Zin-in-deze-week

Vierde zondag door het jaar : 31 januari 2010
Tweede lezing: 1Kor. 13,1-13
Vers 13: 'Nu echter blijven geloof, hoop en liefde, de grote drie; maar de liefde is de grootste.'
Wat je ook zo kunt lezen: ' Nu zijn wij gehecht aan onze God door wie wij ons laten opvoeden (geloof)   en die ons zekerheid geeft (hoop) maar in verhouding tot die twee( geloof en hoop) is het liefhebben  groot. Daarmee wil gezegd zijn dat geloven en hopen gericht zijn op het liefhebben : de echte zin van ons leven.

Hugo Dierick, Rosier.

Derde Zondag door het Jaar: Lc1, 1-4; 4,14-21. 
Lc 4,21: Toen begon Hij hen toe te spreken:' Het schriftwoord dat gij zojuist hebt gehoord, is thans in vervulling gegaan.'
Deze 'vervulling' staat voor invulling waarmee  het volgende duidelijk wordt : De teksten van vroeger, wat wij Oud Testament zijn gaan noemen, zijn bedoeld om ingevuld te worden. Zo deed Jezus hier in de tempel. Hij vult deze bekende en oude  tekst ( uit de profeet Jesaia)die Hem werd opgedragen om voor te lezen nu  in met zijn eigen leven. 
Dat is de bedoeling bij het lezen van de bijbel. Zo wordt onze eigen creativiteit  bij elke lezing van het evangelie  weer aangesproken en geactiveerd.
Hoe zal mijn invulling bij het lezen van deze tekst eruit zien?

Hugo Dierick, Rosier.

Tweede zondag door het jaar: De bruiloft van Cana. Jo. 2,1-12.

Vers 4 :  Jezus zei tot haar: 'Vrouw, is dat soms uw zaak ? Nog is mijn uur niet gekomen.' In die vertaling is  Jezus'antwoord tamelijk  scherp en niet zonder verwijt. In feite zou je zijn antwoord ook zo  letterlijk kunnen lezen:' Er is iets dat u  betreft en  er is iets dat mij betreft. Nu  betreft het  mij nog niet . ' Dat is geen vlotte  vertaling maar geeft wel trouwer de oorspronkelijke tekst weer. Vertalingen zijn soms wat zwak of wat scherp en juist in die kleine varianten ligt de gevoeligheid van het oorspronkelijke. 

Hugo Dierick, Rosier.

.

Doopsel van Christus.

Lc 3, 22b: ' Gij zijt mijn Zoon, de welbeminde, in U heb Ik mijn welbehagen gesteld. '

Jezus wordt door zijn hemelse Vader  aangesproken als Zoon. Nogal evident ware het niet dat het woord  Zoon in Jezus' taal( BEEN) een specifieke betekenis heeft die het in onze talen niet  heeft. ZOON betekent er  letterlijk Opgegroeid tot, Opgetrokken tot. Om het woord zoon in zijn oorspronkelijke betekenis  te verstaan mag men  dus niet vertrekken vanuit de vader want dan zou het woord zoon  de bijklank kunnen hebben van :  ondergeschikt aan, jonger dan , niet evenwaardig  aan de vader. Niets is minder waar. Zoon in Jezus taal = op  niveau van  de vader gebracht: Gelijkwaardig.
Een liefdesrealtie houdt immers  op te bestaan vanaf het moment dat er geen  gelijkwaardigheid meer is tussen de geliefden. Onze Westerse afbeeldingen van Vader-Zoon gaan bij het voorstellen van de Zoon meestal uit van de Vader ten koste van de gelijkwaardigheid  Vader-Zoon. 
Roublev in zijn bekende drievuldigheidsicoon  schildert de  Zoon   gelijkwaardig  aan de Vader waardoor wij  worden uitgenodigd  om tot die Vader en tot die Zoon te bidden.
Hugo Dierick, Rosier.
 

Openbaringsfeest. Zondag 3 januari 2010.
Mt 2,1 : ' Toen dan Jezus  te Betlehem in Juda geboren was ten tijde van koning Herodes,  kwamen er te Jeruzalem Wijzen uit het oosten..'
Vanwaar de naam van 3 koningen vandaan komt,  blijft een raadsel. Wijzen worden ze genoemd in Jezus'taal en betekent : zij die vaardig zijn in het omgaan met de problemen van het dagelijks leven. Zo werd David ook wijs  genoemd op de harp. Hij kon daar goed mee omgaan, hij was er vertrouwd mee.
Jezus werd dus opgezocht door mensen met levenswijsheid niet door mensen omwille van hun positie, functie, bekendheid. Vanwaaruit gaan wij Jezus opzoeken? 
Hugo Dierick, Rosier.

