Naar de inhoud

een lief okerkleurig scharminkel

akke.beakke.be
literatuur, cultuur, small talk

Berichten van 25 maart 2013 tot 31 maart 2013

for money en de dames-designers









for money, sofie lachaert, zie ook http://www.lachaert.com/

.

oef!

zondag 24 maart
was het passa porta festival in brussel.

ik kreeg een enthousiaste mail: 'pp was super. heb ook poolse dichter gehoord die in jouw poëzie voorkomt. moeyaert was beminnelijk, wieringa een gedreven verteller, terrin very cuite, de ijslanders gevat en grappig, noteboom een lieve opa en barnes een gentleman.

en dan ook een berg profiterolles met chocolade in de galerij.

volgende keer kom jij gewoon mee! w.

.

maar zondag 24 maart was het ook de laatste dag van de design-tentoonstelling for money in de oude post en ik moest suppoosten.

my god! in de vroege ochtend lag er tien centimeter sneeuw! dacht eerst: daar geraak ik nooit, het is spiegelglad buiten. maar a. gaf me moed: hij zou meelopen tot aan de galerie. tot ieders verbazing kwam er die dag veel volk. was de tentoonstelling tot nu toe een grote flop... dan ontpopte deze afsluiter zich als een daverend succes!

heb een raar gevoel over for money: een kunsttentoonstelling? of een tentoonstelling over geld, vooral interessant voor muntverzamelaars, bankbedienden, drukkers, geldwisselaars en andere weirdo's? alhoewel ik dol ben op avantgarde, vind ik bijvoorbeeld een stapel fake bankbiljetten van 50 euro verpakt in een verkreukeld plastiekje en gepresenteerd op een houten palet, pure rommel.

ach! de japanse kunstenaar katsushika hokusai* maakte tijdens zijn leven dertigduizend boekillustraties, theaterprogramma's, schilderijen en prenten. hij beweerde op zijn zeventigste dat wat hij voordien getekend en geschilderd had pure onzin was, dat hij nu maar pas iets begon te snappen van schilderen. nochtans realiseerde hij zijn meesterwerken net voordien, tussen zijn zestigste en zeventigste levensjaar. sommige (jonge?) hedendaagse kunstenaars (designers?) zouden aan dit verhaal een puntje kunnen zuigen en niet om het even wat voorstellen als sacrale kunst - en zeker zichzelf niet beschouwen als een nieuwsoortige god!

.

het zijn vooral de dames-designers die deze tentoonstelling hebben gered. wat zij toonden, was verrukkelijk mooi en ingenieus en grappig tegelijk. daarom in deze reportage een kleine feministsche kijk op for money...

hilde dedecker bijvoorbeeld maakte schitterende juwelen van centjes. heb haar website bezocht en ben er werkelijk van in de wolken:

http://www.hildededecker.com/works/parures/


1361963-1bf3a96da7b92f6e7ab89099daa74875.JPG

1361963-3e0cb3458af970dca3f1c7768df1f273.JPG

1361963-c694bcb9c38de40b44510af76af1592b.JPG


tine de ruysser ontwikkelde een project waarbij ze japanse origami-technieken gebruikt om van papieren geld fantastische juwelen te maken.
ook haar website is de moeite waard:
www.tinederuysser.com


1361963-b6e7dab98503600a74c0d98ae3143433.JPG

1361963-d1751b26f6f58447c1e987116d30e721.JPG


benedicte lobelle maakte een soort kijkdoos, een brandkastje bekleed met spiegels. in dit kastje kleefde zij muntjes met daarop een tijdsaanduiding: het is alsof zij de tijd, duizendmaal weerspiegeld, insloot in een brandkast... dit is een eigen interpretatie, maar ik heb er waarempel een gedicht bij gemaakt, zozeer vond ik de spiegeleffecten weird:


de wonderen van de wereld
gedicht geschreven in galerie de oude post en opgedragen aan de poolse dichter adam zagajewski


de vraag die wij ons moeten stellen is de volgende


zingen wij over de wonden van de wereld

of zingen wij over de wonderen van de wereld

zingen wij over de beschamende oorlog in afrika en in arabië

over roemeense ezelkadavers in onze lasagne

of over la mediterannee waar het niet meer zalig toeven is

de overheid besteelt mensen pikt hun spaargeld

 

of zingen wij over de bloei van de forsythia in het vroege voorjaar

het chinees klokje, de winterharde heester

die met zijn gele bloempjes in het straatbeeld opduikt

mijn keuken doet knallen

(mijn tuinvrouw snoeit mooie takken zet ze in een vaas)

 

laten we in de zon zitten en sprookjes vertellen

zei de gepensioneerde kunstschilder

laten we ophouden met het verkondigen van de gruwel

de straten niet langer volhangen met angst en verschrikking

maar kleine kleurrijke objecten spiegelen

zodat we het gevoel krijgen

deel uit te maken van de oneindigheid

 

de actrice, zij lachte bij elke opmerking van de kunstschilder

en verzonk in spiegels die eindeloos de tijd reflecteerden

 

de dichter, hij zag dat het goed was

en dronk op het winters terrasje van café blue note

een rochefort tien, een dijk van een bier

de beste trappist ooit 


1361963-55090c47b277ce6e7eac2e1853d76e85.JPG


*http://4money-vondel.tumblr.com/
*er loopt op dit ogenblik een tentoonstelling over hokusai in het museum voor het verre oosten: http://www.kmkg-mrah.be/nl/expositions/hokusai

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door nicole2 om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van een lief okerkleurig scharminkel

↑ Terug naar de berichten