Archief

Tip Nr.6 was oorspronkelijk bedoels om Nr.7 te worden, maar door één of andere oorzaak is die websitelink van die oorspronkelijke Nr.6 (je kan toch nog volgen?) niet meer bereikbaar.
Ik volg de situatie op de voet, en sla alarm als die oorspronkelijke Tip Nr.6 opnieuw downloadbaar is. Maar zoals je wellicht reeds zal veronderstellen, gaat hij dan een ander nummer op de huid gekleeft krijgen. Welk nummer dat gaat worden vermeld mijn kristallen bol niet, hou het in elk geval in de smiezen. Speur naar de naam VAMP...
Ik ga er niet verder over mekkeren, maar het is echt zonde, zo'n onvoorstelbaar nuttig prog dat niet meer beschikbaar is!
Over deze waarover het nu handelt, is eigenlijk weinig te zeggen. Een media-player die beter is dan Windows Media Player, beter dan WinAmp en loop het rijtje maar af.
De naam is UltraPlayer, hij speelt gewoon ALLES af, en je download hem bij
http://www.ultraplayer.com   

Niet alleen spreek ik tegen mijn computer, zij spreekt ook tegen mij. Zij ja, want ik heb gekozen voor een vrouwelijke stem, om mijn e-mail voor te lezen. Spijtig genoeg moet ik heel veel (te veel) moeite doen om die blikkerige metalige stem te verstaan. Ze is duidelijk gewoon om Engels te praten, het Nederlands gaat haar niet goed af…
Maar ik laat haar maar ratelen, in de wetenschap dat één enkele muisklik voldoende is om haar het zwijgen op te leggen. Ik heb trouwens aan nonkel Bill van Microsoft een mailtje gestuurd, om de prijs te vragen voor het inplanten van een dergelijke chip bij mijn eega. Heb hem er eens fijntjes op gewezen, dat ik reeds 4 versies van zijn besturingssysteem heb aangekocht, dat hij niet moet overdrijven met zijn prijs!
Als ik haar nu vraag om eventjes te zwijgen, omdat een bepaald item van het nieuws me uitermate interesseert, stapelen de donderwolken zich alreeds op aan de einder…
Een computer heeft heel veel menselijke eigenschappen, in de eerste plaats vertoont hij kuren.
Dat hebben alle Windows versies reeds gehad. XP is toch stabieler?
Natuurlijk, maar ook veel trager. Als ik de PC opstart wanneer ik juist geschoren ben, staat mijn baard er terug tegen dat ik kan beginnen werken. En niet dat er zoveel programmaatjes opstaan, slechts een 450-tal.
En daarvan hoeven er zeker 200 NIET op te starten, dus is het volkomen onbegrijpelijk dat het zolang hoeft te duren!
Voor mij is XP een luie bliksem, geef mij maar liever die vermaledijde versie ME, die was veel sneller.
De crashes zo nu en dan nam ik er met graagte bij, computerproblemen oplossen is mijn hobby. Dat en freeware softwareprogs verzamelen. En uitproberen natuurlijk!!!

Het werd stilaan hoofdbrekens om steeds maar een nieuwe bestemming te vinden om naartoe te fietsen.
Met de gewezen mooie hoofdstad van Vlaanderen, nu sinds een tiental jaren een gigantische smerige bouwwerf, als uitgangspunt had ik in alle windrichtingen reeds verkenningstochten gemaakt.
Dus toen mijn zuster belde met de vraag eens naar hun computer te komen kijken, die rare kuren vertoonde, moest ik niet lang nadenken. Het was een prachtige dag op het einde van September, ik zou wel gek zijn om met de wagen te rijden. Een goeie 30 Km van Antwerpen naar Stekene is een makkie toch, voor iemand die zojuist het werelduurrecord op zijn naam heeft geschreven!
Maar voor alle geval eens eerst een route uitstippelen met Mappy, want met mijn tweewieler mag ik de autoweg niet onveilig maken.
Dus zet ik bovengenoemde routeplanner aan het werk, maar wat is me dat nu potverdorie?
Een uitgewerkte route voor automobilisten, een voetgangersroute maar niks te routen voor een fietser? Wat is me dat voor een halfslachtige planner!
Er zit niets anders op dan de route voor voetgangers te nemen dus, en ik voer in als vertrekpunt “Antwerpen” , met als aankomstpunt “Stekene”. En wat meld die halvegare kierewiet mij?
“Jij bent niet in staat om meer dan 20 Km. per dag te voet af te leggen, sukkelaar! Dus ga ik die route voor jou niet berekenen!”
Denkt diene gast nu dat'em echt alles weet of hoe zit dat eigenlijk?
20Km nondedjie, bij het leger indertijd moesten we nogal wat verder marcheren, en dan nog met volle bepakking. Met een ransel en een geweer en een gasmasker... Dat gasmasker was waarschijnlijk uit voorzorg tegen graafwerken met een kraan, waarbij een gasleiding geraakt werd.
Want vijanden die met een gasdarm in de hand op ons toekwamen heb ik nooit opgemerkt. Al zou dat gasmasker in sommige gevallen wel goed van pas komen als er bonensoep op het menu had gestaan, want dan waren er mannen bij die op het wereldkampioenschap schetenlaten een heel behoorlijk figuur zouden geslagen hebben. Is dat nu juist geschreven, behoorlijk figuur, of zou behoorlijk geluid beter staan?
Klinken alleszins wel...
Heb ik dat al verteld van lange Lowie, die in het gasmasker van den Dirk een hondenstront ...neen, dat duurt TE lang, zo geraak ik niet verder.
Die routeplanner weigert dus pertinent rekening te houden met mijn tegenargumenten dat ik 30 Km.best aankan, en stopt zijn medewerking, zodat ik knarsetandend als vertrekpunt “Zwijndrecht”dien in te geven.
Een vies woord voor een gemeente overigens, het doet mij altijd aan Zwijnendrek denken.
Hopla, nu schiet de moedwilligaard wel in gang, en hij geeft me in detail een route op. Als je nu denkt dat ik die hier ga beschrijven ben je deerlijk verkeerd, je hebt zelf toch ook een computer?
En het adres van die kerel is http://www.mappy.com , maar dat wist je natuurlijk al lang.
Nu gaan er natuurlijk weer enkelen zeggen “Koop een GPS gierigaard” maar voor die enkele keer dat ik dat zou kunnen benutten geef ik geen honderden euro's uit. Trouwens naar de Middellandse zee rijden kan ik toch met mijn ogen dicht, in de wagen gezeten dan uiteraard, want met de ogen dicht op de fiets duurt het niet lang of je valt omver...
Het was een prachtige dag, maar dat heb ik al eens gezegd, ik hoop dat het geen gewoonte word dat ik alles tweemaal ga herhalen, want dat duidt doorgaans op het begin van het einde.
Blijgemoed, met een fris hoofd en goede benen ga ik van start.

