De machine is hersteld,

rekening houdende , dat we beginnen met gewoon, brute planken, en elke plank minimum 6 keer door onze handen gaat, voor ze op hun plek terecht komen

eventjes tijd gemaakt..

Eergisteren om een uur of vier in de namiddag, kwam theo binnen , met de mededeling dat de machine in panne was gevallen,... de V-snaar was gebroken.... Eerst grote paniek... we moeten tegen het eind van de maand al ons hout binnen hebben van de houtzagerij , want die stopt voor enkele maanden, en het is nog erg veel, dus dit kunnen we missen.
Maar goed, theo heeft de machine een deel open geschroefd en de boosdoener eruit gehaalt...Naar de garage gereden, en daar een nieuwe besteld.
(s'avonds hadden we ze al)
Het was dus schitterend weer, en omdat ik elke avond zit te spinnen, is de lontwol op, de lamswol'(veel te kort, dus een miskoop maar goed) die al gewassen in emmers in de kelder (antwerpen) stond, is ook bijna volledig opgebruikt, dus ;gepikt, gekaard, gesponnen en getwijnd, en uiteraard ook gehaspeld.ik heb hem van miserie moeten mengen met Alpaca.
Daarom ben ik dan gisteren ... de baal met lamswol uit de schuur gesleurd en ben ik die beginnen schoonmaken en wassen, met zout, warm water, dreft afwasmiddel, en daarna met een soort Acé-delicaat...
Goe begonnen, rumoer op straat, traktorkes, moto's mannestemmen gehammer ......
en de burgemeester , vlak voor ons raam aan de straat.
Ik gaan kijken, er was een lek in de waterleiding.en onze burgervader liet me weten, dat het water zou afgezet worden.
Dus dan maar verder gedaan met regenwater.... en gaan spoelen naar de lavoir, in het begin, eerst met een emmer en een vergiet... later had ik de lumineuze inval om die nylon zakken ( aardappels, uien) te gebruiken en die dus gevuld met de gewassen lokken wol door de lavoir te sleuren..... en OOOOoooooo, hoe mooi wit is hij er uitgekomen, nog eventjes in het zwierderke.. en die ligt nu te drogen op de wasrek , dat ook overspannen is met zo een paar van die zakken.. zodat de wind er lekker door kan waaien... er staan nog twee teilen te wachten om gespoeld te worden. we moeten ook naar Jusé vandaag, om cach af te halen de houtzagerij heeft het liefst zijn geld in handen.
en dan op hoop van zegen ,dat de machine draait... dan kunnen we terug aan de slag..
nog een kleine kanttekening, we worden weer voortdurend lastig gevallen van dat koppel profiteurs, die hun zinnen gezet hebben op een nieuwe planché of vijf, uiteraard gratis, gehaald
geschaafd, en tand en groef ingeslagen...
Ik wordt van dat koppel knettergek, en blijf binnen als ze de straat afduiken ons erf op, maar blijkbaar helpt dat niet veel.... pfffffff,

Bij het minste zonnestraaltje.... liggen ze te genieten, Onze Jef zijn lievelingsstekje is rond mijn louet liggen...

Eerst de nodige boodschappen ( eigenlijk meer administratie ) gaan doen.
Daarna de afgewerkte vloerdelen naar het 1e verdiep geleurd.
S'avonds getwijnd op mijn Louette ( drie draads) Met een haspel die theo iets of wat aangepast heeft , het onding ooit gekocht via internet van een duitser... die er ondanks dat het er veelbelovend op foto uitzag, maar wat aangemoddert heeft , het was echt een onding... voorlopig is het nu te doen, maar er staat wel al een ander maaksel op het programma.

Het zonneke is er wel door... maar het is toch te koud om alles naar buiten te sleuren, omdat spinnewiel en ook de wolpikker van eik zijn , en dus redelijk zwaar... het maar in onze voorlopige woonkamer gezet en foto's genomen...

