Maandag 27 juli 2009
ijsland
van mijn beste schrijfvriend ward (schuilnaam: chocolat) een prachtige reeks foto's doorgekregen van ijsland. een droomreis, jaren gepland, eindelijk ten uitvoer gebracht. gosh! waarom gaat iemand naar ijsland? waarom de zuinig gespaarde centjes verkwanselen aan een land waar niets te zien is? geen schitterende steden, chique hotels of resorts met alles erop en eraan en een bar vol mojito's en singapore slings en cosmpolitans en bloody mary's, maar bescheiden houten gastverblijven met kamers waarin alleen een paar bedden, bouwels van golfplaat waarin ijslanders hun mysterieuze donkere winters doorbrengen (om wat te doen?) een land met niks dan water, wolken, stenen en geisers??
wat zei je, in ijsland niets te zien? wel, wel, op de foto's zie ik toch: schitterend spuitende warmwaterfonteinen, watervallen, blauwe ijslandschappen, een haven vol sierlijke boten, schattig grazende pony's... en dit zijn maar vijf foto's uit de reeks! blijkbaar is er toch beweging in dat naakte land, activiteit, dynamiek... en zelfs al ligt ijslands economie te zieltogen door het faillissement van hun belangrijkste bank, toch heb ik ondertussen ontdekt dat ijsland een land is van ... dichters! nog beter: dichteressen! enkele namen: Vigdís Grímsdóttir (1953), Ingibjörg Haraldsdóttir (1942), Gerður Kristný (1970), Steinunn Sigurðardóttir (1950) en Sigurbjörg Þrastardóttir (1973). van deze vijf dichteressen die het oude en het nieuwe ijsland vertegenwoordigen, is een verzamelbundel gemaakt die ik ab-so-luut wil in handen krijgen. de titel luidt: moordliederen*.
met zo'n titel is, geloof ik, alles gezegd....
als toetje citeer ik hier een uit het ijslands vertaald gedicht van ingibjörg haraldsdóttir, gevonden op een groningse literaire website*
zij is de oudste. mijn generatie dus.
en wat een mooi gedicht, met een weids einde.
eindeloos wijd en weids.
zoals ijsland zelf, veronderstel ik.
NOVEMBERZANG
Ging op een
afstandje zitten. Wachtte
ik tot de sneeuwstorm bedaarde.
Meende ik.
Toen klonk in
mijn oren
een zucht
vanuit het Oktoberbos:
Naakt en zwart
stonden de bomen,
ijskoud alle zangvogels
en ijzig kil de stilte
totdat iemand
zei: 'Van hier
leiden alle wegen.'
©vertaling: Kim Middel
http://www.noordseliteratuur.nl/boek/4316