Lucas 2,48: ' Toen ze Hem daar opmerkten, stonden zij verslagen. Zijn moeder zei tot Hem: Kind, waarom hebt Ge ons dit aangedaan? Denk toch eens met wat een pijn uw vader en ik naar U hebben gezocht.'
Voor Jezus is het evident dat Hij  in het huis van zijn Vader moest zijn. De ongerustheid van Maria is even evident. Als wij echter  haar vraag oorspronkelijker  lezen nml : 'waartoe  hebt Ge ons dit aangedaan ? 'wordt haar vraag geen verwijt meer maar  een vraag om uitleg die Jezus dan ook geeft. 
Dezelfde waarom vraag vinden wij in één van de woorden die Jezus op het ktuis sprak:
'Waarom hebt Gij Mij verlaten ?' heeft ook meer een bijklank van verwijt terwijl waartoe hebt Gij Mij verlaten ? eerder een vraag om uitleg inhoudt. 
In gezinsrelaties  nodigt  de waartoe-vraag meer  uit tot gesprek en dialoog dan de waarom-vraag.  
Hugo Dierick,Rosier 

Jo 1, 1 :' In het begin was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God.'
Dit is de bekende aanhef van het evangelie van de Kerstdag, minder poëtisch dan het evangelie van Lucas dat in de middernachtmis wordt gelezen maar meer doordacht en even inspirerend.  Johannes begint dit Nieuwe Testament met dezelfde woorden als de schrijver van het eerste boek uit  het Oude testament :' In het begin schiep God hemel en aarde'
Als wij het woord  WOORD  daarbij oorspronkelijker vertalen met  DUIDING  of  ZIN of  RICHTING wordt deze aanhef nog sterker. .
 'Vanaf dat  begin was er al dat perspectief, die  zin, die  richting, die duiding  en dat was God. '
Die zin van alles ( schepping en mens) was al  vanaf het begin  aanwezig want die zin was God en met Jezus  wordt die zingeving, dat perspectief  tastbaar en dus  duidelijker  dankzij zijn menswording.
Hugo Dierick, Rosier.

 

'Maria sprak: God richt mij op, brengt mij tot bij Jezus die mij redt.
Hij heeft gezien dat ik aan Hem gehecht ben.
Nu wijs ik alle generaties Zijn weg. Hij die richting geeft, doet grootse dingen aan mij.
Ik bewaar Zijn naam in mijn hart.
Hij is puur genade voor wie Hem aanhankelijk is.
Hij is een krachtige God die mijn onrust wegneemt.
Hij behoedt mij voor mijn trots en bevestigt mij in mijn eenvoud. 
Wie hunkert naar zingeving, vervult Hij met het goede en wie genoeg heeft aan zichzelf laat Hij gaan met lege handen.
Hij ondersteunt wie Hem genegen zijn
Hij herinnert me aan Zijn trouw,  Zijn genade ooit gegeven aan Abraham en Zijn nakomelingen tot en met de tijd die nu nog voor ons verborgen is.'
Uit het vervolg op het evangelie van de vierde zondag van de Advent: Lc1, 46-55. Deze tekst beter gekend als het Magnificat van onder het stof van de vertalingen gehaald, nodigt ons uit om het te bidden in deze dagen.

'Ik doop u met water,  er komt iemand die sterker is dan ik. Ik ben niet waardig de riem van zijn sandalen los te maken. Hij zal u dopen met de Heilige Geest  en met vuur.'Lc 3, 16.
 Het woord vuur in deze tekst zijn  niet de vlammen die wij spontaan in tegenstelling brengen met water. Het gaat hier over het licht van het vuur dat  helderheid brengt. Zoals de vlam van één kaars helderheid verwekt in een donkere ruimte, zo doopt Hij die sterker is met  helderheid en met de Heilige Geest ( Gods  verruimende adem die gericht is op liefhebben)
Derde zondag van de advent: Lc3,10-18.

hugo Dierick, Rosier

Die zin  is het laatste vers van het evangelie bij deze tweede zondag van de advent.
(Luc 3.1-6)
Lucas citeert in feite  een  vers uit Jeasaia 40,6: ' En de glorie van de Heer zal geopenbaard worden en heel de mensheid zal het zien.'
Geen letterlijk citaat. Maakt het een verschil uit? Toch wel.
Lucas vermeldt  immers  Jezus'naam door over vrij-worden te schrijven : een werkwoord dat samengesteld is uit Jezus naam : Jezus of de God die vrijmaakt.
Wat Jesaia  nog niet  met naam en toenaam  kon schrijven doet Lucas wel.
Een mooi voorbeeld van het veel voorkomend bijbelvers: 'Opdat de Schriften worden vervuld ' in de zin van  'Opdat de Schriften worden ingevuld'
Hoe zullen wij in deze advent dit Schriftwoord ' vrij worden ' invullen. Wij hebben daar nog drie weken voor.
Hugo Dierick, Rosier

