vriendin en hij gingen de aardbol verlaten maar zij had hem vergeten te vertellen dat ze kon zwemmen. Noel naar de landlopershemel, tina een nat pak en 30 meter zwemmen naar de kant. Dit zijn de soort verhalen die u hier zal aantreffen, voor zover mijn grijze hersenmassa mij niet in de steek laat tenminste. maar op al die jaren hebben de verlichte geesten toch genoeg streken uitgehaald dat ik niet snel zonder inspiratie zal vallen. en ja deze blog is opgedragen aan al zij die de aarde geruild hebben voor het walhalla. het ga je goed.