Zondag 24 mei 2009
keith haring
ben pompaf van de uitstap naar mons gisteren! we kochten een b-dagtrip en bezochten de tentoonstelling* van de duizelingwekkende keith haring, de amerikaanse homoseksuele kunstenaar die in 1990 in new york op 31-jarige leeftijd stierf aan aids. .
voor het eerst in ons land werden authentieke tekeningen, schllderijen, en beelden van deze kunstenaar uit de pop-art of graffiti-art periode, die samen met andy warhol, jean-michel basquiat, en christo (de kunstenaar die befaamde gebouwen inpakte) de artistieke icoon was van de laatste decennia van de twintigste eeuw, getoond.
ach, wij werden bijna draaierig van deze knettergekke fluo-schilderijen! in gifgroen, feloranje, knetterblauw en bloedrood, heel indrukwekkend en grappig allemaal, de details een uitdaging voor het oog en de geest, maar tja, zouden wij zo'n schilderij wel in ons huis willen???? keith haring was een typische straatkunstenaar. zijn oorspronkelijke bedoeling was kunst naar het volk te brengen en zijn reusachtge doeken en tekeningen passen wonderwel op gevels van gebouwen en op muren van scholen, metro's en stations. de t-shirts, het speelgoed, de posters, de badges en de magneetjes van zijn pop-shop (in soho) waren en zijn nog altijd begeerde gadgets, vooral bij het jonge publiek.
.
bergen, de hoofdstad van henegouwen, is werkelijk een fabuleuze stad van bergen: de straten en lanen gaan voortdurend bergop en bergaf en de bestrating is nog met kinderkoppen, zeer hobbelig, met vele trapsteegjes enz... oef! mijn benen zijn vandaag dus niet te doen, want we hebben uren rondgewandeld in deze waalse ville, die overigens heel charmant is, met natuurstenen huizen, spaanse barokke gevels, insolente winkeltjes en grote lommerbomen in plantsoenen en op pleinen...
mons is eigenlijk dichtbij (een halfuurtje met de trein), net zoals edingen, binche, soignies, jurbise, boussu... allemaal stadjes en dorpen op een boogscheut van mijn woonplaats en het ontdekken waard....
.
altijd weer word ik in mijn leven geconfronteerd met de clash van natuur en cultuur. ik vraag mij voortdurend af of het publiek dat tentoonstelligen bezoekt ook het publiek is dat in natuurreservaten naar vogels tuurt en met rubberen laarzen de moerassen intrekt. ik hoor nog altijd de smalende opmerking van dirk draulans, de befaamde vlaamse bioloog die zich inzet voor het populariseren van de sociobiologie, over citytrips, die 'echt niet aan hem besteed waren'.
maar echte natuurreizen en -uitstappen kosten handenvol geld, alleen al aan uitrusting en benzinegebruik, want die gebieden zijn niet met het openbaar vervoer te bereiken. daarom blijf ik bij de gedachte dat een trendy ecologische levensstijl alleen maar voor de gegoeden is weggelegd. ons uitstapje naar mons kostte welgeteld ongeveer 60 euro, treintickets en entreegeld voor de tentoonstelling, terrasjes en lunch inbegrepen.
de laatste tijd heb ik dus de neiging om naar die snoeshanen als dirk draulans nog nauwelijks te luisteren, ik hoor liever toevallige verhalen over hoe delicaat de smaak is van een eerste zelfgekweekte aardbei in een volkstuin...
* In het nieuwe BAM (Beaux Arts Mons, rue Neuve) et Anciens Abattoirs (Place de la Grande Pêcherie) MONS.