Ik ben twee volledige dagen bezig geweest met alles wat in de keuken staat af te wassen.
Door de construktie van de schouw in de keuken dus een dubbel mansgat groot... komt er veel stof,enzovoort binnen in de keuken, als we in de woonkamer stoken.
Omdat deze charmante toestanden van voorbijgaande aard zijn.... maken we daar niet teveel werk van... maar het resulteerd wel ... dat ik dus , om het iets of wat leefbaar te houden... op tijd de zaak moet afwassen.... en dan met open rekken... ik moet er zeker geen tekening bij maken?Ook hebben de veldmuisjes dapper feest gevierd met een pak meel... dus ik was verplicht om echt alles te ontsmetten en af te wassen... het zit er eindelijk op , gisteren na de middag... was het eindelijk zover....
Bij het uitsorteren enzo, en ik toch een papier nodig had , dat in mijn handtas zat, heb ik dus de camera gevonden, ( theo kon zich niet herinneren, waar hij hem gelaten had)
Nu nog wachten dat de zon schijnt , zodat ik foto's kan zetten als we de wol aan het pikken zijn, en natuurlijk ook een foto of zowat .... van het spinnewiel... ondertussen staat hij super afgesteld...en zoemt hij als een lier.
Tussen de spoel en de vlucht zit er een rondelleke, als je aan het trappen bent, en je snelheid is aan de lage kant zit het voortdurend, te rinkelen,.
Ik denk dat het ooit een controle-middel is geweest..; om de juiste snelheid te houden... want eens op deftige snelheid hoor je het gerinkel niet meer.
Omdat ik maar 1 originele spoel heb..... twijn ik op de Louet, die hier staat ( een S10)
Je ziet echt geen verschil tussen de draden die gesponnen zijn op de Louet en de Noor..
Omdat ik dus echt héle dunne draad maak , en ik voorlopig met breinaalden aan de slag ga, is twee draden veel te dun ( met breinaalden 1,5-) dus moet ik drie draden twijnen, hetgeen goed gaat hoor en echt wel een mooie draad oplevert.
Vandaag gaan we dus eerst en vooral nog wat planken slaan en als het weer beter is ( het is immers gisterenavond beginnen regenen) maak ik foto's .... ik heb wel al wol gepikt  in de wooonkamer maar het is dus een enorme hoeveelheid die je in een mum van tijd hebt... van een héél klein rieten piknickmandje had ik direkt twee grote vuilzakken plukken wol... en we wisten gewoon niet meer waar we moesten lopen.... Het kaarden gaat uiteraard ook vele vlotter...de aan mekaar geklitte, gewassen wol , is terug pluizig..en luchtig en is ook vele witter geworden van kleur.... Boven in het midden van de pikker, zit er een soort van verzetshendel , als het een beetje moeilijk gaat, kan je de ram hoger of lager zetten zodat de zaak niet blokkeerd.
 nadeel : het stoeltje dat er aan is gemaakt , is niet om te relaxen, je krijgt er verdorie, een ferme zere kont van.

Eerst en vooral om drinken, Perier, en onze wijntjes natuurlijk, want in antwerpen was ons voorraadje nogal geslonken, elke dag 1 flesje... dus elk 2 glazen..... 

Mijn droomwieltje is eindelijk in mijn bezit...

donderdag, mag ik op de middag..... gaan kijken voor iets waar ik al hééééééélllllllll..... lang van droom...een noors spinnewiel (hopelijk is het wiel héééél groot ...