RICHT U DAN OP EN HEFT UW HOOFDEN OMHOOG WANT UW VERLOSSING IS NABIJ
29 november -  Eerste zondag van de advent -  Lc 21,28b.
De naam Jezus is letterlijk verbonden met losmaken. Losmaken wijst op gebonden zijn aan. Gebonden zijn wil zeggen onvrij zijn. Jezus verwelkomen is opstaan uit wat ons gebonden houdt,  is los komen uit wat ons benauwt.
Wij krijgen een adventstijd lang om op te staan,  om van onder iets uit te komen. Van zodra ik  weet bij wie, waar en wanneer ik mij onvrij voel, kan  Kerstmis  mij opnieuw aanspreken en kan het mij weer inspireren. Het gevaar bestaat  anders dat het niet meer wordt dan : Jesuke is geboren alleluia, tralala..... Het kan ook een feest worden!
Hugo Dierick, Rosier.

  

Vierendertigste zondag door het jaar
Joh 18,33b-37
vers 37+38,a:' Pilatus hernam : Gij zijt dus koning? Jezus antwoordde : Ja, koning ben Ik. Hiertoe ben ik geboren en hiertoe ben Ik in de wereld gekomen om getuigenis af te leggen van die waarheid, luistert naar mijn stem. Pilatus zei tot Hem: Wat is waarheid?'
Er is dus geen twijfel over het feit  dat Jezus koning is. 
Pilatus  twijfelt  wel over de manier waarop Jezus koning is.
De waarheid  is  nu  dat  Hij koning is  over alle volkeren in plaats van  alleen over de joden. Bovendien  dat Hij  geen koning is vanuit macht  maar  vanuit zijn onuitputtelijke goeddadigheid.
Kan ik me daar iets concreets  bij voorstellen in deze laatste week van dit kerkelijk jaar ?
Hugo Dierick, Rosier.

Drieëndertigste zondag door het jaar
Mc.13,24-32
Vers 28:' Trek uit de vergelijking met de vijgeboom deze les: Wanneer zijn twijgen al zacht worden en beginnen uit te botten, weet je dat de zomer in aantocht is.'
Wie vandaag - terwijl de winter nog zijn intrede moet doen- naar de camelia kijkt , ziet dat de bloemknop van deze vroegbloeier  al in de maak is. De natuur  laat ons nooit in de steek. Voor dat de winter begint, zie je al tekenen van de zomer. Je moet het niet geloven. Je ziet het. Is dat niet Jezus op zijn best. Eerst mag je zien en dan mag je geloven. Wat zie ik deze week  waarin ik al  mag geloven ?
Hugo Dierick, Rosier.

8 November 2009
Tweeëndertigste zondag door het jaar.
Mc.12, 38-44
Vers 34: ' Er kwam ook een arme weduwe die er twee penningen, ter waarde van één cent in wierp.'
Jezus vertelt hier aan zijn leerlingen dat er twee manieren van geven bestaan:
 - geven van je overvloed. Dat voel je  nauwelijks  en wie het ontving zal wellicht ook niet het gevoel hebben gehad echt iets gekregen te hebben.
-  geven van je armoede, je kleinheid. Dat is een heel andere ervaring zowel voor de arme gever  als voor wie getroffen wordt door de verregaande bereidheid  tot delen van de arme.
Het eerste geven kan  zelfs iets vernederends hebben.
Het delen vanuit eigen armoede heeft iets ontroerends : dat is het echte delen waar mensen kunnen van leven.
Heb  ik dat al ooit meegemaakt ? 
Hugo Dierick, Rosier 

 
 

Zondag Allerheiligen 2009
Mt.5,1-12a
Vers 3: 'Zalig de armen van geest want aan hen behoort het Rijk der Hemelen.'
 Zalig is een heel apart woord dat wij op hoogdagen als Pasen en Kerstmis terecht in de mond nemen. Wij doen er beter aan om met Allerheiligen  dit woord zalig nog niet volmondig te gebruiken maar in de plaats  het woord  GELUKT te gebruiken. Gelukt dat de betekenis heeft van: Je bent goed bezig ( Doe zo voort)
Je bent gelukt als je arm bent van geest  ?  Wat kunnen wij daarbij beleven ? 
Als wij weten dat Godsgeest altijd aanwezig is bij ons en als wij dan beseffen dat wij ons tegenover die Geest ons altijd mogen klein voelen dan zijn wij goed bezig of gelukt in het mogen ervaren dat God een impact heeft op ons vanuit zijn onuitputtelijke  goeddadidigheid.
Dat  kan ons diep gelukkig maken. Wanneer wil ik dat gelukt zijn in het mij klein maken tegenover Godsaanwezigheid  in de voorbereidingstijd naar  Allerheiligen  meemaken ?
Hugo Dierick, Rosier.

