Nurburgring 2011

Foto's DVK

Komend weekend is onze jaarlijks terugkerende uitstap naar de Nurburgring, om onze favoriet Didier Van Keymeulen te gaan aanmoedigen in de IDM Supersport..

Op Moederdag notabene, om 8 uur in de morgen verzamelen geblazen bij Daniel, voor een tochtje naar Hulst.

Marc V.en Ianthe, Daniël, Neetsen, de Walter, die voor de tweede keer meerijdt en ikke vertrekken richting Nederland, met Daniël aan de leiding. Als dit het geval is, bereid je dan maar voor op piepkleine weggetjes, hoe hij ze altijd vindt is ons een raadsel, maar hij doet het telkens weer. (Volgens mij zit hij stiekem een ganse nacht op de wegenkaart te zoeken).

Na een voorspoedig ritje gaan we de grens over en iedereen weet dat het bij onze Noorderburen prettig toeren is. Mooie overzichtelijke wegen, weinig verkeer.

Aan  een rustig tempo rijden we naar het centrum van Hulst, alles verloopt perfect, tot aan… een rood licht, een paar kilometer voor de stad.

Iedereen maakt halt en zodra het licht op groen knalt, iedereen weg, op één iemand na, die staat inmiddels opnieuw voor het rood. Welgeteld drie seconden was het groen. Marc R. ( hij weeral) raakt de voeling met de groep kwijt en rijdt dan maar op goed geluk alleen naar het centrum.

Na een korte stop op een pleintje waar verschillende oldtimer brommers staan, vindt hij de rest terug op een terrasje op de grote markt.

“Precies zoals ik dacht” zegt hij “op een terrasje met een …”  J

Dan komt hij tot de conclusie dat zijn fotoapparaat nog op de keukentafel ligt, vandaar dus geen foto’s.

Na de nodige koffie en sigaretten, zetten we rustig koers naar de markt in Zelzate, om daar op het gemaksken nog iets te drinken. We bereiken onze bestemming zonder noemenswaardige hindernissen.

Hoe noemde dat etablissement nu ook weer sé.

Iemand kijkt op zijn uurwerk en zegt: “oei-oei, al zo laat”.

We rijden dan maar via wat omwegen naar onze thuisbestemming, voor één keer niet “ De Beize”, maar bij onze vrienden  “Tsef en Zakeliene”. Bij een lekkere Rodenbach wordt nog even nagepraat over de plezante voormiddag.

Rond één uur maakt iedereen aanstalten om naar huis te keren. Het was weer eens een leuke dag en Walter “remind” nog eens aan zijn eerste ritje met ons, toen hij ietsken te laat op het thuisfront verschenen was. J

Hopelijk volgende week goed weer en opnieuw een prachtig tochtje!

Frankrijk, België , Nederland

Vandaag, bij uitzondering eens op een zaterdag, zijn we afgesproken om een ritje te doen, Noord – Frankrijk, Nederland en België.

We spreken af bij Daniël om negen uur. Marc is er al om half negen, want zijn bandjes moeten een haartje bijgewerkt worden en aangezien Daniël een compressor heeft…tien minuutjes later, check, bandjes oké.

Een paar minuutjes later komen ook onze twee gastrijders, Freddie en Norbert aan. Neetsen is ook van de partij en nu is het wachten op Peter, die traditiegetrouw klokslag negen uur verschijnt, volgens de één is hij te laat, volgens hemzelf op tijd. Soit…Iedereen wordt aan elkaar voorgesteld en here we go!

We vertrekken richting Kortrijk, via de E-17, het is tamelijk mistig en het zonnetje kan niet door het wolkendek. In Kortrijk verlaten we de snelweg en nemen we tal van kleinere wegen naar de Franse grens. Ondertussen heeft de zon de hemel veroverd en het belooft een prachtige dag te worden.

Ons eerste stopplaats is voorzien te Ploegsteert, gemeente van bakstenen en wijlen Frank V.D.B. Ter plaatse besluiten we een koffietje te verbruiken in een plaatselijk dorpskafeetje. We parkeren onze machines pal voor de deur van een kroeg en gaan schuin daartegenover binnen. Na de koffie en onze goede daad, wordt de GPS ingesteld op Watou.

Na twee plaatselijke rondjes te hebben gereden, dank u GPS van Daniël, kunnen we eindelijk verder richting Watou.

Na een pittig ritje komen we aan op de (Grote) markt van Watou, waar een paar terrasjes uitnodigend wenken.