Met dank aan de schrijvers van het artikel... voor de liefhebbers van spinnewielen... Kenneth Bartlett werkte professioneel als restaurateur van antiek. Hij voelde zich aangetrokken tot een geïmporteerde dubbele tabel Scandinavische spinnewiel zag hij wordt gebruikt in een Christchurch ambachtelijke winkel in 1963. Zijn eerste wiel werd gebaseerd op die ene. De afbeelding rechts laat zien (terug) een wiel gekocht bij husfliden, Bergen, Noorwegen in het begin van de jaren 1960, en (voor) een Bartlett wiel van november 1972. Hij werd toen gevraagd door Ida Lough, een bekende tapijt wever, om wat meer wielen te maken omdat er zo weinig Nieuw-Zeeland makers op dat moment (Ashfords niet hervat spinnewiel productie tot 1965). Eerste wielen Ken's waren exacte kopieën van de ingevoerde wielen. In de loop der jaren heeft hij wijzigingen heeft aangebracht, zodat zijn wielen werd robuust en geschikt voor Nieuw-Zeeland spinners 'eisen. De twee foto's links zijn (boven) een wiel tekende hij in 1970, en (onder) een latere toont steviger constructie en een grotere pedaal. In totaal schat hij dat hij zou er goed aan meer dan 100 wielen tussen 1963 en ongeveer 1989 hebben gemaakt toen hij met pensioen. Hij zou de onderdelen voor 12 tot 20 wielen op een moment en elkaar te verbinden. Hij probeerde zich te houden aan het hout die worden gebruikt in de Scandinavische wielen (dennen en berken) en voelde dat het equivalent hout beschikbaar is in Nieuw-Zeeland zou Douglas (Oregon) en Nieuw-Zeeland zilver beuken worden geïmporteerd. Door de vroege jaren 1970 werd hij met behulp van uitsluitend deze dakconstructie. In 1967 werd hij gevraagd om een ​​wiel te maken voor presentatie aan de vrouw van de gouverneur-generaal, Lady Fergusson, toen ze opende de nieuwe fabriek in Lincoln voor de Wol onderzoek van Nieuw-Zeeland organisatie. Voor deze (en een tweede alsof het voor zijn vrouw Mary) heeft hij besloten om alle Nieuw-Zeeland inheemse houtsoorten te gebruiken, te vervangen kauri voor de gebruikelijke Oregon. De foto rechts toont Lady Fergusson het ontvangen van een spinning les over haar nieuwe wiel van Miss Aileen Stace van Eastbourne .. Een andere afwijking van zijn maat kwam in 1973 toen hij werd gevraagd om een ​​wiel te maken in eik. Hij maakte drie van deze in totaal. Het grootste deel van de Bartlett wielen rechtstreeks werd verkocht door middel van persoonlijke opdrachten en er werden vaak wachtlijsten. Ken 25 pond ontvangen voor de eerste wiel dat hij door verschillende Arts verkocht in 1963. Hij heeft diverse workshops in Christchurch had: op een bepaald moment was hij gevestigd in het gebied waar de Christchurch Town Hall nu staat. Hij verhuisde van daar naar Strickland Street en ten slotte naar Riccarton Road. Vanaf de vroege jaren 1970 maakte hij ook weefgetouwen, en deze werd een groter deel van zijn bedrijf dan draaiende wielen. Hij probeerde gelijke delen van het jaar besteden aan antiek restauratie, spinnewiel bouw en loom maken. (Ik ben dankbaar dat Lyndsay Fenwick voor het opstellen van deze rekening, met de hulp van Mr & Mrs Bartlett.)

deze zijn niet van mijn camera' met dank aan de makers ...

twee van de drie computers van de breimachines moeten gereviseerd worden... en omdat ik vorige keer serieus in de zak ben gezet..; van een toch zéér gerenomeerde zaak , betrouw ik het niet meer en ga met mijn passap spullen naar zwitserland!, we hebben het nagekeken en het zou een goeie 4 uur rijden zijn. We hebben het er voor over.. Ik weet van mijn breimaatje dat je daar goed gedient wordt !... 

Ik heb me een derde pasap 6000 aangeschaft, voor een héle schappelijke prijs.Er zit een volautomatische kleurwisselaar bij ( daar moet wel aangewerkt worden, want 1 van de houdertjes voor de schuitjes vast te zetten  is weg....hij ziet er anders uit dan de andere vierkleurenwisselaars die ik al had. de computer werkt op het eerste gezicht  perfekt ( nog niet aangesloten op de machine)er is een pracht van een tafel bij en een motor..... hij moet wel onderhanden genomen worden maar  is belange zo vies niet als de eerste die ik gekocht heb. geen confituur, geen koeken, geen boterh ammen enzovoort in en tussen het naaldbed.

met drie kleuren en patronen over mekaar, gelockt en aan mekaar gemaasd om te laten zien, hoe netjes

Ik ben nu een dubbel patroon onder de knie aan het proberen krijgen, dat  wil dus zeggen dat ik  1 patroon over een ander zet, en de moeilijkheid die erbij komt is dat het tweede patroontje moet gespiegeld en ondersteboven   moet worden gezet   met drie kleuren.

nog foto's gemaakt, ik hoop dat ze niet te donker zijn , want het licht is niet alles

Ik zou een foto willen zetten, maar Theo weet niet meer waar onze camera is... grrrr....