een lief okerkleurig scharminkel

Berichten van 13 februari 2012 tot 19 februari 2012

Zondag 19 februari 2012

een beest van diep bourgogne

februari, liefdesmaand.

in mijn bundel de tuinen van thevenet nam ik ook een gedicht op, dat de verscheurdheid om een afgelopen liefdesrelatie beschrijft.

torse nu

ik barstte als een bom uiteen

toen hij uit mij verdween.

mijn lijf formeel aan flarden.

dit stukgeschoten vel lijkt wel verstard,

verscheurd, verschrompeld. wat blijft:

een naakte romp, een roestige stomp.

een beest van diep bourgogne

indertijd vond ik dit een fel gedicht, nu ook nog, maar hoezee, we kunnen er blijkbaar op een of andere manier om lachen.....

zie onderstaand filmpje.

scenario: emwé buig
camera: natasja
productie: von ~~diesel~~ hoover
geluid: bourgognewijn

literatuur poezietorse nu

Geschreven door nicole2 om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 18 februari 2012

bezeten van liefde

het is niet omdat het een tijdje stil is op mijn blog, dat yasminneke in de realiteit niet bezig is met een of andere literaire 'affaire'.

lezen bijvoorbeeld.

ondanks enige opeenvolgede slapeloze en nachtmerrie-achtige nachten (let u op de opeenvolging van de ach-klank) lees ik weer als bezeten.

drie en meer boeken tegelijk.

ik selecter enkele covers:

dit is een boekje over een fietsend nederlands koppel in japan, een soort reisverslag. ondanks de ingewikkelde titel is het boekje netjes verdeeld in hoofdstukjes waarboven japanse wijsheden of levensvisies prijken: wabi-sabi (het schoonheidsideaal van eenvoud, terughoudendheid en elegantie), mono no aware (diep geroerd raken door de schoonheid en de vergankelijkheid van de natuur), en ukiyo-e (de drijvende wereld, ook zeepwereld genoemd, de wereld van het vertier).

een heerlijk, bijna hallucinant boekje, dat bij mij herinneringen oproept aan de tijd toen ik nog dol was op japan.

dit boek met en verzameling erotische verhalen van nederlandse en vlaamse schrijvers. kreeg ik als valentijnscadeau. ik lees elke avond voor het slapengaan een verhaal. louis couperus beschrijft niks seks, maar daarom is zijn verhaal juist super-langoureus-erotisch.

al verschillende andere verhalen gelezen, van vergeten kanjers als ferdinand bordewijk (1884-1965), de feministe ethel portnoy (1927-2004) , maar ook van jonge moderne auteurs als saskia decoster, eef lanoye enz.. ook de spaane sjaal van de nog levende maar blijkbaar toch ook vergeten hugo raes (1929), waarbij een koppel een soort trage bolero danst en tegelijk seks heeft, vond ik schitterend.

heel opwindend, niet vulgair, in een speciale verdichte en suggestieve stijl geschreven. expliciet seksueel, maar niet afstotelijk of vervelend, zoals sommige verhalen, die rechttoe-rechtaan seks bieden, maar totaal niet op de verbeelding werken.

de kers op de taart vind ik deze bundel verhalen over paranormale heiligenlevens van ludo noens. ik lees deze (horror)verhalen niet om de heilgheid of religieuze inhoud, wel om de spanning te voelen van de wonderlijke en toch wel horribele toestanden van de vreemde 'ziekten' en 'genezingen' die deze personages ervaren, waarbij de aanvaarding en de adoratie van het lijden (om de mensheid te redden?) bijna een doel op zich is.

ongelooflijk, dat de liefde en vooral het verlangen naar liefde die deze heilige mensen voor hun godheid vertonen (een totaal abstracte en dus niet geconsumeerde liefde) kan ontsporen in -laat ons zeggen- die soort elektrische en magnetische energie die lichamen doet zweven, kankers doet genezen en dode lichamen omgeeft met de lieflijkste bloemengeuren.

tussen haakjes, ook hildegard von bingen, van wie een geschrift is overgeleverd, dat zou kunnen gelden als de vroegst gekende beschrijving van het vrouwelijk orgasme:

(vert. uit het Engels) 'Als een vrouw de liefde bedrijft met een man, voelt ze de warmte tot in haar brein, het brengt een zinnelijke verrukking teweeg…'

is erbij.

ik wist dat zij een componiste en schrijfster was uit de middeleeuwen, maar niet dat ze vermeld wordt op de heiligenkalender.

maar onze mystieke hadewijch is er niet bij.

zij die haar bezetenheid dan toch heeft omgetoverd tot verrukkelijke literatuur...

tot slot:

in de krant weer een onheilsbericht gelezen betreffende de poëziezomer van watou: de subsidies zouden op de helling komen te staan omdat het programma te zeer op de toeristische leest zou zijn geschoeid.

ach wat, het is nooit goed: soms krijgen dichters het verwijt dat ze te moeilijk zijn, te hermetisch, dat ze te zeer schrijven voor een bepaalde elite. als dan pogingen worden ondernomen om poëzie dichter bij het volk te brengen, dan wordt de geldkraan dichtgedraaid! foei!

literatuur japanerotiekparanormale hei!ligenwatou

Geschreven door nicole2 om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 14 februari 2012

valentijn

op deze verrukkelijk regenachtige valentijnsdag, dit gedicht!

café coeur

spaarzaam sprenkelden we woorden

over het mosgroene kleed

nipten een bronsglaasje bier

proefden een fruitje verbeelding

ik noemde je appelsapje

frambozenbier, poire william

ik noemde je bourgognewijn

ik noemde je mijn lief

mijn lief van ultramarijn

HAPPY VALENTINE!

small talk valentijngedicht

Geschreven door nicole2 om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Over mijzelf

Ik ben Van Overstraeten Nicole, en gebruik soms ook wel de schuilnaam yasmin.
Ik ben een vrouw en woon in Halle 1500 (België) en mijn beroep is gepensioneerde leerkracht Nederlands.
Ik ben geboren op 30/6/1946 en ben nu dus 80 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: poëzie, theater, oosterse cultuur, muziek en koken.

Ik publiceerde 4 dichtbundels (De dagen van de winter, Jagen, Sapkracht en De tuinen van Thevenet). In 2006 acteerde ik in 'De koffers zijn gepakt', een theaterproductie van het Masereelfonds, als eerbetoon aan Bertold Brecht.

Berichten van 13 februari 2012 tot 19 februari 2012

Meer van een lief okerkleurig scharminkel