bescherming

Janti schrijft in haar mail 'Update 3' over Merapi, de bewaker van de Merapi-vulkaan. Hierbij het artikel van Victoria Gilman over de evacuatie van de Merapibewoners.


"15 mei. Heel wat bewoners op de flank van de Merapi vulkaan willen zich niet laten evacueren ondanks de waarschuwingen van wetenschappers en de regering.
In de plaats daarvan bereiden de bewoners van de Merapi offers voor en houden ze dans-ceremonies om de geesten van de vulkaan te kalmeren.

                 

De locale authoriteiten zeggen dat ze worden tegengewerkt door een 80-jarige spirituele leider, Maridjan, die maar blijft beweren dat de vulkaan veilig is. Er is geen enkel risico, blijft Maridjan maar herhalen en de bevolking volgt zijn raad om te blijven op.
Maradjan heeft de officiële titel van 'sleutelhouder van de berg Merapi' gekregen van de vorige koning van de stad Yogyakarta. Deze eervolle functie maakt dat Maridjan moet waken over de geesten die boven op de berg wonen en hij wil de berg niet verlaten vooralleer hij een teken gekregen heeft van die overleden koning.

                          

Maar wetenschappers zeggen dat de uitbarstingen heviger worden, dat de lava plots kan uitbarsten in lavastromen die tegen honderden kilometers per uur de berg afstromen. De westflank vertoont nu al verse lava."

donderdag, 1 juni 2006

De chauffeurs – een van hen komt uit Bantul zelf – die de truck met onze hulp naar Anggi hebben gereden zijn verbijsterd en zwaar onder de indruk. Het enige huis dat overeind staat, midden in een totale puinhoop, is dat van Anggi. Alle giften worden dus naar Anggi’s huis gebracht, d.w.z. onze giften want ze hebben geen andere giften gezien. Die zullen bij aankomst wel meteen verdeeld worden onder de bewoners, zoals dat ook gebeurd is met onze giften. Net kreeg ik een smsje binnen van Anggi waarin ze meldt: ‘Toiletartikelen, zeeppoeder, melk, medicijnen, vitamines zijn vanmiddag uitgedeeld. Broodjes, groente en gezouten vis zijn gisteren uitgedeeld.’ Gisteren vertelde ze dat het drinkwater op het terras van een van de buren dat nog een dak had was opgestapeld omdat haar eigen huis al zo vol was met mensen. Ze is, zei ze, zeer strikt met het rantsoeneren van water omdat water van vitaal belang is. Vandaag zou ze hulp krijgen van een vrijwilligersorganisatie. Ik heb haar nog niet zelf kunnen spreken maar zal morgenvroeg bellen om te vragen wat ze nodig heeft.

De hulpverlening van de regering die maar uitblijft, terwijl de goederen zich volgens berichten in de krant opstapelen is het gesprek van de dag. In de krant staat dat Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Ingkang Jumeneng Susuhunan Paku Buwono XIII Hangabehi, de vorst van Mataram dus, de graven bezocht heeft van zijn voorvaders en ‘vergramd’ is omdat ook die graven kapot zijn. Nou dat is nu eens bericht om vergramd over te zijn! I.p.v. dat hij zijn levende onderdanen bezoekt en bijstaat bekommert hij zich om zijn dode voorouders! Vreemde snoeshaan.

Het is dus goed dat veel mensen op eigen initiatief hulp bieden aan de getroffenen. John Kokkedee, mijn gastheer in Leiden, zei dat onze hulp wel een druppel op een gloeiende plaat zal zijn. Ja, maar je kunt het ook heel anders zien: als een kiezelsteentje in de oceaan dat kringen maakt die groter en groter worden. Mensen die van onze actie hebben gehoord bieden spontaan aan ook mee te helpen. Velen onder jullie hebben mijn mailtje doorgestuurd aan anderen. Die anderen zullen het misschien ook weer verder doorsturen. Ik kan jullie niet dankbaar genoeg zijn. Tot nu toe is er reeds € 885 ingezameld. Het saldo bedraagt nu dus ongeveer € 515, daar is heel veel mee te doen en van te kopen. Morgen horen jullie meer.

