Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Op 31 januari vond je het relaas van een jonge man uit India die opgroeide in het arme Calcutta, maar die langzaam uitgroeide van fotomodel tot zanger in eigen film. Hij stuurde me de veraling in het Engels door van zijn lied dat je vinden kan op het blogje van toen met video, een liefdeslied; dan ook toepasselijk in deze tijd. Hierbij nog een foto van hem.
little less brighter is the light
little less wet is the rain
little less waving is the wind
little less are the wants in heart
the time has stopped like this
lke it has stopped for you
why my breathes as well are little like wet
the closeness has happened with the distance
what kind thing is this, every morning is night now
the flowers are not fragrant, they are silent/upset
like they are angry/disagree with you
the fragrance has gone away, when you are not with me
Als we nu eens ons leven zouden vergelijken met een appel: een appel met schil, vlees en klokhuis.... Dan zijn we de meeste tijd bezig aan de schil, de buitenkant. Af en toe boren we wat dieper, en dan zitten we bij het vlees: de grote waarden die ons werk en leven kracht en smaak geven. Maar het klokhuis wordt meestal weggegooid. Men weet daar geen weg mee. Nochtans is het precies vanuit dit klokhuis dat een appel zijn levenskracht put. Voor ons leven is het net dezelfde vraag: wat is ons klokhuis? Wat is de kern, de ziel van ons leven? Vanwaar halen wij onze diepste kracht en inspiratie?
Een vreemd grafschrift bij een huis op het landgoed Whisper Ridge, dat is wat privedetective Lincoln Perry aantreft als hij zich na lang aandringen door Parker Harrison heeft laten overhalen onderzoek te doen naar het echtpaar dat eigenaar is van dat landgoed, maar dat al twaalf jaar verdwenen is. Harrison heeft vijftien jaar vastgezeten wegens moord en heeft op het landgoed deelgenomen aan een rehabilitatieproject. Het onderzoek wordt gevaarlijk als het lijk van de echtgenoot gevonden wordt, er connecties met de plaatseljk maffia blijken te bestaan en als Perry's onervaren partner vermoord wordt. En Perry, die eigenlijk niets met de zaak te maken wil hebben, wordt er steeds weer bij betrokken. Het boek is een echte Koryta, met een superieur plot, dat de lezer voor minstens evenveel problemen stelt als de hoofdpersoon, met spannende ontwikkelingen, knappe sfeertekening en personages.
Twee boeken aanbevolen in korte tijd .. dat is het resultaat van een paar dagen zonder pc te zitten. Het betekent meteen dat het goede boeken waren!
Overal zie je gelijkaardige teksten opduiken, en die mogen er zeker zijn. Maar wanneer ik alles zie wat rondom mij gebeurt, dan denk ik dat het misshien toch wel waar is dat het vroeger allemaal beter was. Want mensen gingen voor elkaar zonder veel mooie woorden, maar die liefde was tot de dood, in écht goede dagen en in écht slechte dagen. Eén van de grote waarden was precies dat vertrouwen, een woord dat ik reeds tien jaar gebruik. Want geef toe, hoe vaak wordt heden dit vertrouwen misbruikt, hoe kortstondig zijn de relaties als je dat woord nog mag gebruiken. Instant is eerder op zijn plaats. En de gsm en de sociale media hebben daar geen deugd aan gedaan. Vreemd gaan tussen man en vrouw, tussen man en man, vrouw en vrouw, was nog nooit zo eenvoudig. Dit alles staat dan ook zo haaks op hoe onze ouders de liefde beleefden, zo haaks op wat vele mooie teksten beweren op vandaag, en toch blijf ik geloven in echte liefde en pure vriendschap.
Wie echt gelooft, zit niet op de uitkijk naar een beloning of verloning. Je doet alles zomaar. Doodgewoon. Omdat je gelooft. Omdat je de liefde die God jou toedraagt, ook wil uitdragen naar andere mensen. Omdat je niet zit te rekenen en te berekenen.
