wij, samen...

Na een uurtje samen lezen

met de personen met dementie,

ben ik dankbaar om ieder kleine uiting

van  herkenning, hun herinneringen die terug

komen, hoe kort ook.

Maar ik ben ook enorm dankbaar om het feit

dat mijn echtgenoot en ikzelf

nog helder kunnen denken.

de eenzaamheid van deze mensen is 

zo schrijnend.

Ook al omdat ze niet meer kunnen uiten wat

er in hen omgaat.

samen worden we ouder

zijn we bewust dat veel mogelijkheden

verleden tijd zijn geworden.

maar, 'samen'

is nog veel mogelijk.

Er is rust bij en vertrouwen in

elkaar, samen genieten we 

van de 'kleine' geneugten van het leven.

Nu we ouder worden ervaren we

dat er zoveel vreugde te vinden is

in de kleine dingen.

Een onverwachte ontmoeting,

een glimlach, een bemoediging,

Een steun zijn voor anderen

die het moeilijker hebben in het leven.

samen gelukkig zijn ,

hopelijk mag het nog lang duren,

dat kleine 'grote' geluk.