18 Oktober 2009 : Negenentwingste zondag door het jaar: Marcus 10,35-45.
Vers 37 : 'Zij zeiden Hem: Geef dat in uw Rijk een van ons aan uw rechter- en de ander aan uw linkerhand moge zitten.' Domme vraag , niet ?
Die plaatsen zijn al vanzelfsprekend  ingenomen. Het is  de Vader  die in het midden zit en de Zoon en Geest aan beide zijden. Bovendien gaat het in dat Rijk niet over macht en aanzien maar over die onuitputtelijke goeddadigheid van de Vader .  Grootheid wordt in dat Rijk nooit uitgedrukt  in macht  maar door ten dienste te staan  van anderen.
Op een samenkomst op de plaats van de dienaar  gaan zitten.  : Zegt me dat iets ? 
Hugo Dierick, Rosier.

.

25 Oktober 2009 : Dertigste zondag door het jaar.
Marcus 10, 46-52.
47:' Heb medelijden met mij ' 51 : 'Wat wilt gij dat ik voor u doe?'  52 :' Uw geloof heeft u genezen. Terstond kon hij zien en sloot zich bij Hem aan op zijn tocht.'
 Hier zijn een paar retouches te maken die dit gebeuren authentieker maken:
- Jezus, Zoon van David, heb medelijden met mij. Waarom niet: ' Wees mij genadig' wat wil zeggen: Schenk mij iets waar ik geen recht op heb maar dat puur geschenk is van uw goedheid.
- Wat wilt gij dat ik voor u doe? In feite: Zeg Mij wat gij graag hebt.
- Ga , uw geloof heeft u genezen. Terstond kon hij zien en sloot zich bij Hem aan op zijn tocht. Sterker nog : Uw gehecht zijn  aan Mij heeft u genezen. Onmiddellijk volgde  hij Hem als leerling. 
Waarvoor dienen onze zintuigen : gaan, zien ?
Gaan om te gaan ? Zien om te zien ? Of om iemand te kunnen volgen  en samen iets te beleven ?
Hugo Dierick Rosier.

Achtentwintigste zondag door hert jaar : 11-10-2009
Marcus 10,17-30
Vers 23: 'Toen liet Jezus zijn blik gaan over zijn leerlingen en zei tot hen: Hoe moeilijk is het voor degenen die geld hebben het Koninkrijk Gods binnen te gaan ?.'
Ongeveer 1 miljard mensen hebben vandaag  onvoldoende eten en  drinkbaar water.
Zij hebben geen geld en het is voor hen  moeilijk om in leven te blijven.
De  anderen ( zes miljard ?) hebben geld en daardoor  een ander probleem: hoe dit geld niet kwijt  geraken. Zij zijn daar veel mee bezig.  Zo hebben zij  het moeilijk om iets te ervaren van het Koninkrijk Gods: een samenleving waar  Gods onuitputtelijke goedheid voelbaar is. 
De zin van deze week is wellicht deze : Toen keek Jezus  de jongen - die veel goederen bezat - liefdevol aan. Wat doen wij met die liefdevolle blik ?
Hugo Dierick - Rosier

Zevenentwintigste zondag door het jaar
Evangelie van Marcus 10,2-16
vers 15: Voorwaar, Ik zeg u: ' Wie het koninkrijk Gods niet aanneemt als een kind, zal er zeker niet binnengaan.'
Ik heb altijd gedacht dat Jezus het kind als het model voor het Rijk Gods voorstelde, tot ik ontdekte dat kind in Jezus'taal letterlijk betekent  een geborene ( boreling) dus gelijk wie geboren is zelfs het kleinste kind (borelinkske).
Mekaar omarmen, zegenen en de handen opleggen : dat is volgens Jezus het Rijk Gods beleven. Bij kinderen doen we dat spontaan maar de nood om omarmd te worden, gezegend te worden (= iets goeds te mogen  horen over onszelf) en een hand te voelen over  onze schouder .... dat eindigt toch niet als we 'volwassen' worden ?
Hoe .. waar  ....  en wanneer ...  wil ik deze week dat Rijk Gods echt beleven ?

Hugo Dierick