Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Beste mensen, velen onder ons vieren hun naamfeest, want vandaag is/was het het feest van Sint-Jozef. Bij deze aan allen mijn wensen voor hun naamfeest. Ook ik ben fier op de naam Jozef al is het mijn tweede naam, maar dan denk ik dankbaar terug aan wijlen mijn grootvander die ook Jozef, toen nog Joseph heefte.
Ik kom hier naturlijk niet zomaar even binnengewandeld, maar ik zag het groot aantal mensen die vandaag mijn blog bezocht hebben en er al dan niet een woordje acherlieten.
Ik kon helaas niet reageren wegens een begrafenis in familiekring die vandaag plaats had. .. En alsof deze dag nog niet 'zwart' genoeg was, moest ik constateren bij het verlaten van de zaal waar de broodmaaltijd werd genomen, mijn huissleutel nergen meer te bespeuren viel. Ik denk dat zowat elk nog aanwezig familielid mijn zakken van vest en jas heeft omgekeerd. Met de ijdele hoop, al wist ik veel beter, ben ik naar huis gereden want misschien zat die dan toch nog op het slot.
Helaas, was dit maar waar geweest. Er zat niets anders op dan een slotenmaker op te bellen, die vooraf vroeg naar contant geld. Een betere slot, een betere sleutel ... voor de som van € 150,-, en iedereen weer gelukkig.
Wie wenste me dan ok weer een gezellig weekend? En het is pas zaterdagavond. Toch even ontspannen bij The Voice France?
NA EEN TELEFOONGESPREK ZOU IK -ZOALS IK AL DACHT - NIET MIJN SLEUTEL VERLOREN ZIJN, MAAR GESTOLEN.
IN EEN BEPAALDE DEKENIJ STELLEN MENSEN VAST DAT HUN WAGEN NA EEN UITVAART VERDWENEN IS. MEN GAAT GEMAKKELIJK TOEGANKELIJKE KLEEDKAMERS BINNEN OM ER DE SLEUTELS DIE ACHTERGEBLEVEN ZIJN IN JASSEN EN MANTELS MEE T TE NEMEN IN DE HOOP ZO EEN WAGEN OF INHOUD DE STELEN.
DE PRIESTER IN KWESTIE WAS NIET VERWONDERD VAN MIJN VERHAAL. DUS LAAT NIET LANGER UW SLEUTELS ACHTER IN EEN KLEEDKAMER! MEN VEROCHT REEDS ROUWADRESSEN DOOR TE HALEN ZODAT HET MOEILIJKER WAS VOOR INBREKERS; nU HEBBEN ZE ER EEN NIEUWE TRUC OP BEDACHT, LANGSGAAN DAAR WAAR DE ROUWMAAILTIJD WORDT GEHOUDEN!
Ergens werd bruiloft gevierd. Ze hadden het niet breed maar vonden dat er toch veel volk moest aanwezig zijn:
Gedeelde vreugde... geeft gedeeld geluk, dachten ze. Het moest een feest voor alleman zijn, meenden ze. waarom dan beletten dat onze vreugde besmettelijk zou zijn? Dus vroegen ze aan elke genodigde een fles wijn mee te brengen. Bij de ingang zou een groot vat staan en daarin kon de fles leeggegoten worden, zo zou ieder van ieders gave drinken en vreugde hebben.
Toen het feest geopend werd liepen de bedienden naar het grote mengvat en schepten met grote kruiken... Maar groot was hun verwondering toen ze merkten dat het water was. Ze stonden als versteend, toen het tot hen doordrong dat iedereen gemeend had:
‘die ene fles water die ik erbij doe zal niemand merken en proeven!’ Zij wisten nu dat iedereen zo gedacht had... Het werd een waterachtig gedoe, niet alleen omdat er slechts water te drinken was...
Zelfs een mens als jij en ik weten uit ervaring dat burn-out en depressies aan vooral aan het gedrag van de baas liggen; daar zijn heus geen jarenlange studies voor nodig door de KUL e.a., maar ja, die mensen moeten hun mensen ook aan het werk houden zeker. Ondertussen is het leed wel al jaren onomkeebaar voor wie slachtoffer werd van zijn baas! En de gevolgen zijn niet min, naast de uisluiting van het sociale netwerrk op het werk tot de financiële aderlating!
Waarschijnlijk zal het kwaad altijd blijven bestaan, maar liefde ook. Vriendschap is een kracht die altijd zal blijven bestaan. Familiebanden zullen altijd blijven bestaan. Geloof zal atlijd blijven bestaan. De menselijke geest zal altijd blijven bestaan, en het hart van de mens is tegen alles bestand en kan zelfs de meest meedogenloze kracht ter werd overwinnen.
Liefde, hoop en geloof zullen altijd blijven bestaan...
Elkaar opnieuw leren vertrouwen nadat je vertrouwen beschaamd is, is waarschijnlijk een van de grootste uitdagingen die je in je relatie kunt krijgen. Positief denkend is dat nog perfect mogelijk. Bovendien wordt een mooi gemeend cadeautje om het goed te maken, ingepakt in verkreukeld papier, niet een lelijk geschenk. Als de relatie echt belangrijk is en als je echt van elkaar houdt, kan vertrouwen weer worden opgebouwd. Ik geloof dat relaties die een moeilijke periode overleven daarna vaak waardevoller en sterker zijn.
