*Wie de schoonheid ziet, draagt ze in het hart* ..Aan mijn lieve blogmaatjes een hele fijne maandag..
Niets is triester..
Niets is triester.. dan die kou en lenteregen Door al die kou zijn de bloesems van de hoge takken verdwenen Is dat nu wat de lentefee wou Alles zo verregend en zo'n kou De leeuw van de winter, hield het land te lang in zijn klauw, liet alle bloesems verkwijnen Het duel tussen winter en lente is nog niet gedaan Er zal een volle maan als scheidsrechter moeten over gaan, om te beslissen wie er nu wint, al is de lentefee mijn favoriet Mssn stuurt zij de winter met een kluitje in het riet, waar hij zal slapen na nog even heel hard te brallen, om ons het leven te vergallen, of de zomer die al op weg is met warmte te sarren Ik hoop dat winter en lente gauw gaan verdwijnen, dan pas kunnen wij ons met de zomer verblijen..
Het is niet veel.. wat wij voor elkaar doen Maar het helpt ons, door de dagen heen Gewoon even goeie morgen zeggen Doe je met een glimlach om je mond Omdat je weet dat een ander ook zo reageert Ze glimlachen met een groet terug Daarin zit niets verkeerd Laten zien, dat men als vriend(in) elkander niet vergeet..(JdZ)
Lieve blogmaatjes, Het is me gelukt voor de 2de keer Het was wel erg koud, het vroor -1 maar ik ben er geraakt.. Heb kaarsjes gebrand voor ons allemaal Liefs, Indra- *** Mijn hart..is als een kasteel met duizenden kamers Waarin ik met welbehagen, al mijn vrienden laat logeren Al diegenen die ik eens kende, en ook die ik ooit nog moet leren kennen Hun naam hangt met een bordje op de deur Zonder een blijk van voor- of afkeur Zij blijven er wonen en zo wil ik ze eren, zodat ik ze elk een kamer gaf, want dat doet mijn hart zo goed Er zijn nog lege kamers voor velen, die ik later in mijn leven mssn nog ontmoet..
Lieve blogmaatjes, Ben er vandaag niet Ben op bedevaart naar Scherpenheuvel, om te proberen er voor de 2de maal te geraken Hopelijk lukt het mij weer, 40 km te voet Morgenavond ben ik er weer Liefs Indra-
Vergeet nooit.. Dat een roos ook doornen heeft Die je soms zo kunnen verwonden Dat je het litteken ervan je hele verdere leven draagt Er is geen hart, dat zonder één enkel litteken leeft Elke roos, ontspringend uit de knop, wist dat ze ooit sterven zou Met de herinnering, dat zij ook steken zou..
Regendruppels..die door de wind tegen de ramen slaan Er is al een beetje mei-gevoel, maar het blijft zo nat en koel Bloesems willen wel ontluiken, maar het hart ervan rilt en vraagt, haar tere blaadjes weer te sluiten Zij weet, de lente komt er aan..maar.. Het wachten is wel lang om zich mooi te tonen Straks is het weer fruit, hangend aan de bomen..
Als je in een groep zit, zijn je gedachten bij de mensen met wie je spreekt heel anders, minder op jezelf geconcentreerd Ben je alleen, dan begin je alles te overdenken Gaan je gedachten een loopje met je nemen Over het gesprek dat je voerde, het neemt al je gedachten mee of doen je denken, had ik maar gezwegen Niets wat een mens ook doet of zegt, komt in je gedachten om iets te overwegen Gedachten zijn de nevels van je ziel.. Zij be- of veroordelen het denken van een mens Heb jij nog nooit het gevoel gehad, nog voor je er aan dacht, dat het niet wij, maar andere mensen zijn die onze gedachten dragen Die met hun gedrag, ons doen en denken bepalen..
Begrijpend.. is de zusterziel Die alles al ondervonden had, het geluk gedragen had Onbewust eigenlijk van dat geluk Tot je je laatste traan hebt opgebruikt Omdat het geluk je verlaten heeft Je weet, je moet verder, op paden onbetreden, omdat je die passen nooit alleen deed Je leert het weer op eigen benen te staan Al begrijp je het niet meer zo goed, in de wirwar nu van je dagelijks bestaan Maar weet, welke weg je nu ook gaat Er zal iemand naast je staan, die je zal leiden, ook als je alleen maar het donker ziet..
Aan alle lieve mama's en oma's een fijne Moederdag Liefs, Indra- *** Je liep naast mij, zomaar losjes aan mijn zij Je liep achter mij, wou me pakken, zo zei jij Je liep voor mij, en nam me bij de hand Zo vertrouwd warm was die hand Dan gaf ik je mijn arm Je steunde al een beetje op mij Zo zijn we heel vaak op stap geweest Je bent nog bij mij, maar toch dank ik je Dank je lieve ma, dat je er altijd was, en nog altijd bent voor mij..
Als het onmogelijke, mogelijk wordt Zouden er nog dingen bestaan, zoals het wandelen op de maan? Het leek ook een onmogelijke droom, maar het werd waar Het is net of alles wat tot stilstand komt, het onmogelijke mogelijk gromt, en smeekt om verder te mogen gaan Niets is voor de mens onmogelijk, al blijft het bij velen maar een droom Zolang wij kunnen dromen, is er een reden tot bestaan.. "Even dromend blijven staan.. Om dan weer tot actie over te gaan"
Dit kaarsje is speciaal.. voor mijn dochter Cindy schoonbroer Louis voor alle zieke mensen en allen die het nodig hebben..
Als herinnering aan mijn lieve man, mijn pa, mujn zus, schoonzusters, schoonbroers en neven, mijn lief hondje Sharake..
Mijn lieve zus Monique Sharake Klein engeltje Kelsey
Hier ben ik dan.. Een eigen blogje waar ik heel veel met jullie kan delen.. Ben geboren op 20-06-1951 Ben nu dus 60 jaar jong.. Mijn hobby's zijn: de kleinkids, koken, handwerken, tuinieren, en vooral mijn PC en blogje Ik hoop dat u mij hier dikwijls komt bezoeken en wens jullie hier een aangenaam vertoeven Knufje en liefs, Indra-
