Tip Nr.9 Faber Toys

Tip Nr.6 was oorspronkelijk bedoels om Nr.7 te worden, maar door één of andere oorzaak is die websitelink van die oorspronkelijke Nr.6 (je kan toch nog volgen?) niet meer bereikbaar.
Ik volg de situatie op de voet, en sla alarm als die oorspronkelijke Tip Nr.6 opnieuw downloadbaar is. Maar zoals je wellicht reeds zal veronderstellen, gaat hij dan een ander nummer op de huid gekleeft krijgen. Welk nummer dat gaat worden vermeld mijn kristallen bol niet, hou het in elk geval in de smiezen. Speur naar de naam VAMP...
Ik ga er niet verder over mekkeren, maar het is echt zonde, zo'n onvoorstelbaar nuttig prog dat niet meer beschikbaar is!
Over deze waarover het nu handelt, is eigenlijk weinig te zeggen. Een media-player die beter is dan Windows Media Player, beter dan WinAmp en loop het rijtje maar af.
De naam is UltraPlayer, hij speelt gewoon ALLES af, en je download hem bij
http://www.ultraplayer.com   

Mijn computer is mijn beste vriend, dat kan ik onomwonden stellen.
Waar mijn eega nogal eens durft te mekkeren, tegen te pruttelen en soms een ferm stukske kan zagen, niets van dit alles bij mijn computer. Hij doet bijna altijd zonder morren wat ik hem opdraag. Hij in de veronderstelling dat een PC mannelijk is, want als hij vrouwelijk was zou hij een zij zijn, in elk geval toch nog méér kuren hebben?Bijna altijd, maar hij weet wat hem te wachten staat als hij niet luistert.
Een ferme trap ertegen, daarvoor staat hij trouwens net op de geschikte plaats, onder het bureau.
Dat heeft me al eens een verstuikte grote teen opgeleverd, ik dacht eerst zelfs dat hij gebroken was.
Helemaal opgezwollen en zo blauw als een...ik vind geen geschikt woord, ik wou schrijven als een patat maar die zijn niet blauw.
Aan de voorkant zitten er dan ook reeds enkele serieuze deuken in, maar het binnenwerk is picobello onderhouden hoor! Nog maar juist heb ik hem eens zorgvuldig gestofzuigd vanbinnen. Dat wist je nog niet hé, dat je dat soms zo eens moet doen?
Er zitten namelijk nogal wat ventilatortjes in, in zo’n computer. In een desktop toch, van een laptop ben ik niet op de hoogte. Er zit er één op de voeding, er zit er één op de processor, er zit er eentje op de grafische kaart, eentje op de TV-kaart...
En ze hebben de neiging om het stof aan te trekken. Met te veel stof op de schoepen halen ze het vooropgestelde toerental niet meer, de PC loopt warm, raakt defect en voor je het weet sta je met jouw portefeuille te zwaaien in de winkel om weeral een nieuwe te kopen...
Ik spreek ook tegen mijn computer. Dat heeft niets te maken met het feit dat ik seniel aan het worden ben, al beweert mijn vrouw dat bij hoog en bij laag, maar omdat ik spraaktechnologie geïnstalleerd heb.
Na het faillissement van Lernout & Hauspie kon je de software kopen aan halve prijs, en sindsdien heb ik al goed gelachen...
Dat zal voor volgende keer zijn echter.