We besluiten dan maar om hier het middagmaal te gebruiken en kiezen een pittoresk terrasje, in “Het Wethuis”. We laten ons de lokale mosseltjes lekker smaken, met een plaatselijk biertje erbij, geserveerd, door een madame die de pensioenleeftijd al hééééééél lang gepasseerd is. Nog een geluk dat Peter, een tijdje later, Marc er attent op maakte dat hij dat klein, oud madammetje bijna onder zijn grote voeten aan het vertrappelen was, of ze moest zeker niet meer van haar pensioentje genieten…

Na de smakelijke zeevruchten, maakten we ons op om naar Brugge te rijden, voor een lekker kopje koffie, zo gezegd, zo gezegd.

We rijden een eindje langs de kust, om dan via Diksmuide, waar Peter zowaar de IJzertoren heeft gezien, meer richting binnenland te rijden, voorbij het Zand van Brugge.

Daar was het verplichte stop, want Neetsen moest tanken en ook Marc ging van de gelegenheid gebruik maken om een beetje bij te tanken, het tankpistool in de tank geramd en raad eens… er kwam geen druppel benzine uit.

Van koleire wou ik niet tanken aan een andere pomp, want nu viel pas mijn €, dat ik midden in een olieplas stond met mijn motor. Voorzichtig eens in het zand gereden en wij verder.

Ineens schiet Daniël hem daar in een veldwegel en komen we op het terras uit van een knalrood kasteeltje, waar de koffie zal gedronken worden, van verwondering gesproken. Zowel van onze zijde als de kant van de kasteeluitbaters.

Na de koffie wordt er koers gezet naar Cadzand, van dan af is het prachtig rijden, langs de dijken en polders van Zeeland. Daniël stopt aan een molenwiekende houten windmolen en zegt zonder verpinken: “ Marc neem eens een foto, want een draaiende molen zie je niet zo dikwijls”.

We gaan opnieuw de grens over naar België en dan gaat het in een strak tempo richting Kalken waar we een pitstop doen bij Piet. Aan zeer snel tempo worden er twee pinten gedronken, want het was echt van de dorst. Hierna maken we ons op om huiswaarts te rijden, want het is ondertussen al half zeven en we hebben 330 km op de teller staan.

We nemen uitgebreid afscheid en iedereen is zeer tevreden over onze mooie rit.

Freddie en Norbert willen in de toekomst nog met ons meerijden, wat zeker geen probleem is, want zij zijn beiden aangename reisgezellen.

Einde van een mooie dag in goed gezelschap, moe maar tevreden keren wij naar moeder de vrouw terug.

Gezellig barbequetje met de Zondagochtenbikers.

De visjes op vrijdag gevangen en op zondag lagen ze op de bbq, meer moet dat niet zijn.



Ook de dames vonden het blijkbaar leuk.Maar waarom heeft Daniel hier zo 'n binnenpretjes?

Ja, door omstandigheden is het al een tijdje geleden dat we een verslagje of fotomateriaal publiceerden, maar stilaan raakt de drukke periode voorbij en zullen we opnieuw aan de slag gaan.
Onze eerste ritten voor dit nieuwe seizoen zitten er ondertussen ook al op. Er was vooreerst het ritje naar Tielt, mooi maar vrij fris.
En de voorbije zondag was er onze jaarlijkse traditie, ontbijt in Breskens.
We mogen ook Walter welkom heten, een nieuwe zondagochtendbiker. Fijne vent, en net zoals de overige leden, een hart voor motorrijden.
Er staan voor het komend motorseizoen ook een paar activiteiten op het programma, zoals het weekend op de Nurnburgring en het weekendje Assen in het kader van het Duitse IDM kampioenschap, waar onze favoriet DVK dit jaar zal trachten de titel te veroveren op een Yamaha.
Er staat ook een weekend Ardennen op de agenda, maar meer hoor je daarover, als het eenmaal zo ver is.

Nog een paar beelden.




Peter met zijn BMW en op de achtergrond de Volkswagen T2 van onze vriend Marc2, met onze oprechte dank voor het meenemen van onze bagage.



Marc met zijn Yamaha FZ6



Patrick met zijn Honda Pan

Dit weekend trekken we naar Assen, voor de volgende race in het Duits kampioenschap. Onze favoriet Didier zal er deze keer niet bijzijn door een operatie, voor hem zal het seizoen eropzitten.
Meer details volgen later.

Een paar kiekjes op een zomerse zaterdag

Op een mooie lentedag naar zee.

Dat ziet er een zéér verdacht persoon uit, wat zou die hebben uitgespookt?

Stadhuis Damme

Daniel zo fier als een gieter mee zijn jeanettenbroeksken aan.

Rene en Patrick hun machientjes.

Afspraak, zéér vroeg, om acht uur bij Daniel. Ik kom aan, zoals gewoonlijk, om kwart voor en Daniel en Rene staan al broederlijk naast elkaar te wachten.

