Archief

Vierde zondag in de veertigdagentijd
Lucas 15,11-32 : Wie is die verloren zoon  in dit verhaal? Hij is de jongste van twee  die zijn vader verlaat  omwille van het geld. Als hij al het geld van zijn vader er  had doorgejaagd,  klopt  hij ten einde raad terug aan bij zijn vader.  
Uit nood (om te overleven) overwint hij zijn schaamte en vraagt om in dienst te treden. Zijn vader ontroerd door de aanblik van zijn 'verloren'zoon omhelst hem  echter terug als een vader. Het wordt een groot feest. De oudste zoon verwijt zijn vader dat hij nooit een feest gekregen heeft terwijl hij  wel zijn plich had gedaan. Hij heeft zijn broer niet gemist en nu blijkt dat hij ook nooit een echte band met zijn vader heeft gehad. Hij heeft hem nooit gevraagd naar een feest. Hij deed als was hij een voorbeeldige werknemer  maar  had geen echte band zoon- vader. Vandaar zijn jaloers en chagrijnig gevoel en gedrag naar zijn broer die ondanks zijn  stomiteiten  toch  met zijn vader een echte band van liefde beleeft.
Waar beleefde ik onlangs dat gevoel van jaloersheid dat ik niet wil hebben? Wat deed ik daarmee ?
Hugo Dierick, Rosier

Derde zondag in de veertigdagentijd: Lc.13,1-9
Deze vijgeboom brengt  maar geen vruchten voort. Is dit  dan een pleidooi om meer geduld  te hebben met de vijgeboom?  Geduld is zeker  één aspect voor een betere aanpak.
Rust zou nog  een betere vertaling  kunnen zijn. Niet dat de boom moet gerust  gelaten worden;  wel kan de boom  terug tot rust  komen  met de nieuwe grond en mest. Die  rust  gaat uit van degene die de boom verzorgt : Leven heeft  met  (innerlijke) rust te maken.
Hoe ervaar ik die rust in mijn leven van deze week ?
Hugo Dierick, Rosier.

Tweede zondag in de veertigdagentijd: Lc 9,28b-36 Gedaanteverandering! ?
Echt gebeurd ? Dat weet niemand  met zekerheid  maar het had zeker kunnen gebeuren. 
Wat is  in de oorspronkelijke tekst de belangrijkste zin? 
Vers 35 : Namelijk die twee merkwaardige goddelijke uitspraken van Jezus'Abba(Vader)  één en al verlangen naar zijn Zoon:
-  'Deze Zoon' is mijn Geliefde bij wie Ik me goed voel tot in mijn dankbare beleving toe
-  Luistert naar Hem
Om de kracht van één van beide  uitspraken  ook zelf aan te voelen, deze vraag : ' Bij welke persoonlijke  uitspraak van mij  tegenover  mijn geliefde verandert inderdaad  diens  gelaat en  voel ik me  daar zelf ook  goed bij ? 
Hugo Dierick, Rosier.

Eerste zondag in de veertigdagentijd: Lucas 4,1-13.
In plaats van Jezus verblijf in de woestijn te vertaken als  drie bekoringen, spreken wij beter over drie beproevingen. Door goed te reageren op beproevingen, worden wij  sterker.  Jezus wordt trouwens  met die bedoeling naar de woestijn geleid, door de Heilige Geest nog wel. Want in die drie beproevingen gaat het telkens  weer over één en dezelfde vraag: Bestaat God voor mij? Is Hij nu met mij ? Zo alleen kunnen  wij onze twijfels afblokken 
Hebben wij  nog nooit zo'n  beproeving  meegemaakt? Of zijn we  nog nooit op de proef gesteld in de liefde ?  Nooit iemend gesproken  die op vlak van geloven of liefhebben beproefd is geworden en daar sterker uit gekomen  is :  meer gelovig, meer minnaar? Loont  het niet de moeite om dit eens mee te maken ?
Hugo Dierick, Rosier.

Zesde zondag door het jaar - 14 februari- Lucas 6,17. 20-26
Vers: 20 ' Zalig gij die arm zijt, want aan u behoort het Rijk Gods '
Een ander woord voor zalig is zeker niet gelukkig maar het ligt er dichtbij:' GELUKT ben je   of je bent goed bezig of je bent goed op weg als je je tenopzichte van anderen  niet hooghartig opstelt, je zelf niet hoger plaatst. Gelijkwaardigheid is de basisregel in het Rijk Gods. Van 't moment dat ik mezelf beleef als meer, beter, hoger wordt liefhebben onmogelijk. Is het daarom dat deze zaligspreking als eertse  wordt geplaatst ?
Hugo Dierick, Rosier.

