EEN VERHAAL !!
ZAND en STEEN
Een vehaal vertelt
over twee vrienden die door het bos liepen
Op een moment tijdens de reis
kregen ze ruzie,en de een
sloeg de ander in het gezicht.
Degene die geslagen werd
was gekwetst,maar zonder
iets te zeggen schreef hij
in het zand
VANDAAG SLOEG M'N BESTE VRIEND
ME IN HET GEZICHT !
Ze liepen verder totdat ze een oase vonden
en besloten een bad te nemen.
Degene die was geslagen raakte vast in modder,
en dreigde te verdrinken,
maar de vriend redde hem.
Nadat hij was bijgekomen kerfde hij in een steen:
VANDAAG REDDE M'N VRIEND M'N LEVEN!
De vriend die had geslagen en hem had gered vroeg hem:
Nadat ik je had geslapen schreef je in het zand en nu kerf je in een steen,WAAROM?
De vriend antwoorde:
Áls iemand ons pijn doet moeten we in zand schrijven waar de wind van vergeving het kan uitwissen.
Maar als iemand iets goeds doet voor ons,moeten we het in steen kerven waar geen wind het ooit kan uitwissen!'
LEER OM JE PIJN IN HET ZAND TE SCHRIJVEN EN DE GOEDE ERVARINGEN IN STEEN TE KERVEN!!