Om vijf voor is ook Patrick ter plaatse en we kunnen aanzetten. Wim en Peter kunnen vandaag niet mee en dat is altijd jammer, want hoe meer zielen ... enfin je weet wel.

Het weer ziet er niet denderend uit en de regenpakjes zitten niet te ver weggestopt.

We rijden via het centrum van Gent, richting Knesselare, langs het Kanaal Gent – Brugge.

Ter hoogte van Lovendegem hebben we prijs, regendruppels, Daniel trekt zijn regenpakje aan, “de jeanettte”, doch wij (Patrick, Rene en ikzelf) rijden verder zonder regenpakje.

Na 134 druppeltjes regen wordt het opnieuw droog en Daniel zit daar met zijn regenpakje, “de jeanette”.                                        

 

Na een stopje op de markt van Damme, er is natuurlijk nog geen enkel deftig etablissement open zo vroeg, besluiten we verder te rijden langs de Damse Vaart, richting St Rita en St Michiels Brugge.

Een prachtig traject, ik heb er zodanig van genoten, dat ik ben vergeten plaatjes te schieten.

Opeens stopt Patrick in een straatje in St. Michiels en gaat aan een huis aanbellen. Wat blijkt nu, we staan aan de deur van Patrick’s zus en schoonbroer, van een verrassing gesproken.

We worden hartelijk ontvangen, bij deze joviale, vroegere Kalkenaars en worden vergast op een drankje en een koffie. Iedereen kent iedereen en het is een fijn weerzien.

Na uitgebreid afscheid te hebben genomen, keren we stilaan op onze stappen of in dit geval op onze bandensporen terug, om koers te zetten naar Kalken, meer bepaald naar café “ De Beize”, waar Koen en  Veerle op ons wachten, met een drankje en een goeie babbel. Er staan op dat moment een goeie 160 km op de teller.

Om twee uur keer ik huiswaarts, voldaan en een beetje moe, het was opnieuw een prachtig ritje op Zondagochtend en morgen kunnen we er opnieuw tegenaan,  voor een drukke werkweek.

 

Tot volgende keer!

 

Motorrijden geeft geestelijke vrijheid.

Daniel

Iedereen was netjes op tijd voor de eerste afspraak van dit motorseizoen.

Een primeur was dat de echtgenote van Wim ook op de afspraak was voor haar eerste ritje met ons zondagclubken.

We waren afgesproken om onze eerste echte rit dit seizoen in de richting van Nederland te trekken, namelijk naar Breskens. Daniel heeft zoals gewoonlijk een fijne route uitgezocht op zijn landkaart, langs zoveel mogelijk binnenwegen.

Het weer zag er niet echt schitterend uit bij het vertrek en het was toch een beetje aan de frisse kant. Nu ja, het was ook nog tamelijk vroeg in de ochtend, acht uur met name.

De reden van dit vroege vertrek; we zouden in Breskens het ontbijt nuttigen en ik kan u verzekeren beste lezers, als je daar in de jachthaven een Vlaams ontbijt vraagt, dan heb je een Vlaams ontbijt, met alles op en aan. Ik ga er hier geen beschrijving van geven, je moet het zelf maar eens gaan uitproberen.

Na het uitgebreid ontbijt, vertrokken we in Breskens rond 10.30 uur richting Kaprijke, waar er ergens een kroeg” in den bolhoed” bestaat. Deze wordt opengehouden door een oude studiegenoot van Peter. Zeker een bezoekje waard, al is het maar voor de mooie kunstwerken die de muren sieren. Als je het etablissement vindt natuurlijk, want dit is niet zo evident als je Peter heet.

Na een flesje “Sparta Pils”, richting Kalken, gereden, waar er nog ééntje werd gedronken in “ de Beize”en een beetje werd bijgepraat over het afgelegde traject.

 

Een blije motorrijder herken je aan de vliegjes op zijn tanden.

Zou het water niet uit uwe mond lopen????

Tja beste bloggertjes, ik denk dat we het voor dit seizoen zullen voor bekeken houden. Door het aanhoudend slecht ,nat en koud weer, denk ik dat ik mijn machine zal stallen tot aan de volgende lente. Dit weekend heb ik nog eens een ritje gedaan, maar het wordt zodanig fris, de kleinere weggetjes liggen zodanig onder de modder en vuil, dat het niet meer plezant is. Het is trouwens zéér gevaarlijk toeren in die omstandigheden.
Dus... met spijt in het hart, opbergen die motor. Volgend weekend nog een winteronderhoud doen. Komende lente gaan we er dan opnieuw met frisse moed tegenaan. Ik hoop dat ik jullie dan kan vergasten op nieuwe avonturen met ons clubke. Tot dan!!!