De Nederlandse jezuïet pater Van Kilsdonk vertelt over zijn kindertijd. Het onweerde. Vader, moeder en de drie zonen begonnen te bidden. In het dorp woonde ook Piet, die ongelovig geworden was na een aanvaring met de plaatselijke pastoor. De jonge Van Kilsdonk vroeg aan zijn moeder: “Piet is nu niet aan het bidden?” “Nee,” zei zijn moeder. “Is hij dan minder beschermd dan wij nu?” “Nee,” zei de moeder, “want zo is God niet.” “Waarom bidden wij dan wel?” “Als je dan toch naar de bliksem gaat, kun je dat beter doen samen met de gekruisigde Christus dan zonder de gekruisigde Christus,” was het antwoord. Het enige antwoord dat juist was en dat ik zou aanvaard hebben, merkt jezuïet op.
Af en toe klinkt de roep om solidariteit heel luid, dat was enkele jaren terug het geval. Het is vandaag weer aan de orde. En we mogen daar heel blij om zijn. Want solidariteit kent geen grenzen noch continenten. Solidariteit vraagt niet naar jouw huidskleur of geaardheid, geloofsovertuiging, rang of stand. Solidariteit vraagt dat we delen met elkaar zowel materieel maar mischien nog meer mentaal zoals de andere bevestigen in de MENS die hij is ... Laten we daar even bij stilstaan in deze barre tijden en ingaan tegen de haatpredikers. Zoals we destijds deden in eigen land.
Sinds psychiater Jan Forstner een groot schandaal in de Boskliniek aan het licht heeft gebracht, wordt hij tegen zijn zin als lokale beroemdheid behandeld door de inwoners van zijn woonplaats Fahlenberg. Dat is dan ook de reden waarom Jan in eerste instantie niet zoveel aandacht besteedt aan de bos rode rozen die hij opgestuurd krijgt van een anonieme vrouwelijke fan. Hij heeft wel wat anders aan zijn hoofd, zoals het vreemde telefoontje van journalist Volker Nowak, die hem diezelfde avond nog wil spreken over een urgente kwestie.
Als Volker nog voor hun afspraak bruut wordt vermoord – en zijn fan wel heel opdringerig begint te worden – realiseert Jan zich dat hij verwikkeld is geraakt in een ziek spelletje van een waanzinnige vrouw. Maar wie is zij? Jans zoektocht naar de identiteit van de moordenares verandert al snel in een nachtmerrie van paranoia, manipulatie en wreedheid waaruit geen ontsnapping mogelijk lijkt te zijn...
Vijfsterrenthriller, enkel superlatieven passen na dit boek te hebben gelezen. Geen tijd om rollluiken neer te laten... angst, stalking, een reis dood de diepe krochten van de menselijke ziel. Pas gans op het einde ken je het antwoord.
Het is niet goed dat de mens alleen blijft… Daarom geeft God de Heer aan de mens een andere mens. ‘Hem-tegenover’ staat er letterlijk in het oerverhaal van de schepping. Dus om elkaar in de ogen te kijken. Dus om met elkaar te blijven praten. Dus om de vonk over te laten springen. Dus om steeds weer opnieuw de warmte in het gezin te brengen. De sleutel voor een goede relatie blijft communicatie. De opdracht aan iedere mens, getrouwd of niet getrouwd, alleen door het leven gaand of met meerderen, is en blijft verbond, verbondenheid.
Op Valentijnavond kreeg ik een smsje van mijn neef, de zoon van wijlen mijn broer, met de mededeling dat er "een derde mini-Vanhee op komst is". Van een Valentijn gesproken. Mijn broer hierboven zal zeer fier zijn op zijn zoon...
Piekeren, dubben, peinzen, tobben, kiezen, mieren en meer synoniemen, waar je mooie poëzie mee kunt schrijven, maar waar je niet ver mee vooruit komt. Piekeren is echt de verkeerde kant op fantaseren. Het neemt de zorgen van morgen niet weg, maar wel de kracht van vandaag. Als een probleem je pad kruist, blijf niet dubben en denken, maar verander dan van richting niet van bestemming. Het positieve van problemen is dat je probleemoplossend denken, enkel kan leren als je problemen aangeboden krijgt. Of laten we het uitdagingen noemen, gelijk een mooier woord voor een probleem. Iedereen een piekervrije dag!
