Archief

Uit Thailand terugkomen en dan verplicht worden ontslag te nemen als senator en als jongerenvoorzitter.  Ik vrees dat over die zaak niet alles gezegd is.  Eén randbemerking: het zegt veel over het politiek personeel waar de n-va het mee moet doen.  Maar allez, ik had me voorgenomen mij met deze groepering niet nodeloos bezig te houden.  Dus daar wil ik het deze week niet over hebben.
Er is overigens stof genoeg deze week: de tapes van de kardinaal, de reactie van de advocaat, het 'non' van Mijnheer Nee, met aan zijn handje het mee-knikkende woutertje, het stopzetten van kabouter Wesley (oef), de nieuwe start van de andere Wesley, de breeduit aangekondigde overwinning van de rode duivels tegen Duitsland (maar ja, dat is maar een klein voetballand, nietwaar).  Wat me ook wel geraakt heeft, is de dood van Laurent Fignon.  Het zat er natuurlijk aan te komen, maar als het dan zover is, is het toch altijd wat te vlug en toch nog wat onverwacht.  Echte helden sterven niet.
Wat maatschappelijk gezien misschien we het belangrijkste was, is de manier waarop er weer -ter gelegenheid van het nieuwe schooljaar - over onderwijs gedebatteerd werd.  Om wat populair over te kopmen, verklaart de minister dat er meer computergames op school moeten komen, elders meldt een scholieren-vertegenwoordiger dat het kunnen invullen van een belastingsbrief nuttiger is dan te weten hoe aardbevingen ontstaan. 
Wel kijk, laten we dan maar ineens terug keren naar de prehistorie, nee? 
Heel kort en bondig: de mens zoekt naar verklaringen voor de wereld waarin hij leeft.  Zolang we geen beter systeem hebben , is de school daar een weg naar.  En die weg is soms lang en moeilijk. 
Overigens, er zijn ook dingen die jongeren van thuis uit nog kunnen leren, bv. het invullen van een belastingsbrief.  Laat de school dan maar eerder zorgen voor een algemeen begrip van fiscale bijdrage aan de maatschappij, en het daaruit volgend sociale bewustzijn.  
    

Het BuSO is terecht in zijn wiek geschoten.  Geen kaftpapier van de kabouter, en je vliegt - als straf - naar het buitengewoon onderwijs.  Nu ja, ik vraag me al maanden af wat eigenlijk de humor is van deze strip.  Slecht getekend, op tv trillend in beeld gebracht, puberaal grof.  Maar ja, dat is in de mode, nietwaar?   Maar allez, daar wil ik het deze week niet over hebben.
De volgende dagen wordt alles weer normaal: de kinderen weer naar school, de files op de piekuren, weer gewoon nieuws op radio en tv, marcel weg, oef, de rust keert weer.  
Het wordt voorwaar terug zomer. 

In het begin van de week werd Charles Picqué geïnterviewd door de verzamelde pers.  Eerst in het Frans, waar hij op een bepaald moment verklaart: "Un clash? Je n'ai pas assisté à cela!".  In ondertitelde vertaling in het zeven-uren-nieuws luidt dat: "Een clash?  Daar heb ik niet op aangedrongen!"  Dat wordt herhaald in het nieuws van 8 uur.  Zonder de minste rechtzetting.  
Wel kijk, als journalisten (en hun medewerkers) niet beter de tweede landstaal beheersen dan dat, dan rijzen heelwat vragen over selectieproeven, ja zelfs over opleiding van die mensen. 
Een detail, zult u zeggen.  Tcha, als er niet meer beroepsernst is voor dat soort details, waarvan kunnen we dan nog zeker zijn, wanneer het fundamentele berichtgeving betreft, feiten die we niet kunnen controleren?  Maar allez, daar wil ik het niet verder over hebben deze week.
Wat wel tot nadenken stemt, is de geplande sterilisatie van katten.  Niet dat gegeven op zich, want ochgot, diegene die overblijven zullen zich beter in hun vel voelen, maar wel het feit dat in een poll van een regionale krant zowat 80%, van de "bevolking" daar tegen is, ongeveer hetzelfde percentage als de anti's in verband met hulp aan de geteisterde bevolking van Pakistan ... 