Van Steven en Linda heb ik een tip gekregen: het is eenvoudiger, goedkoper en sneller om geld over te maken met vermelding van de BIC en het IBAN (ik raad maar wat met de lidwoorden hoor, want weet niet waar de letters een afkorting van zijn) van de begunstigde. Daarom hier nog een keer mijn rekeningnummer helemaal compleet:

ABN-Amro rekeningnummer 43.36.06.908

op naam van:
W.W. Dharmowijono

Valkenhorst 48

2317 CM Leiden

BIC: ABNANL2A

IBAN: NL51ABNA0433606908

Gisterenavond of zeg maar gisterennacht – het regende dat het goot, misschien ook in Yogya – belde Teguh op van het ziekenhuis om te vertellen wat hij gehoord had van de laatste patiënt die avond: de sfeer in Yogya is beklemmend, en dat komt omdat Mbah (grootvader) Marijan (uit te spreken als Maridjan), de wachter van de Merapi, heeft gezegd dat de mensen nu waakzaam moeten zijn. De vulkaan zou die nacht uitbarsten. Deze Mbah Marijan heeft het de overheid heel moeilijk gemaakt bij het evacueren van de bewoners van de dorpen op de flanken van de Merapi. Die geloven namelijk dat hij kan communiceren met de berg. Pas als Mbah Marijan zegt dat de Merapi gaat uitbarsten, willen ze weg. Dat zou gisteren dus gebeurd zijn. Maar er is altijd een uitweg: mensen moesten jonge kokosbladeren voor hun huis plaatsen. Indonesia is en blijft het land van de stille krachten, misschien kunnen bepaalde personen inderdaad communiceren met vulkanen, wie zal het zeggen. We zullen maar hopen dat Mbah Marijan de Merapi dan ook kan overhalen niet eerst uit te barsten, want dat zou een onvoorstelbare ramp zijn. Overigens, volgens een lijstje in de krant van vandaag deden zich tussen 6 en 30 mei dit jaar over heel Indonesia (van Papua tot Aceh) veertien aardbevingen voor tussen 5,0 en 6,4 op de Richterschaal. Het is verbazingwekkend dat er van regeringswege geen enkel beleid is om het hoofd te bieden aan de gevolgen van een aardbeving.

Lieve vrienden,

Hier een update, we zijn nu woensdag, 31 mei 2006.

Het totaal aan bijdragen is € 535. Het grootste deel heb ik reeds op mijn rekening overgeschreven gekregen.

Gisterenavond werd om veiligheidsredenen besloten pas deze ochtend te vertrekken naar Yogya. In de truck (een grote gesloten ‘box van’) stonden uiteindelijk 105 kartons drinkwater, melkpoeder en basisbenodigdheden voor persoonlijke lichamelijke hygiene alsook medicijnen. Allemaal gekocht dankzij jullie bijdrage en die van Indonesische vrienden en onbekenden.

Vanochtend ben ik naar de pasar gegaan om verse groente te kopen. Anggi had gisterenavond verteld dat er in de verre omtrek geen cassaveplanten en papayabomen met bladeren te zien waren omdat alle bladeren reeds ‘geplunderd’ waren; die worden hier nl. als groente gegeten. Ik heb tamelijk grote voorraden (samen 155 kilo) bloemkool, wortel, selderij, prinsesseboontjes, kangkung, peulerwtjes, jonge uitjes en tomaten gekocht en heb de ‘cabe’, de pepers, niet vergeten. De vrouwen die de groente naar de auto torsten hebben samen Rp 25.000 gekregen. Een van hen vroeg of de groente voor Yogya was, en toen ik zei dat dat inderdaad de bedoeling was, zei ze dat ze uit Bantul kwam. Ook heb ik zout en een ander soort gezouten vis gekocht, naast de vis die gisteren gekocht was, en koffie bij mijn broer gehaald.

Vandaag uitgegeven:

155   kilo          Groente                                    Rp       451.000

7       kilo          pepers (cabe)                           Rp         35.000

                        zout                                        Rp           7.500

2       kilo          gezouten vis                              Rp         60.000

2       kilo          koffie                                        Rp         48.000

3                      draagsters                                 Rp         25.000

                                                                        ------------------

                                                                      Rp         26.500              Rp       626.500

                                                                                                                     ------------------

                                                                                                                     Rp    4.188.816

Verder hebben we nog eens 50 kartons drinkwater gekregen (naast de 55 kartons van onszelf en 50 van de manager van onze brillenwinkel en haar familie) van de eigenaar van de ‘box van’ en 500 broodjes van de eigenaar van de fruitwinkel naast onze brillenwinkel. Het transport (benzine en chauffeur) hebben we ook gratis gekregen.