Gisteren en alle dagen zijn voorbij, begraven in de tijd. Je kunt er niets meer aan veranderen.... Maar wat doen we met de scherven van gisteren? Laten we ze liggen of moeten we ze helen?
Als we scherven laten liggen, en er niets mee doen, is de kans groot dat we ze steeds mee blijven dragen, zodat ze ons dag na dag verwonden.
Willen we echter kunnen zeggen: 'Scherven brengen geluk', dan is het onze taak de scherven op te pakken. De goede stukken eruit halen, om daarmee iets nieuws te maken.
Maar het is ook mogelijk de scherven te helen door oprecht te vergeven. Opnieuw vertrouwen te schenken, de ander weer een nieuwe kans te geven.
Lincoln Perry was eens een veelbelovende rechercheur in Cleveland – tot hij ruzie kreeg met Alex Jefferson, een invloedrijke advocaat die is getrouwd met Perry's exvrouw. Als Jeffersons lijk in een weiland wordt gevonden, is Perry, inmiddels privédetective, de voornaamste verdachte. Vervolgens pleegt Jeffersons zoon Matt, de miljoenenerfgenaam van zijn vader, zelfmoord in Perry's bijzijn. Dat trekt weer de aandacht van een andere partij, die ook interesse heeft in Jeffersons vermogen en al snel wordt Perry van meerdere kanten onder vuur genomen.
Het spannende verhaal dat een verrassend slot heeft, neemt veel onverwachte wendingen en werkt vooral erg goed de vraag uit wat er gebeurt als iemand steeds op het verkeerde moment op de verkeerde plaats is.
Geen betere spiegel dan een goede vriend. Goede vrienden zijn als een spiegel voor je ziel. Zelfs als de spiegel oud wordt, gebarsten en stoffig, zal deze nog steeds licht reflecteren.
Samenwerken werkt! Samen kunnen we veel meer aan dan alleen. Door samenwerken ontstaan betere ideeën dan die ieder apart kan bedenken. Maar het is ook een uitdaging voor jezelf, want door samen te werken met anderen leer je veel over jezelf. Soms is dat het moeilijkste deel van met succes samenwerken. Bij elkaar komen is een begin, bij elkaar blijven is vooruitgang, met elkaar samenwerken is succes. Als je alles zelf wil doen ben je aan het optellen. Samenwerken betekent vermenigvuldigen. Iedereen een fijne dag met veel samenwerkingen
Addison Goodheart is anders dan andere mensen en daarom leeft hij onder de stad, afgezonderd van een maatschappij die hem heeft verstoten. Hij zoekt zijn toevlucht in boeken, hij omhelst de rijkdom die ze te bieden hebben. 's Nachts verlaat hij zijn verborgen leefruimte om via een stelsel van afvoerbuizen en riolen naar de openbare bibliotheek te gaan. Daar ontmoet hij Gwyneth, die net als hij buiten de maatschappij staat en moeite heeft anderen te vertrouwen. Maar ondanks de pijnlijke gebeurtenissen die hen hebben getekend, krijgen ze een hechte band met elkaar. Is het toeval dat ze elkaar vinden in een vijandige wereld?
Dit is een niet heel typisch Dean Koontz boek. Het leest als een soort spiritueel sprookje met genoeg spanning en interessante wendingen. Ik zou het geen horror noemen maar er zitten zeker paranormale aspecten in. Boven alles is het gewoon een heel interessant verhaal met fijne personages. Het was erg leuk om dit boek te lezen. Overigens laat Koontz zijn katholieke achtergrond middels dit spirituele verhaal blijken. Het zou haast een fraai bijbelverhaal kunnen zijn. Voor mij persoonlijk interessant want geloof en spiritualiteit interesseren me. Als je een Koontz fan bent mag dit boek niet in je verzameling ontbreken.
Fantasierijk, Meeslepend verhaal, Goed plot, Spannend, EEN SPROOKJE VOOR VOLWASSENEN!!!!
Ballast! Eigenlijk een term uit de scheepvaart. Een waardeloze lading om voldoende diepgang te geven en het schip meer stabiel te houden. Ballonvaarders werpen juist ballast uit om te kunnen stijgen en dat moet je voor je hoofd ook regelmatig doen. Geestelijk lichter maken. Herinneringen uitvagen is niet echt de bedoeling; die horen erbij in je hoofd en hebben je als mens verrijkt. Maar niet alles verrijkt, want pijnlijke momenten kunnen wel leermomenten opleveren, maar daarna moeten ze een plaats krijgen. Gooi eens wat ballast uit je hoofd! Iedereen een verlichtende dag gewenst!
P.S.Ballast, het kan ook met pijn in het hart, van dat hart een steen maken. Dat lees je ter verduidelijking in mijn archief in het blog dat ik schreef of opvang zinloos is of toch zijn waarde heeft; zie daarvoor 22 10 2014, waarvoor dank
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.