In november wordt hij president!  Maar daar wil ik het niet over hebben.  Wel over de berichtgeving hieromtrent deze middag nog in het één-journaal.  Eerst wordt - naar een kwalijke gewoonte van deze tijd - na een vijftal minuten het nieuws onderbroken door de mededeling dat de antilliaanse feesten later in het nieuws gaan komen.  Wat is me dat voor een idiote gewoonte om een later item zo middenin het journaal aan te kondigen!  Helemaal belachelijk wordt het echter als dan later blijkt dat die item slecht/niet doorkomt en moet afgebroken worden - zonder verder commentaar - "tsja, dan nu sport".   Maar, allez, daar wil ik het eigenlijk ook niet over hebben deze week.
Ik had me na de zwarte zondag van 13 juni voorgenomen het niet meer te hebben over de  aspiraties van Ward De Bever en zijn kornuiten.  Maar ik lees, ook vandaag, in een plaatselijk reclameblaadje, dat in een ruim gebied ten zuiden van Antwerpen wordt verspreid, een kolderieke bijdrage die ik jullie niet wil onthouden.
Ene LvdW schrijft in een  bijdrage met als parodieke titel: Vlaanderen bij 'Groot-Zwitserland' over de flamingantische aspiraties: "Vlaanderen wordt soms het 'Beieren-aan-de-Noordzee' genoemd, maar ik zou liever hebben dat het 'Zwitserland -aan-de-Noordzee' wordt. Dan hebben we eindelijk een echte democratie, leven in een confederale republiek met grote autonomie voor alle deelstaten en met geregeld bindende volksraadplegingen, is de werkloosheid bijna onbestaande, zijn de staatsfinanciën op orde, betalen we minder belastingen, zijn de straten proper en het wegennet uitstekend, hebben we strenge natuurbeschermingswetten, krijgen straatcriminelen geen enkele kans, is BHV gesplitst en komen alle interessante mensen van over de hele wereld bij ons als toerist op vakantie.  Wat moeten we nog meer hebben?"
Heerlijk stukje ironie! Zalig!
Van zo een teksten geniet ik met volle teugen!
  

Knappe prestatie van onze (nou ja) landgenote in Barcelona.  Haar doorzettingsvermogen en karakter: een waardig voorbeeld voor velen van onze sportmensen die er vaak voor spek en boonen bijlopen.  Maar eigenlijk wil ik het daar niet over hebben deze week.

Een tv-momentje dat mij bijblijft van deze week is het mooie balletwerk van drie danser(essen/s) die een eigen vorm van waterballet hebben uitgevonden. Gracieus, mooi, rustig, ondanks het vuile water.
...

En ook de mosselen zijn dit jaar goed.  

Zoals elk jaar.

Al die burgemeesters die zich reppen om de zogenaamde zigeuners buiten hun gemeente te houden! (Die van Duisburg zou zich beter reppen!).  Ook tussen haakjes: men zou eens duidelijk moeten maken dat het geen zigeuners zijn, maar zwervers (voyageurs).  
We krijgen in Wingene en Dour zowaar een kerstverhaal in de zomer.  Rondtrekkende 'evangelisten' die overal verjaagd worden. Terreineigenaars die er nog vlug wat centen willen uitkloppen.  Geile ramptoeristen die haast zelf hun tentje zouden opslaan om maar niets van het spektakel te missen.   Laat Vermandere nog maar eens horen, met zijn Blanke man. Maar eigenlijk wil ik het daar niet over hebben, deze week.
Een van mijn stokpaardjes is de nutteloosheid van de berichtgeving via tv-beelden.  Voor wie kan lezen, bv. de krant en teletekst, voegen beelden nog weinig toe.  Neem nou die achtvoudige babymoord.   Moet men een ploeg naar Frankrijk sturen om een huis in beeld te brengen?  Om een burgemeester te horen verklaren dat het zo een goede mensen waren, waarop niets aan te merken viel.  En dan nog een ploeg naar een gerechtspsychiater die niets meer te zeggen heeft dan dat hij het ook niet weet. 
En hebben jullie dat taaltje van de verslaggever ter plaatse ook aanhoord: de schuuldigen van een kiendermoord, ja Wiem!