Bestaat er een volmaakte Liefde? Het is een wereld waarvan ik dacht dat die niet bestond! Naast jou wakker worden is fijn.... Word ik dan gek, niet erg, want jij bent er.
Ik hou van jou en dat brengt me rillingen. Nooit gedacht dat ik iemand kan liefhebben zoals jou. Omdat je me zo duidelijk doorhad, een geborgen gevoel omdat het gelijke aantrekt.
Ik hou van jou omdat je de moed hebt om van me te houden. Jij nam veel angsten weg. Mijn diepste begeerten heb ik ontdekt. jij bent de helft van mijn hart...
Het is voor velen iets gelijkaardigs aan de eindejaarsfeesten; de commercie heeft alles opgeklopt en heeft al lang het wezen van het feest verdrongen, vergeten; maar erger is het ook nu voor hen die omwille van welke reden dan ook alleen door het leven moeten gaan, die geen kans hebben een mooie foto of presentatie door te sturen en ondertussen maar alle liefdesliedjes moeten aanhoren ..Denken we maar aan hen die een geliefde moesten afgeven, aan hen die uit elkaar zijn gegaan, die omwille van ziekte nooit een partner in hun leven zullen kennen aan wie ze zich volledig kunnen geven, of door hun geaardheid zo moeilijk de ware vinden voor een leven lang. Neen voor velen geen Valentijn.... En toch blijft het klinken op de radio:nog geen kado voor Valentijn, haast je dan, nog enkele plaatsen virj in ons restaurant ... zomaar wat Valentijnideetjes. Aan allen die wel het geluk hebben deze dag te vieren in liefdevol gezelschap, een mooi feest gewenst!
Gelukkig hebben we twee handen om af en toe een handje toe te steken. Elkaar te helpen. Hoeveel positieve energie krijg je niet door je lichaam geblazen door eens behulpzaam te zijn, iets met elkaar te delen. Kennis, liefde, respect; eender wat een ander mens een brede glimlach laat krijgen. Omring jezelf met positieve personen. Zeer zeker! Maar begin vooral bij jezelf om positief te zijn. Alles wat we allemaal hard nodig hebben: liefde, respect, erkenning en waardering, kortom alle basisbehoeften van de mens, werken als een boemerangeffect. Hoe meer je er van geeft, hoe meer je er van krijgt.
Iedereen een behulpzame dag!
Vandaag begint trouwens in de katholieke kerk de vastenperiode. Wat ik hierboven achterliet kan een mooie insteek zijn om zo deze vasten aan te vatten.
Wij allen zijn senioren. Sommigen onder ons werken nog, maar de meesten doen dat vrijwillig. Maar hoe lang nog zal die belangeloze inzit worden gewaardeerd? Als senioren willen we na een voldoende lange loopbaan, of na een rijkgevuld gezinsleven ook wel eens volop genieten. En voor velen is bloggen een activiteit waar men even weg is van alle sleur, al biedt SeniorenNet meer dan dat. Maar wanneer de wetgevingen zo verder doorgedreven worden, dan denk ik dat we belanden zoals de man hier op de foto. Ergens vrees ik voor de mensen die nu aan hun loopbaan begonnen zijn. Ik hoop dat ook zij door goede mensen zullen worden omringd en dat regeringen zullen inzien dat de mens meer is dan een ding dat moet produceren, soms enkel in het belang van de rijken, maar nu wijk ik wel ver af zeker? Probeer te genieten, want het kan zo over zijn, en ik weet waarover ik spreek, jammer genoeg...
De winter, als die al zijn naam waardig is dit jaar, was tot nu veel te kort om veel te bloggen rond dit onderwerp dat ons toch allen aangaat zoals het weer in het algemeen. Dus toen ik mijn voorraad rond winterfoto's nog even consulteerde, vond ik nog iets wat ik jullie niet mocht onthouden. Het is trouwens nog steeds geen lente.
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.