Een eenzaam graf

Ik ben vandaag nog is ne keer gaan rondspoken, aan ons spokenkot en wat zag ik?  Wel, wel, wel ons kot had een fonkelnieuw rood dak gekregen en natuurlijk was ik zo fier hierop dat ik nog is een paar keren gaan zien ben.  Ik heb heus van dat dak genoten hoor daar kan je donder op zeggen al dat groen is foetsie en nu liggen er rode pannen op goed he !

Waar ben ik hier wel niet terrecht gekomen, voor een heel oud schooltje, hier waren er een paar klaslokaaltjes en een lerarenverblijf, ik wist niet dat de leraars vroeger bij de school woonden, en er lagen daar leien en griffels voor op te schrijven hahaha, hadden ze toen nog geen boeken om in te schrijven en er waren ook van die witte inktpotten in zo'n gaatje in de bank.  En kaarten hingen ook uit waarvan de kinderen leerden hahaaha dat moet plezant geweest zijn in zo'n ouderwetse school uit vervlogen tijden.

Mooi he deze prachtige bloemen en dit in Bokrijk, op Fuerteventura kon je ze ook zien.  Maar deze zijn mooier.

Deze bloemen zijn net vogels he, tja daarom heten ze ook paradijsvogelbloemen, die zie je normaal maar in de warme landen, maar deze stonden in Bokrijk en waren de moeite waard om is een fotootje van te maken.

Jajaja, ons spokenkot krijgt een fonkelnieuw dak, goed he ! Dan zal het glinsteren, en het lawaai dat erbij was amai dat was ver in de omgeving te horen, en ik heb ondertussen is ne keer moeten loeren naar al die mannekes die hier zo hard aan het werken waren  dat was mij wat hoor, maar er liep niks bijzonders bij om op te pinken.  En de roddelpers was natuurlijk ook present dat kan je wel denken he !  Dat hoort ook zo.

Nu moet je hier toch is ne keer zien, wat zou hier aan de hand zijn?  Ons dak is gaan vliegen, en nu krijgen we een ander dak, zouden hier spoken mee gaan vliegen zijn?  Ik zou het niet weten.  Verdorie, verdorie, verdorie toch.  Maar ja zo is dit is iets unieks he! Dat zie je niet alle dagen een kot zonder dak hahahahaha.

Wat was het warm hier in die droge woestijn kort bij de oceaan, met op de achtergrond een mooi uitzicht op twee eilanden, Isla de los Lobos en Lanzarote.  Kort bij de vulkaan Bayuyo

Zie de boerinnekes hun rokskes zwaaien,
vanachter en van veur,
ge ziet er lossen deur,
zie de boerinnekes hun rokskes zwaaien,
t'is kant en broderie,
tot boven aan hun knie.

Laat ze maar zwieren en laat ze maar gaan
want als ze dood zijn dan is 't gedaan,
laat ze maar zwieren en laat ze maar gaan,
want als ze dood zijn dan is 't gedaan.

En hier achter mij zie je zo een boerinneke uit de jaren stillekes met zo'n rokske aan.

Hier achter mij sta ik voor de deur van een oude kerk, erin staat een tafel voor missen te doen zeker of donderpreken te geven, banken, beeldjes, antiek en andere kostbare zaken, wat het allemaal is, tja dat weet ik niet.  Ik weet niet of er missen in gedaan worden.

Mijnheer pastoor loopt er ook nog maar wat miserabel bij, zou hij tussen de ketting van z'n fiets gezeten hebben met die lange kleren aan, dat kon je vroeger al is tegenkomen en gevloekt als die pastoor dan kon amai zenne, ongeluvelijk.  Zotspook is dit ooit tegengekomen en natuurlijk dat die gelachen heeft in haar jongespokentijd.  Onvoorspelbaar.

Hij heeft zeker ook pas een donderpreek gegeven in z'n kerk omdat ik daar zomaar eens een kijkje ging nemen zoals je ziet op de bovenstaande foto, daar zie je mij in de deur van een oude kerk.

Een oud pastoor die had een koe, had een koe, ze was krankzinnig ik weet niet hoe, de pastoor z'n koe, tjoelala, tjoelala de pastoor z'n koelala, tjoelala, tjoelala de pastoor z'n koe.

Handjes draaien, koeken bakken vlaaien,
handjes draaien, koeken bakken vis,
je kunt me niet geloven hoe lekker dat het is, stokvis.

Wat je hier achter mij ziet is een prachtige halsketen he ! Dat kreeg degene die hier tentoongesteld stond rond z'n of haar hals, tja zo had hij tenminste nog een prachtig halsketting gratis en voor niks en dat is ook al iets waard.  Voor mijn klein nekske was hij veel te groot, maar ik heb hem is gepast en dat kan je niet elke dag.

Nu hebben ze mij hier zomaar te kijk gezet en nog wel voor een schandpaal, t'is al ver gekomen he ! Vroeger stond hij midden in een dorp en zetten ze er mensen in die te schande werden gezet, en ik sta er hier zo maar bij in het midden van Bokrijk, dat is kunnen.

De "Blanc-Moussi", wat betekent "in het wit gekleed", is erg symbolisch voor dit traditionele carnaval en was oorspronkelijk een toevallige vermomming die bestond uit een beddenlaken en een kussensloop.
Deze vermomming, aangevuld met een masker met een wortelneus, krijgt in Stavelot al snel een andere betekenis en parodieert eigenlijk de monniken uit de 15de eeuw, die na een periode van te grote laksheid het carnaval hadden verboden.
Vanaf zondagochtend trekken de Blancs-Moussis door de straten van de stad, en plakken ze overal hun gevreesde en oneerbiedige affiches aan. 's Middags duiken ze weer in de stoet op, bombarderen ze vanuit hun kar de toeschouwers met handenvol confetti en geselen ze de mensen met hun varkensblazen.

Nu sta ik hier recht voor het kasteel, tja nu voel ik mij natuurlijk ook een onvervalste kasteeldame of wat dacht je?  En de bloemen zijn ook van de partij.

Een mooi park, een kasteel in de verte, een eenzame weg naar het kasteel, waar zou dat kunnen zijn?  Mooie dennen, kortgewiekt gras, en ga zo maar door.

Jajaja, hier ben ik op onvervalste spokentocht bij een kasteel, dat is kunnen he! Dit is een echt spookkasteel, waar ik is heerlijk kan gaan spoken en iedereen verschieten die er in de buurt komt, want ik ben de schrik van het kasteel hahahahaha.