Het einde van de Tour nadert.  Spijtig.  Ik volg dat dolgraag.  De inspanningen van de renners, alsof je zelf meedoet.  De prachtige beelden van de omgeving.  Het geweldig werk van motards, cameramensen, etc..  
Waar we niet om treuren is dat we dat debiel geleuter van de commentatoren niet meer moeten aanhoren. Michel, Renaat en José, oef we zijn er vanaf.  Zelden uitleg bij de beelden.  Onsamenhangende zinnen en inhouden, een schabouwelijke taal, omhooggevallen ego's. Ik kijk graag naar de Tour, maar ik ken de renners zo niet.  Wie zijn dat allemaal, die gasten die door het scherm defileren?  En dan maar commentaar geven bij wat gisteren verteld werd tussen pot en pint, of bij wat 40 jaar geleden is gebeurd, terwijl een renner bandbreuk lijdt en op achtervolgen is aangewezen. Alles tweemaal zeggen, zelfs driemaal, ... Pseudo-filosofieën ontwikkelen die kant noch wal raken.  Maar daar wil ik het niet over hebben deze week.
Wat me meer stoort is dat debiel geleuter van de commentatoren. Michel, Renaat en José, oef we zijn er vanaf.  Zelden uitleg bij de beelden.  Onsamenhangende zinnen en inhouden, een schabouwelijke taal, omhooggevallen ego's. Ik kijk graag naar de Tour, maar ik ken de renners zo niet.  Wie zijn dat allemaal, die gasten die door het scherm defileren?  En dan maar commentaar geven bij wat gisteren verteld werd tussen pot en pint, of bij wat 40 jaar geleden is gebeurd, terwijl een renner bandbreuk lijdt en op achtervolgen is aangewezen. Alles tweemaal zeggen, zelfs driemaal, ... Pseudo-filosofieën ontwikkelen die kant noch wal raken.

Daar had ik nu mijn stem aan gegeven, zie.  Ze stond voor wat meer gezond verstand;  én voor begrip en toenadering tot wat ondertussen duidelijk  "de andere kant" is geworden, de Vijand!  Na haar vervalt de cd&v weer in de tweezakkerij: de ene zalft met solidariteit, de andere zweept op met eigenheid, de nv-a achternahollend.  Maar daar wil ik het niet over hebben deze keer.
Vanmorgen hoor ik dat morelleke uit het vb stapt.  Voilà, de ratten beginnen het zinkende schip te verlaten.  Wie is de volgende?  En gaat vb-light ze allemaal binnenhalen?  Maar eigenlijk wil ik het daar ook niet over hebben deze week.
Gisteren, na de crack, even naar één gezien.  Vlaanderen muziekland heet de zomeropvuller dit jaar.  Het blondje van dienst had het over Gerard Lénormaanne (ze bedoelde Gérard Lenorman).  Even later werd in ondertiteling een lied van Michel Sardoe (!!) aangekondigd.  Verschrikkelijk! 
Details, zegt u?  Ja, maar daar begint het.
We hebben ze weggeflitst, een traan gaan plengen en ons glas gaan vullen.  Troost!  Euh, proost! 

De tour-uitzending is een aangenaam sportief en toeristisch programma, dat ik graag volg.  Maar kan er iemand op de vrt die vervelende michel wuyts vervangen, liefst door iemand die wel commentaar geeft bij de koers?   Maar eigenlijk wil ik het daar niet over hebben.
Wel over een ander aspect van de tour-verslaggeving.  Wie niet vanaf het begin van de tv-uitzending voor het scherm kan zitten, mist een heel stuk van de rit.  Vroeger kon men nog op teletekst de samenvatting zien en dan inpikken bij het rechtstreeks verslag.  Nu stopt teletekst op het moment dat de rit rechtstreeks gaat, met het laconiek bericht  "en vanaf nu is er de rechtstreekse uitzending".  Ja maar, en wat met al diegenen die dan nog werken, of iets anders doen, of .. ?
Gelukkig wordt dit evenement op heel wat andere zenders ook uitgezonden, met deskundige commentaar (bv. rtbf).

Allez, hup, Oranje gaat door.  Verdiend?  Ik weet het niet; ik heb al bij al maar een dikke twintig minuten gekeken.  Te veel vuvuzela's.  Normale mensen worden daar zot van.  Maar die twintig minuten waren voldoende om te constateren dat Oranje tweemaal rood verdiende.  Na een tiental minuten een zware fout van een verdediger die een braziliaanse aanvaller (achter de rug van de scheids) onderuit maaide.  En,  dan iets voor de rust nog zo een charge.  Tweemaal rood zou verdiend geweest zijn.  Maar daar wil ik het eigenlijk niet over hebben deze week. 
Waar ik me wel wat aan erger is dat gekleuter van de weermensen op tv.  Ze doen ten eerste of deze zwoele zomer aan hen te danken is!  Alsof ze niet alleen het weerbericht, maar ook het weer zelf maken!  En dan altijd dat bemoederen van "zie dat je genoeg water drinkt, gezondheid", dat hangt me danig de keel uit.  Ik drink toch wat ik wil, nee?  En daarenboven, ... och, laat maar, het is veel te mooi weer om je daar druk over te maken.  Zelfs om gewoon naar het weerbericht te zien!