Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
08-11-2017
Woensdag 2
Na mijne fietstoer van 6a7km, heb ik nog een grote wandeling naar Carrefour aan de vaart gemaakt. En daar heb ik de bollen "Roodhoofd" gevonden. Mijne man zag die wandeling niet zitten +/- 3km, dus was ik eerder vertrokken en hadden we in de Cappuccino afgesproken, daar was ik nog voor hem. We hebben daar rustig iets gedronken en gegeten, en zijn terug naar huis gegaan. Ik ben dan later terug vertrokken naar de bus, bij het buitenkomen zag ik ons Indra juist de straat oversteken met de fiets, maar zij had mij niet gezien. De bus was vrij op tijd, op de baan dan overgestapt op de tram naar de Linkeroever "ze zochten weer iemand denk ik? want de politie deed ons stoppen tussen twee haltes in en ging helemaal tot vanachter, terwijl hij doorgekregen kreeg hoe die man of vrouw eruit zag en wat hij of zij van kleding aan had" op onze tram niet dus. Op de Linkeroever ging ik ex-bewoners van hier bezoeken, in Maart na zijn verjaardag is hij verhuist 92 jaar ook. Hij mist Vordenstein nog altijd een beetje, daar werken ze per verdiep eten en verzorging, terwijl hier in Vordenstein iedereen iedereen kent, omdat ze allemaal samen eten in 't restaurant. Het was wel een blij weerzien langs beide kanten. Ik had een tram meteen terug, en ben tot de terminus blijven zitten, en ben dan tevoet over de Hortsebaan naar huis gewandeld nog een 3km. Aan tekort van beweging zal het bij mij niet liggen, morgen weer boodschappen doen. Alfy
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