Komt er nog bij dat ik niet eens gebakken peren lust, enfin ik denk het toch niet te lusten, want ik heb het nog niet geprobeerd. Peren in ingedikt sap wel, en ananas en fruitcoctail en zo…Gebakken appelschijven ook, met goed doorbakken bloedpens of bloedworst, dat zal ik niet gauw versmaden!
Frikadellen (waarom zeggen onze Noorderburen altijd frikandellen of fricandeau, klinkt dat chicque misschien?) met kriekjes zal ik ook niet nee tegen zeggen, je ziet dat ik genoegen neem met de eenvoudige dingen des levens.
Ik ben een eenvoudige jongen, het moet voor mij niet altijd een zesgangen diner zijn, daar word je trouwens veel te rap dik van, van je altijd zo vol te vreten. Beter een beetje op de lijn letten, en op de cholesterol.
Maar rode wijn is dan weer goed voor de bloedcirculatie, om de aders open te houden. Die neutraliseert de cholesterol in het lichaam, of ben ik hier aan het dwalen, uit mijn nek aan het kletsen?
Het zou me niet verwonderen, want ik ben helemaal de kluts kwijt door die stront.
Want wat wil ik nu eigenlijk beweren, dat je WEL veel mag vreten als je er maar genoeg rode wijn bij drinkt?
Zo heb ik vanzeleven eens in een hondenstront getrapt met mijn sportschoenen, toen wij gingen wandelen in het Peerdsbos, daar in Brasschaat.  Je zou denken dat in een peerdsbos alleen paarden de toelating hebben om vijgen te deponeren, maar mooi niet dus. Stinken dat het deed, ik werd er bijna misselijk van. Na een uur of drie mijn schoen aan het gras afgeveegd te hebben dacht ik dat de klus geklaard was.
Maar ik dwaalde, want toen wij in de auto stapten om naar huis te rijden, en ik de chauffage ( in het Vlaams is dat heater, dat geeft meer warmte) aanzette en die op mijn voeten begon te blazen, viel de ene na de andere inzittende flauw in de auto. Ik heb dat maar zo gelaten, dan was ik van hun gezaag af tijdens de rit huiswaarts.
Thuisgekomen heb ik die schoenen maar weggegooid, er stonden van die zolen onder met allemaal ribbeltjes. Begin daar maar eens de stront tussenuit te peuteren, onbegonnen werk!
Ik zette er de hogedrukreiniger op om de klus te klaren, maar de schoen vloog zover weg dat ik hem niet meer gevonden heb. Dan heb ik de andere ook maar weggegooid.
Datzelfde risico wil ik echter niet lopen met mijn fiets. Moet ik nu ook andere bandjes gaan kopen, of komt één of andere brave senior me misschien helpen?

Wat is me dat nu?

Rijd ik toch potverdomme wel door een hondenstront zeker, met die mooie nieuwe bandjes die op mijn fietswielen liggen! Zo ne echt verse smeuïge drol, die daar vers ligt te dampen in het midden van het fietspad. Welke halvegare onverlaat laat nu daar zijn hond zijn gevoeg doen?
Als het überhaupt al een hond was, aan de grootte van de ontlasting te zien zou het evengoed een olifant geweest kunnen zijn. Maar daar kan je lelijk verkeerd in zijn. Ik heb eens een juffrouwtje gezien met een hondje, zo’n keffertjessoort bijna zonder haar. Weet ik veel hoe die heten, ik ken maar enkele hondenrassen bij naam.
De sympathiekste vind ik een St.Bernard, indien ze zo’n vaatje met alcoholische vloeistof aan hun nek hebben hangen dan toch. Anders zijn ze maar een hond zoals alle andere…
Maar het ging over dat keffertje. In het midden van het voetpad gedeponeerd natuurlijk, (waar anders?) draaide die me daar een stront te voorschijn om U tegen te zeggen. Die was bijna even groot als hijzelf!
Om terug naar mijn onderwerp te keren, waarom heb ik dat nu niet eerder gezien nondedju? Met teveel aandacht te besteden aan die fietscomputer natuurlijk! Ik ben razend, hoe krijg ik nu die stinkende bruine viezigheid van die band af? Bij nader inzien hangt het zelfs aan beide wielen, dat is al helemaal klote.
Zo kan ik niet thuis komen en mijn stalen vriend in de gang zetten, op gevaar af het hele huis te verpesten.
Goede raad is duur, maar wie gaat me die geven?
Hulpbehoevend kijk ik in het rond, maar als je hulp nodig hebt kan je er naar fluiten natuurlijk.
Niemand die met een badje zeepsop en een borstel komt aandraven, en zegt "Hier kerel, gebruik dat maar’
Dat is nu eenmaal zo, als je met de gebakken peren zit kan je het altijd alleen oplossen.

