ragffijn en robuust
jammer, dat gedichtendag hier in mijn stadje niet officieel gevierd wordt! maar het davidsfonds orgniseerde op zondag 20 januari 2013 om 10.30u (een weekje geleden dus) toast literair, in het o.l.v. centrum, ninoofsesteenweg 7, 1500 halle. zoiets als een mini-gedichtendagje: fantastisch! my god! niemand minder dan eva gerlach (nederland), laureaat j.b. charlesprijs (1980), de van der hoogtprijs (1981) en de a. roland holstprijs (1988) en delphine lecompte (vlaanderen) kwamen naar mijn stadje afgezakt.
de hemelcontainer loste sneeuw in dikke vlokken, de wegen waren glad. toch trok ik mijn stoute laarzen en mijn lange regenjas aan (een hele sjieke!), zette een wollen muts op en nam mijn dochter, die notabene ziek was, mee (zij moest mij beletten uit te glijden). ik voelde mij zo dartel als een jong hondje. eindelijk zou ik mijn grote idolen persooonlijk ontmoeten!
delphine had de eer
het feest te openen. zij werd hartelijk verwelkomd door jan vanhaelen,
secretaris. ze waren allebei super: jan stelde de juiste vragen, delphine gaf
robuuste, grappige antwoorden. ik nam een
mooi fotootje van delphine en profil. ondanks haar sterke
teksten lijkt zij een fragiel, tenger wezen. maar dat is ze niet en zij beschikt
over een flinke dosis humor. dat vind ik optimaal. en ze draagt daarbij toffe truitjes!
toast literair werd muzikaal begeleid door een leuk duo: madinga, twee
broers uit gooik. zij speelden accordeon en doedelzak, intrigerende instrumenten!
dan was het de beurt aan eva gerlach om geïnterviewd te worden en neen, zij is geen verre familie van adrien de gerlache, poolreiziger. eva gerlach heet eigenlijk margaret dijkstra. op alle foto’s vallen me haar doordringende ogen op. mooi! eva gerlach is een ragfijne dame en schrijft ragfijne gedichten. zij leest ze ook heel verzorgd voor.
delphine daarentegen schrijft wijd uitwaaierende zinnen en leest ze klaar en duidelijk voor. ze kende zelfs een gedicht, het opwindaapje, helemaal vanbuiten. op de foto hebben delphine en ik blijkbaar heel veel plezier. ik zei dat zij robuuste poëzie schreef. zij vroeg zich af of zij dan wat moest verdikken om beter bij haar gedichten te passen. haha!