We hebben ongeveer € 370 besteed, wat betekent dat er nog € 165 over is. Wat hiermee gedaan wordt hangt af van de noden van Anggi en haar buren. Vanochtend smste Anggi mij dat er een lijk was gevonden onder de ruines in het wooncomplex. Het was een bejaarde vrouw die in een soort van verzorgingshuis woonde en bezweek aan haar verwondingen zonder dat iemand het wist. De buren dachten aan dode ratten toen het hoe langer hoe erger begon te ruiken. Maar een van de verzorgsters zag de vrouw in haar droom. Ze vertelde dat ze dood was en wees de precieze plek aan waar ze later levenloos van onder het puin werd gehaald. Hulp van de regering hebben ze nog niet gekregen, hoewel er wel allerlei beloftes zijn gedaan. Konvooien trucks volgeladen met voedsel, donaties van particulieren, rijden van Semarang naar Bantul onder bewaking van de politie (die natuurlijk betaald wordt) om eventuele plunderaars te ontmoedigen.

De krant (kijk naar The Jakarta Post www.thejakartapost.com) staat vol van verhalen over hulpverlening die maar weinige delen van de getroffen streek heeft bereikt en de Indonesischtalige kranten melden diefstallen en plunderingen: vrachtwagens en auto’s worden gestopt en de chauffeurs worden gedwongen hun bagage af te geven. Ik weet niet of zulke berichten de internationale pers halen. Wij hadden gevreesd dat onze truck ook geplunderd zou worden, daarom ben ik zo blij dat dat niet gebeurd is. De truck is om 15.15 uur veilig aangekomen in Anggi’s complex in het zuiden van Yogya (eigenlijk al in de streek van Bantul), zij het wel langs allerlei omwegen want veel wegen waren afgezet. De groente is reeds uitgedeeld. Mensen stortten zich op de tandenborstels, niemand heeft tanden kunnen poetsen sinds de aardbeving. Vanavond worden na het avondeten de broodjes, de toiletartikelen en de waspoeder uitgedeeld. Het blijkt ook dat ik me in de getallen vergist heb. Er waren niet 250 mensen in het complex, maar 500, en nu zijn er ‘ineens’ 100 mensen bijgekomen, die in hutten aan de kant van de rivier woonden en dus eigenlijk niet bij de complexbewoners hoorden, maar nu wel.
Leed verenigt mensen.

 
Janti

Lieve vrienden,

De stand van zaken is vandaag, dinsdag 30 mei 2006 als volgt:

Vanmiddag toen ik mijn mailtjes las, zag ik dat sommigen van jullie reeds op mijn oproep gereageerd hadden: er was een bijdrage toegezegd van in totaal € 310. Heel hartelijk dank!!

Anggi berichtte mij dat er nood is aan damesverband (iets waar je niet aan denkt als je het niet zelf meemaakt), melkpoeder voor de kinderen, eenvoudige medicijnen zoals paracetamol en vitamines, gezouten vis, zeeppoeder, badzeep en andere toiletartikelen (gedroogde bami hadden ze al van anderen gekregen) en in de eerste plaats drinkwater in flessen. Water hebben we proberen te kopen bij de fabriek zelf maar daar was alles op, omdat ook zij al het water dat zij hadden hebben gestuurd naar Bantul. Wie nog water wil kopen moet het nu bestellen. Voor de Makro zag ik mensen drie vrachtwagens laden met allerlei voedingswaren, ook voor Bantul en omstreken. Uiteindelijk hebben wij met hulp van vrienden toch nog drinkwater kunnen kopen. Weliswaar is dat in één dag, hoogstens twee dagen op, maar het is tenminste iets.