Dat is een goeie, en tevens een gemakkelijke!
Radio Screamer, die internet radiostations van over de hele wereld weergeeft, met insgelijks een uitgebreide lijst van Belgische zenders, die uiteraard op een gewone radio niet te vinden zijn.
Het programma kan na installatie in het Nederlands ingesteld worden, en een reuzegroot voordeel is ook dat je heel simpel alle geluid kunt opnemen dat uit de luidsprekers komt.
Het volstaat op de REC. knop te klikken, eventueel maak je eerst een map aan waar de opgenomen muziek terecht moet komen. Doe je dat niet, dan doet Screamer radio het zelf!
Je haalt het daar  http://www.screamer-radio.com   

Sedert mijn fiets gepikt werd, een jaar of zes geleden, hoste ik rond met het vehikel van mijn echtgenote. Ik koop geen andere meer, dacht ik bij mezelve, ik sponsor de dieven niet langer. Afgelopen was het met mooie uitstappen per fiets te maken, want met een damesfiets met slechts 3 versnellingen kan je je bezwaarlijk onder de mensen vertonen nietwaar?
Maar de olieprijzen van de dag van vandaag hebben mijn kijk op de dingen veranderd. Voor de prijs van slechts 2 tankbeurten heb ik mij dus een nieuw veloke aangeschaft.
Als de zon er op schijnt is het precies een juweel dat daar staat te schitteren.
21 versnellingen vooruit en 3 achteruit, ze overlappen mekaar wel 17 keer maar dat kan de pret niet drukken. Gedaan met die meewarige blikken die would-be coureurs me toewerpen, als ze mij gezwind voorbijrijden...
Maar nu is mijn eega niet tevreden. Dat is het minste wat ik kan zeggen, want eigenlijk is ze ziedend kwaad.
En waarom? Onredelijk natuurlijk, zoals vrouwen soms kunnen zijn.
Allemaal omdat zij op het matje moet slapen, nu die nieuwe fiets naast mij ligt in bed.
En dan sta ik nog wel de donsdeken af, opdat ze geen kou zou lijden! Onbegrijpelijk, ik versta er niets van. Maar het is natuurlijk heel voornaam, dat de fiets de juiste temperatuur behoudt, dat ’s morgens het gel-zadel niet te koud aanvoelt als ik er mijn achterwerk op neervlij, wanneer ik mijn morgendrit ga maken…
Dat heeft de fietsverkoper mij ook aangeraden, toen ik hem ging ophalen na het eerste groot onderhoud.
"Zie dat ge te grote temperatuursverschillen zoveel mogelijk probeert te vermijden" zei hij "dat is niet goed voor het frame, dat kan gaan scheeftrekken anders"
Waarom kan mijn echtgenote dat nu niet begrijpen, vraag ik mij af, dat is toch heel logisch, als je erover begint na te denken. Ik vermoed dat het een beetje moedwil is, dat ze er gewoon niet wilt over nadenken…
Als ze nu nog te reclameren had omdat ze werd achteruitgesteld, maar dat is helemaal niet het geval!
Want het is een dikke mat, ik denk zelfs dat een moslimterrorist er best tevreden mee zou zijn, als hij er zesmaal per dag zijn knieën moet inplanten om met zijn voorhoofd tegen de grond te bonken. Geen hoofdpijn meer voor die kerel, geen pijnlijke ledematen meer! Gedaan met zijn gekreun als hij zijn bommengordel moet aantrekken...
Maar hij krijgt ze niet, die mat. Toch al zeker het eerste jaar niet. Dat hij maar genoegen neemt met zijn 70 maagden! (Waar zouden ze eigenlijk blijven met de exemplaren die reeds ontmaagd zijn, vraag ik mij af? Worden die terug naar de aarde gestuurd misschien?)
Na dat eerste jaar zal ik de situatie nogmaals evalueren…
Ik heb ook de raad meegekregen om de ketting goed te verzorgen. Dat wist ik niet, ik dacht dat alleen de banden verslijten bij een fiets. Daar moest hij eens meewarig mee lachen, de fietsspecialist.
"Zo’n ketting slijt meer dan de gemiddelde Belg kan bevroeden" zei hij "vanaf het ogenblijk dat er meer dan 1 m/m. speling komt tussen de ketting en de tanden van het kamwiel, moet je ze vervangen.
Ten dien einde is het aangewezen ze regelmatig te demonteren en ze in een bakje met mazout te leggen, om te reinigen!"
Op mijn vraag of hij wel wist wat een halve liter mazout kost de dag van vandaag, kon hij niet direct een antwoord verzinnen.
Daar heb ik dadelijk gebruik van gemaakt,  en gevraagd of het ook een bakje met fijne olie mocht zijn. "Maïsolie of slaolie" vroeg ik hem "wat is best geschikt?"
Want ik had gezien dat van beide soorten nog een fles onder het aanrecht stond, in onze keuken.
"Ben jij nu helemaal een haartje betoeterd?" vloog mijn eega tegen mij uit, toen ik een half litertje olijfolie in een bakje kieperde om daarin mijn fietsketting te deponeren.
Dat zei ze waarschijnlijk, omdat ze vlak daarvoor naar de Hollandse TV had gekeken. Die gebruiken zo van die rare uitdrukkingen, zoals een haartje betoeterd en doei en zo.
Dat zullen Nederlandse lezers wel kunnen beamen, als ze dat al willen natuurlijk.
"Hartstikke leuk" dat had ze natuurlijk ook kunnen zeggen, is insgelijks een uitdrukking die onze Noorderburen dikwijls bezigen. Maar dat zei ze niet. Wat ze wel zei was
"Als jij die olie durft te gebruiken om die ketting in te leggen, bak ik er vanavond uw frietjes in!"
Dat maakt mij niet uit, de ketting is toch kraakproper, die olie wordt daar niet door vervuild…
_________________

