De graven van Henrie Chapelle.

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row.
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be Yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
Op de velden van Vlaanderen, blazen de papavers tussen de kruisen, rij op rij. Dat teken is onze plaats; en in de hemel vliegen de leeuweriken die, nog mooi zingen,, Schaars gehoord terwijl  de hieronder kanonnen zingen. Wij zijn de Doden. Korte tijdgeleden  toen wij leefden, , voelden we dageraad, zagen we het behouden de zonsondergangsrood, en werden er gehouden van, en nu liggen wij in de velden van Vlaanderen. Neem onze ruzie met de vijand op: Aan u van ontbrekende handen hebben wij geworpen  De toorts die wij;  van u om het hoog te houden. Als jij met je onderbrekingsgeloof met ons die gaan sterven ,Wij zullen niet slapen, hoewel de papavers op de velden van Vlaanderen groeien