Ik heb niet gewacht tot jullie bijdrage mijn bankrekening bereikte en heb meteen al geld gehaald met mijn pasje en daarvan gekocht:

2       dozen      So Klin Deterjen Higinis 150 x 30 gr (zeeppoeder)                 Rp         81.272

1       doos        Rejoice 480 x 5 ml (shampoo)                                               Rp       162.338

1       doos        Sunsilk Silky 960 x 6 ml (shampoo)                                       Rp       257.051

1       doos        Lifebuoy Red 144 x 90 gr (badzeep)                                      Rp       164.820

1       doos        sabun Giv Biru (badzeep)                                                       Rp         54.865

8       pakken    Laurier Super Maxi 6 x 8 pcs (damesverband)                       Rp       124.144

1       dos          Pepsodent White (tandpasta)                                                 Rp       264.897

6       pakken    Oral B Contura Soft @ 3 pcs (tandenborstels)                       Rp         61.800

6       pakken    Jordan SG Classic Hard @ 4 pcs (tandenborstels)                 Rp         81.708           

12     dozen      Dancow 800 gr (melkpoeder voor kleuters)                           Rp       459.480

6       dozen      Bebelac madu 400 gr (melkpoeder voor baby’s)                    Rp       183.462

55     karton     drinkwater Aqua/Aguaria 12 x 1,5 l  en 24 x 600 ml               Rp    1.332.000

1       kilo          gezouten visjes                                                                       Rp         30.000

                                                                                                                     ------------------

                                                                                                                     Rp    3.562.316           

Verder hebben wij van Indonesische vrienden én mensen die wij totaal niet kennen, maar die ook wilden meedoen, toen ze hoorden wat we aan het doen waren, ontvangen om aan Anggi en buren door te geven:

50     karton     drinkwater Aqua

500   broodjes

Ik moet ook nog melden dat íemand (die ik niet ken) zijn truck heeft uitgeleend (met chauffeur) om alles naar Yogya te vervoeren, maar het is bijna avond en er zijn onveilige toestanden gemeld. Daarom is besloten pas morgenochtend (dus woensdag 31 mei) te vertrekken.

Ik heb Anggi jullie groeten en gebeden overgebracht. Ze is erg ontroerd en smste: ‘Mijn huis is nog heel, maar al mijn buren hebben hun huis en bezittingen verloren. Hun leed is mijn leed. Wat ons overeind houdt is de liefde van vrienden, kennissen en totaal onbekenden. Dank je wel.’

Daar valt eigenlijk niets aan toe te voegen, behalve ook van ons in Semarang: heel hartelijk dank voor de steun. Ondertussen heeft een vriendin nog € 100 bijgedragen. Totaal dus € 410. Jullie zijn geweldig.

Liefs,

Widjajanti

Er wordt gezocht zo goed als mogelijk. Maar niet alles is mogelijk.

Indonesië is een republiek, bestaande uit een groot eilandengebied in Zuioost - Azië. De 13.677 eilanden vormen samen de Indonesische Archipel die in de Indische oceaan ligt. De eilanden zijn omzoomd met palmen en hebben nogal wat actieve vulkanen. In Indonesië wonen ruim 200 miljoen mensen. De bevolkingsdichtheid is erg groot. De overbevolking concentreert zich op Java en Bali. Hier vindt men industrie en daardoor werkgelegenheid.
Het land telt 300 verschillende etnische groepen. Elke groep heeft zijn eigen ongeschreven vaste gewoontes. De meesten zijn van Maleise oorsprong, waarvan de Javanen, de Sundanezen, de Baliërs, de Daykan (Kalimantan) en de Acehers (Sumatra) de grootste etnische groepen zijn.
Minderheidsgroepen zijn de Euraziaten, Arabieren, Indiërs en Chinezen. De Chinezen vormen met vijf miljoen inwoners een grote groep en zijn sterk met elkaar verbonden.

• telefoonaansluitingen: 5.588.310(vast) en 1.070.000 (mobiel)
• radiostations: AM: 678, FM: 43, korte golf: 82
• radio's: 31.500.000
• tv stations: 41
• televisies: 13.750.000
• Internet Service Providers (ISPs): 24
• internet gebruikers: 4.400.000

Hieronder zie je een kaart van Java, het hoofdeiland, waarop de hoofdstad 'Jakarta' gelegen is. De gele vierkantjes op de kaart duiden het aardbevingsgebied van 27 mei aan. Een honderdtal km daarboven ligt Semarang, de stad waarin Janti woont. Janti is mijn Indonesische vriendin die me onlangs een vraag tot hulp zond.

                            

Hier nu de eerste mail die ik van Janti kreeg over Yogya en de aardbeving.

Het officiële dodental nam de eerste dagen hand over hand toe, en had op 1 juni de 6200 overschreden. Het Rode Kruis verwacht dat er nog honderden, misschien zelfs duizenden doden onder het puin liggen. Verder zijn er duizenden mensen, waaronder veel kinderen, gewond geraakt.