' Voortaan zult gij mensen vangen.' Lucas 5,10b
Zeker een belangrijk versdeel uit het roepingsverhaal van de eerste leerlingen.
Het zijn woorden van  Jezus gericht tot Petrus in deze letterlijke zingevende volgorde:' Gij zult niet bevreesd zijn van nu af aan te zullen vangen  de mensen.' Het zijn woorden uit de visserswereld en het onderscheid tussen het vangen van vissen en mensen wordt  hier verondersteld: Vissen vangen gebeurt ten dienste van mensen ten koste van de vissen terwijl mensen 'vangen' gebeurt ten dienste van mensen nml  om ze in leven te houden. VOORTAAN ZULT GIJ MENSEN IN LEVEN HOUDEN.
Hugo Dierick, Rosier

Vierde zondag door het jaar : 31 januari 2010
Tweede lezing: 1Kor. 13,1-13
Vers 13: 'Nu echter blijven geloof, hoop en liefde, de grote drie; maar de liefde is de grootste.'
Wat je ook zo kunt lezen: ' Nu zijn wij gehecht aan onze God door wie wij ons laten opvoeden (geloof)   en die ons zekerheid geeft (hoop) maar in verhouding tot die twee( geloof en hoop) is het liefhebben  groot. Daarmee wil gezegd zijn dat geloven en hopen gericht zijn op het liefhebben : de echte zin van ons leven.

Hugo Dierick, Rosier.

Derde Zondag door het Jaar: Lc1, 1-4; 4,14-21. 
Lc 4,21: Toen begon Hij hen toe te spreken:' Het schriftwoord dat gij zojuist hebt gehoord, is thans in vervulling gegaan.'
Deze 'vervulling' staat voor invulling waarmee  het volgende duidelijk wordt : De teksten van vroeger, wat wij Oud Testament zijn gaan noemen, zijn bedoeld om ingevuld te worden. Zo deed Jezus hier in de tempel. Hij vult deze bekende en oude  tekst ( uit de profeet Jesaia)die Hem werd opgedragen om voor te lezen nu  in met zijn eigen leven. 
Dat is de bedoeling bij het lezen van de bijbel. Zo wordt onze eigen creativiteit  bij elke lezing van het evangelie  weer aangesproken en geactiveerd.
Hoe zal mijn invulling bij het lezen van deze tekst eruit zien?

Hugo Dierick, Rosier.

Tweede zondag door het jaar: De bruiloft van Cana. Jo. 2,1-12.

Vers 4 :  Jezus zei tot haar: 'Vrouw, is dat soms uw zaak ? Nog is mijn uur niet gekomen.' In die vertaling is  Jezus'antwoord tamelijk  scherp en niet zonder verwijt. In feite zou je zijn antwoord ook zo  letterlijk kunnen lezen:' Er is iets dat u  betreft en  er is iets dat mij betreft. Nu  betreft het  mij nog niet . ' Dat is geen vlotte  vertaling maar geeft wel trouwer de oorspronkelijke tekst weer. Vertalingen zijn soms wat zwak of wat scherp en juist in die kleine varianten ligt de gevoeligheid van het oorspronkelijke. 

Hugo Dierick, Rosier.

.

Doopsel van Christus.

Lc 3, 22b: ' Gij zijt mijn Zoon, de welbeminde, in U heb Ik mijn welbehagen gesteld. '

Jezus wordt door zijn hemelse Vader  aangesproken als Zoon. Nogal evident ware het niet dat het woord  Zoon in Jezus' taal( BEEN) een specifieke betekenis heeft die het in onze talen niet  heeft. ZOON betekent er  letterlijk Opgegroeid tot, Opgetrokken tot. Om het woord zoon in zijn oorspronkelijke betekenis  te verstaan mag men  dus niet vertrekken vanuit de vader want dan zou het woord zoon  de bijklank kunnen hebben van :  ondergeschikt aan, jonger dan , niet evenwaardig  aan de vader. Niets is minder waar. Zoon in Jezus taal = op  niveau van  de vader gebracht: Gelijkwaardig.
Een liefdesrealtie houdt immers  op te bestaan vanaf het moment dat er geen  gelijkwaardigheid meer is tussen de geliefden. Onze Westerse afbeeldingen van Vader-Zoon gaan bij het voorstellen van de Zoon meestal uit van de Vader ten koste van de gelijkwaardigheid  Vader-Zoon. 
Roublev in zijn bekende drievuldigheidsicoon  schildert de  Zoon   gelijkwaardig  aan de Vader waardoor wij  worden uitgenodigd  om tot die Vader en tot die Zoon te bidden.
Hugo Dierick, Rosier.