Wie voor de drommel heeft er nu behoefte aan een blog van Zandmannetje?
Geen hond of kat, zelfs mijn wettelijke echtgenote niet, en die is toch verondersteld mijn steun en toeverlaat te zijn, in goede en in slechte tijden, zo helpe u god...
Dat herinner ik mij nog van toen wij trouwden, enkele jaartjes geleden. Heel wat jaartjes geleden eigenlijk, bij nadere beschouwing. Maar zelfs die echtgenote hier bedoeld, vroeg
"Gij gaat toch niet met nen blog beginnen zeker?"
En op mijn schuldbewust knikken, want ik durfde al niet meer spreken, alleen maar meewarig de schouders ophief. Of ze schudde, dat heb ik niet zo goed gezien. Ze deed in elk geval iets meewarigs, en ze klakte erbij met haar tong...Je kent dat wel, het klinkt zo van tut tut tut....
Waarom doe ik het dan?
Omdat ik een tegendraads manneke ben, veronderstel ik. En om er bij te horen. Want zeg nu eerlijk, wat ben je nu tegenwoordig nog zonder blog? Een tijdje geleden moest je een e-mail adres hebben om tot de jet-set te behoren, nu is dat een blog.
Het is het eerste dat men je vraagt, wanneer je op straat (het mag ook ergens anders zijn, op de tram, in de stamkroeg, op safari in de jungle) iemand tegenkomt:
"Jij hebt toch een blog zeker, geef me dat adres eens!"
Stond ik daar telkens zenuwachtig met mijn vingers te draaien, en proberen het gesprek op een ander onderwerp te brengen, wegens niet zomaar direct durven toegeven dat ik nog niet de trotse eigenaar was van zo’n ding. Maar bij deze is daar een mouw aangepast!