                           

De meeste slachtoffers, mogelijk rond de 90 procent ervan, zijn gevallen in de regio Bantul, die ten zuiden van Jogjakarta ligt; daar zijn bijna alle huizen ingestort. Verder is



Klaten, ten oosten van Jogjakarta, zwaar getroffen.

De ziekenhuizen in en rond Jogjakarta kunnen de grote hoeveelheid slachtoffers niet verwerken. Het ziekenhuis dat zich het dichtst bij het epicentrum van de beving bevindt, is het Muhammadiyah-Ziekenhuis van Bantul.



Ook Jogjakarta kent een aantal ziekenhuizen, waarvan enkele voor Indonesische begrippen goed zijn geoutilleerd. De toestroom van slachtoffers was de eerste dagen echter zo groot dat verpleging tot op de parkeerplaatsen moest plaatsvinden. Sommigen werden zelfs afgewezen, omdat hun letsel niet zwaar genoeg was.

De overlevenden ontbreekt het aan bijna alles. Zij moeten vaak de wacht houden bij hun (deels) ingestorte huizen, omdat anders dieven zich van de achtergebleven eigendommen meester kunnen maken. Overnachten is echter niet mogelijk in die huizen, maar moet in de buitenlucht gebeuren.

                           

Daar is het onaagenaam toeven doordat er vrij zware regens zijn losgebarsten. Sommigen hebben tenten weten te bemachtigen, velen doen het met plastic of minder.

In Bantul hebben overvallers zich van ambulancemateriaal meester gemaakt, en zij beroven huizen onder het mom van hulpverlening.

In de stad Jogjakarta zelf ontstaat gebrek aan voedsel; vele winkels zijn gesloten of bestaan niet meer, en lange tochten worden ondernomen om aan het noodzakelijkste te komen.

Wachten op benzine...

Een complicatie is dat de prijzen van benzine, van voedingsmiddelen en van andere waren exponentieel zijn gestegen: naar verluidt, is benzine tien maal zo duur geworden als gewoonlijk, voedsel vier tot vijf maal.

Tijdstip:       
onze tijd:          vrijdag, 26 mei 2006 om 22u 54
Plaatselijke tijd:  zaterdag, 27 mei 2006 om 6u 54

Diepte: 17,1km onder de zeebodem 

Plaats op wereld: 7.962°S, 110.458°E 
Op Java, dicht bij de kust, 30 km van Yogyakarta & 110 km van Semarang, de stad waar Janti woont.

Een sterkte van 6,3 op schaal van Richter

In de chaos die volgde verspreidde zich het gerucht dat een nieuwe tsunami op komst was. Duizende mensen vluchtten op bromfietsen en in auto's naar hoger gelegen oorden met het spookbeeld van het verwoeste Aceh voor ogen. Gelukkig kwam het verlossende bericht van het Japanse metereologisch instituut, zeggende dat er geen tsunami zou komen.

Vanaf 8 mei was de vulkaan Merapi die dichtbij het epicentrum van de aardbeving ligt al actiever aan het worden. 

                                 


De aardbeving van 27 mei verhoogde de activiteit van de Merapi die toen al lava liet vloeien en aswolken en gas spuwde.

                                  


Vijf uren na de beving telde men in de regionale ziekhuizen al meer dan 200 lijken en stroomden nog veel meer gekwetsten toe. Veel mensen hadden gebroken beenderen en snijwonden.
De omgeving van Yogyakarta was in één ogenblik herschapen tot een grote puinhoop: beschadigde hotels en regeringsgebouwen, ingestorte buildings en duizende verwoeste huizen...




 
De beving scheurde het wegdek van start- en landingsbanen op het vliegveld dat zeker tot zondag zou gesloten worden. De electriciteit en het telefoonverkeer lag plat in grote delen van Yogyakarta.
Er was plots gebrek aan drinkwater, kleding, voeding, medicijnen, verzorgingsprodukten, tenten en dekens.

Er werd niet zo veel aandacht in onze media besteed aan deze ramp en toch... meer dan 5000 doden, 20 000 gekwetsten en 200 000 daklozen.

Rechtstreeks storten kon
 op de Nederlandse rekening van de Indonesische Janti die in Semarang (op Java) woont.

klik op onderstaande link om op een interactieve kaart te zien waar de aardbeving plaats had.

http://www.voanews.com/ftpafp/IndoQuakeEN2905/start.swf