Zonnebrilletje opgezet, de afgedrukte routebeschrijving in een houdertje geplaatst en met gezwinde pedaalslag richting voetgangerstunnel. Gauw die mollepijp doorgevlogen, misschien wel enkele sporadische voetgangers aangereden maar daar had ik nu geen tijd voor. Ik wou terug de zon op mijn bolletje voelen schijnen, dan kan ik helaas niet op een voetganger meer of minder kijken.
Op die routebeschrijving hoefde ik voorlopig niet te studeren, ik had zoiets gelezen van richting Beveren en dan rechtsaf de baan naar Kallo.
En daar ben ik reeds dikwijls genoeg met de auto gepasseerd, die afslag wist ik wezen.
Dus zeer welgemoed, de eerste kilometers had ik afgelegd aan een gemiddelde van 27 Km.p/u wist mijn computertje te vertellen. Na een 5-tal kilometer afgelegd te hebben op die baan naar Kallo, en die afslag naar links kwam maar niet in het zicht, begon ik onraad te vermoeden. Aan een inboorling, die daar rondliep met pijl en boog gewapend, vroeg ik om enige toelichting. Gelukkig verstond hij mij. Als je in Antwerpen-stad een inlichting vraagt aan iemand is dat niet zo evident...
Die aboriginal verstond mij dus wel, en na vertaling met mijn zakwoordenboek
“Antwerps > Oost-Vlaams” begreep ik ook wat hij mij zegde. “Gij hadt tot in Beveren centrum moeten rijden vooraleer af te slaan stommerik! Ge zult terug moeten , en nog enkele kilometer de grote baan volgen, abajoh”
't Is nie waar hé potverdekke, zeker 8 Km. omweg gemaakt! Eigen schuld dikke bult, beter het papiertje lezen! Tot mijn eigen verontschuldiging, ik was mijn leesbril vergeten, en moest op dat papiertje zitten pieren...
Maar dat kan mijn goede humeur niet verpesten, het is prachtweer en ik geniet volop, al is het een ietsiepietsie minder dan daarvoor. Ik bedank uitvoerig de pijl & boogman, zeg dat hij steeds aan mij de weg mag komen vragen als hij eens in Antwerpen verkeerd rijdt...
En nu zit ik wel degelijk op het juiste spoor. Wat romantische namen allemaal, Beukenhoflaan, Kasteeldreef, Bankwegel, Ijzerhand , Glazenleeuw...
Alles loopt van een leien dakje, tot ik in Vrasene toch weer iets doe dat ik beter achterwege gelaten had, veronderstel ik toch want ik ben opnieuw verloren. Er klopt ergens iets niet met de straatnamen. Potdomme toch, weeral een vijftal kilometer rondgereden voor ik terug de goeie weg vind. Maar enfin, 't is prachtweer en...
En nu wordt het echt genieten, smalle asfaltweggetjes die door de velden en akkers kronkelen, gene ene auto te bespeuren, volmaakte stilte, wat vraagt een stomme kaffer nog meer?
Een frisse Rodenbach, helaas zonder garnaaltjes, bij aankomst bij mijn zuster. Bij nader inzien heeft mijn rit wel een beetje langer geduurd dan gepland, meer dan twee uur ipv. de geplande 65 minuten, en 44 Km.afgelegd!.
Maar allez, nu weet ik toch de weg, de terugrit zal dan wel geen problemen meer opleveren zeker?.
Dat had je gedacht, lees dat maar volgende keer, anders word dit epistel te lang.