Maandag 26 maart 2012
Net terug van Chaumont
Ik heb dus voet bij stuk gehouden, en heb de OOOooo zo nodige papieren ( P.V.) die opgemaakt zijn door de gendarmes van Bourbonne-les-bains.... Ik heb de magistraat van dienst, aan zijne gilet getrokken.... en vriendelijk te kennen gegeven, dat ik ze nodig heb, zééér dringend, en ik niet weg zou gaan voor ik ze had..... stout gesproken is blijkbaar half gewonnen... ik hou niet van mensen onder druk te zetten, maar soms, ja soms is een vriendelijk , maar onverzettelijk standpunt wel eens nodig.Ik heb de papieren dus eindelijk in mijn bezit... de advocaat in antwerpen is zielsgelukkig ( natuurlijk hij niet alléén,wij ook)
En omdat ik een paar dagen geleden, nog maar eens een ( half griezelverhaal heb te horen gekregen Van Nederlandse mensen, over onze Melayse makelaar in spé!
Ik was nu toch op de juiste plek om hieromtrent door te vragen, de letter van de franse wetgeving omtrent makelen.
Het is dus zwart op wit.... de verkoper betaald de makelaar.... en vriendendienstjes, of zusjes en zootjes komt hier niet aan te pas, is dit wel het geval, dan wil de makelaar van 2 walletjes eten... licht hij de mensen op.
Krijg je als kandidaat-koper zo een voorstel, hoe mooi , en hoe schappelijk de prijs ook is... hoe verliefd je op het huis ook bent , laat het vallen als een steen en zoek iets anders .. want je wordt opgelicht.
Het beste is, van rechtstreeks met de verkopers te onderhandelen, of met het notariskantoor van die regio... die moeten zich aan de franse wetgeving houden,( eed afgelegd)
Meestal( als het geen ruïne is) weten de geburen wel meer , soms zelfs een adres of telefoonnummer van de verkopers) zoniet eventjes naar het gemeentehuis, met straatnaam en huisnummer en dan kunnen ze je daar negen op de 10 keer wel verder helpen.
Frans kan een obstakel zijn, maar ik denk dat het , als het over een echt waardevol pand gaat, je beter een bëedigt tolk kan meenemen.... die niets met immo's te maken heeft.
want het gaat toch dikwijls over duizenden euro's, en zeg nu zelf... wie laat er nu graag zijn zuurverdiende centjes afsnoepen.
En omdat ik een paar dagen geleden, nog maar eens een ( half griezelverhaal heb te horen gekregen Van Nederlandse mensen, over onze Melayse makelaar in spé!
Ik was nu toch op de juiste plek om hieromtrent door te vragen, de letter van de franse wetgeving omtrent makelen.
Het is dus zwart op wit.... de verkoper betaald de makelaar.... en vriendendienstjes, of zusjes en zootjes komt hier niet aan te pas, is dit wel het geval, dan wil de makelaar van 2 walletjes eten... licht hij de mensen op.
Krijg je als kandidaat-koper zo een voorstel, hoe mooi , en hoe schappelijk de prijs ook is... hoe verliefd je op het huis ook bent , laat het vallen als een steen en zoek iets anders .. want je wordt opgelicht.
Het beste is, van rechtstreeks met de verkopers te onderhandelen, of met het notariskantoor van die regio... die moeten zich aan de franse wetgeving houden,( eed afgelegd)
Meestal( als het geen ruïne is) weten de geburen wel meer , soms zelfs een adres of telefoonnummer van de verkopers) zoniet eventjes naar het gemeentehuis, met straatnaam en huisnummer en dan kunnen ze je daar negen op de 10 keer wel verder helpen.
Frans kan een obstakel zijn, maar ik denk dat het , als het over een echt waardevol pand gaat, je beter een bëedigt tolk kan meenemen.... die niets met immo's te maken heeft.
want het gaat toch dikwijls over duizenden euro's, en zeg nu zelf... wie laat er nu graag zijn zuurverdiende centjes afsnoepen.
Geschreven door myrthe om 15:34
Reageer op dit bericht
