Stillaan de deur uit.


De jaren gaan voorbij kinderen worden groter,
willen hun eigen weg gaan.
Is normaal in leven laat ze los,
laat ze proeven van het leven.
Het doet wel pijn maar je leert er mee leven.
Vooral zijn broer was er wel even tegen.
Stond daar nu ook alleen want ze waren twee handen op een buik,
moest nu ook aanvaarden al schreeuwde hij het luid wil mijn broer niet kwijt.
Begreep het wel dat dit kwam aan te komen had een vriendin wou samen wonen,
van leeftijd was hij een paar jaartjes jonger,
ooit komt de dag dat hij er ook klaar voor zal zijn.
Mijn hand is er steeds voor jou,
je leerde eraan lopen,
Mijn deur staat altijd voor je open,
En als er tranen komen door zorgen of door pijn,
zullen wij steeds voor jou er nog zijn.

















